πίσω σελίδες | Μάριος Διονέλλης

Ηλίθιοι

2012-01-29T16:10:00.001+02:00

Δεν έχω καμιά όρεξη να συμμετάσχω στην πλάκα γύρω από τα λεγόμενα του Χρυσοχοϊδη. Δεν βρίσκω τίποτα αστείο, ούτε τα ανέκδοτα, ούτε τα έξυπνα tweets. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό. Ο τύπος αυτός είναι επικίνδυνος. Είναι από αυτή τη ράτσα που έχει ποτιστεί με τη βεβαιότητα ότι ο λαός από κάτω είναι απολύτως ηλίθιος. Και εδώ που τα λέμε, ίσως και να είναι όντως. Γιατί ήδη ακούω τους πασόκους που λένε: «Να μωρέ ο Χρυσοχοϊδης τουλάχιστον το παραδέχτηκε ότι δεν ήξερε τίποτα για αυτά που ψηφίζανε». Να λοιπόν ένας καλός επόμενος πρόεδρος…
Στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. Δια παντός. Δεν κάνω πλάκα. Ούτε να ψηφίσει ούτε να διεκδικήσει να ψηφιστεί. Ποτέ ξανά. Το εννοώ. Αν ένας οδηγός λεωφορείου το στείλει στον γκρεμό και μετά μάθεις πως πήρε στη ζούλα το δίπλωμα, δεν του ξαναδίνεις ποτέ το τιμόνι.

Αυτοί εδώ οι απίθανοι οδήγησαν όλη τη χώρα στο γκρεμό χωρίς να κάνουν τον κόπο να ανοίξουν το ρημάδι. Προδοσία για τη χώρα και για τον κοινοβουλευτισμό. Ήταν καλός υπουργός, λέει, και δεν προλάβαινε να είναι και καλός βουλευτής. Ποτέ ξανά βουλευτής λοιπόν. Δια νόμου.
Απ ό,τι βλέπω στο πόθεν έσχες, πήρε 99.976,12 ως βουλευτική αποζημίωση, για να κάνει αυτό ακριβώς, δηλαδή να διαβάζει ό,τι σκατά του φέρνουνε μπροστά για να ψηφίσει. Αφού λοιπόν τη δουλειά δεν την έκανε, ε τότε τα λεφτά μας πίσω. Εδώ και τώρα. Και κατόπιν σε δίκη για προδοσία.
Μα στ’ αλήθεια ποιος πιστεύει ότι το θέμα ήταν η ανάγνωση... Ο υποψήφιος πρόεδρος αποφάσισε να κάνει τον ειλικρινή στο πασοκικό ακροατήριο. Και όντως πιστεύει βαθιά πως μιλά σε ηλίθιους. Και μετά έρχεται και μια ωραία δήλωση του στυλ «Σε αυτές τις στιγμές ο τόπος χρειάζεται καθαρά λόγια και γενναία αυτοκριτική».
Απ’ ό,τι φαίνεται μας έχει πιάσει ήδη όλους ηλίθιους και μόνο που ασχολούμαστε ακόμα μαζί του. Αυτό ήθελε να πετύχει.

Δημοσιογράφοι

2012-01-24T16:01:00.002+02:00

Το επάγγελμά μας παρουσιάζει μια μοναδική ικανότητα μετάλλαξης. Ειδικά στον τόπο μας. Μοναδικό στον κόσμο το παράδειγμά μας. Η «κοινή γνώμη» εκεί έξω περίμενε από μας πολλά. Φταίει κι αυτή, που κατάντησε τόσο «κοινή» και μας άφησε να ασελγήσουμε τόσες φορές εις βάρος της.
Είδε μπόλικους από μας στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Και άλλους τόσους στη θέση έμμισθων συμβούλων Τύπου ακόμα και του «μη πολιτικού» Παπαδήμου. Τουλάχιστον αυτοί κάνουνε πιο τίμια δουλειά, σε σχέση με τους άλλους «ανεξάρτητους» εκπροσώπους των τηλεπαραθύρων.
Είδε έναν από μας στη φυλακή για το πάρτυ με τα δομημένα ομόλογα του Ταμείου μας. Είδε έναν άλλο, μέλος σπείρας μπράβων και εκβιαστών στη Θεσσαλονίκη. Μας είδε να μπαίνουμε από την μπροστά και την πίσω πόρτα του Μαξίμου, μας είδε να ανεβοκατεβάζουμε ειδήσεις και κυβερνήσεις σύμφωνα με τα συμφέροντα του αφεντικού.

Μας είδε να απεργούμε σε ακόμα μία «τζούφια» πανελλαδική απεργία, στην οποία δεν συμμετείχαν οι δημοσιογράφοι της μισής Ελλάδας.
Μας είδε να δεχόμαστε περισσότερη δουλειά με τον μισό μισθό. Μας είδε να το παίζουμε παράγοντες εξαργυρώνοντας την τηλεοπτική μας εικόνα. Μας είδε τιμητές των αγώνων άλλων κλάδων, μας είδε υπερασπιστές της νομιμότητας μόνο όταν είναι εις βάρος του λαού, μας είδε να καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται… Μας είδε από βουλευτές και υπουργούς μέχρι bookmakers και κριτές σε φτηνά show. Μας είδε ανώνυμους blogger στην υπηρεσία της κρατικής ασφάλειας, μας είδε λίγο απ’ όλα. Παίξαμε όλους τους ρόλους.
Και τώρα που η παράσταση τελειώνει, δεν έχει χειροκρότημα.
Κάποτε είχαμε επιχείρημα ότι οι λίγοι χαλάνε την πιάτσα. Είναι όντως λιγότεροι αλλά μας πήραν στο λαιμό τους συνάδελφοι.
Και τώρα δε θα είναι κανείς εκεί να μας πιστέψει ότι αγωνιζόμαστε για αυτούς.
Η ίδια η «κοινή» γνώμη ψοφάει να μας δει ταπεινωμένους, χωρίς δικαιώματα στη δουλειά μας. Το χειρότερο είναι ότι εμείς οι ίδιοι την πείσαμε ότι έτσι πρέπει να γίνει αφού τώρα τα πράγματα είναι δύσκολα και χρειάζονται θυσίες απ’ όλους...

Κυρ-Παντελή

2012-01-16T15:49:00.004+02:00

Επιτρέψτε μου μια προσωπική αφιέρωση. Στον δημοσιογράφο που κάποτε με υποδέχτηκε στα Νέα ως μαθητή, συντάκτη σχολικής εφημερίδας. Που όταν έφυγα ήθελα να του μοιάσω. Που σήμερα αναλαμβάνει να ντύσει με επιχειρήματα την ανάγκη να περικοπεί ο μισθός ο δικός μου και χιλιάδων άλλων ανθρώπων. Που λέει ότι παίρνω πολλά και δεν είμαι ανταγωνιστικός. Που λέει ότι οι εκλογές είναι επικίνδυνες... Ευτυχώς δεν του έμοιασα (…ακόμα τουλάχιστον).

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις κατάστημα κάπου στη γη
πουλάς εμπόρευμα, βγάζεις λεφτά
πολλά λεφτά, πολλά λεφτά
Τις Κυριακές πρωί στην εκκλησιά
σταυροκοπιέσε στην Παναγιά

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη γη
χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς ψωμί,
μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι.
Ο γιος σου μοναχά να 'ναι καλά
ν' αφήσεις τ' όνομα και τον παρά.

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
σκεύρωσες, σάπισες στο μαγαζί
τη νιότη ξόδεψες και την ορμή
για τη δραχμή, για το πετσί
δίπλα σου τ' όνειρο, η ζωή και το φως
μα εσύ στο κουφάρι σου κλεισμένος εντός.

Ξέρεις πως δώσανε κυρ-Παντελή
άλλοι τα νιάτα τους και τη ζωή
να γίνει τ' όνειρο φέτα ψωμί
να φας και ' συ κυρ-Παντελή;

Κι εσύ τι έδωσες κυρ-Παντελή;
πες μας τι έκανες σ' αυτή τη γη;
πες μας τι άφησες κληρονομιά
που να εμπνέει τη νέα γενιά

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έντρομε, άβουλε συ φασουλή
βρώμισες τ' όνειρο και την ψυχή
άδειο πετσί χωρίς πνοή.

Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά
θάψτε τους έντιμους μες στα σπαρτά
κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή
σκουλήκι άχρηστο σ' αυτή τη γη.

Η πίσω πόρτα

2012-01-10T15:42:00.000+02:00

Μπα μπα τι ακούω;
Ο Γιώργος λέει δημοσίως ότι τον υπονόμευσε ο Ψυχάρης επειδή δεν πήρε δάνειο; Μήπως ήρθανε τα δύσκολα και αρχίσανε να κελαηδάνε τα πουλάκια ή εμένα ιδέα μου είναι;
Μην ξεχνάτε πως είμαστε και εμείς εδώ και ακούμε…
Εδώ, εδώ από κάτω.. Εμείς, η κοινωνία, ο κόσμος, οι αναγνώστες και οι τηλεθεατές σας, οι ψηφοφόροι.
Και ο άλλος τι είναι αυτά που λέει; Τι ακούω Γιώργο;
Γιατί λέει ότι του είπες να έρθει στο Μαξίμου από την πίσω πόρτα; Και τι ήταν αυτό που λέει ότι του ζήτησες;
Ε, ρε γλέντια. Ωραίο πράγμα να σφίγγουν οι κώλοι ε;
Μέχρι και το mega έπαιξε την είδηση. Κρίνανε πως είναι καλύτερα να μεταδώσουν τη θέση του εκδότη παρά να το κουκουλώσουν και αυτό.
Τι είναι αυτά που διαβάζω και στο In.gr;
«Άτοπες και ανακριβείς οι δηλώσεις του κ. Γ. Παπανδρέου…»
Τσ, τσ, τσ... Καλέ εδώ γίνεται πόλεμος..
Γιατί το άλλο…;

«Ο ΔΟΛ ζήτησε δάνειο από την Εθνική Τράπεζα. Η Εθνική είπε όχι επισήμως. Ανεπισήμως μας είπαν ότι δεν το ενέκρινε το Μαξίμου».
Εγκρίνει και απορρίπτει δάνεια το Μαξίμου; Έ ρε γλέντια σας λέω…
Για το τέλος σας κρατάω το καλύτερο. Είναι νομίζω η πιο υποτιμητική, η πιο αποκαλυπτική δήλωση εκδότη - καναλάρχη για πρωθυπουργό μετά τη διαμάχη Ανδρέα – Κουρή, πριν 20 χρόνια.
Τα λόγια του Σταύρου Ψυχάρη: «Είναι αυτονόητο ότι μαζί με την εξουσία χάνεται και η μνήμη, ακόμη και για εντελώς πρόσφατα γεγονότα. Ο υπό αποχώρηση πρόεδρος του ΠαΣοΚ παρακαλείται να δηλώσει υπό ποιες συνθήκες συναντηθήκαμε τελευταία φορά στο Μέγαρο Μαξίμου και γιατί ζητήθηκε να πάμε από την πίσω πόρτα του κτιρίου. Και ποιος ζήτησε κάτι από τον άλλο»!
Εγώ λέω ότι δε θα μας βγει σε καλό αυτό… Πως το λέει η παροιμία. Όταν τσακώνονται τα βουβάλια στον βάλτο, συνήθως την πληρώνουν τα βατράχια…

ΥΓ.
Αλήθεια η πίσω πόρτα του Μαξίμου που είναι;

Ρασπούτιν

2011-12-31T15:35:00.001+02:00

Στην ψειρού, τελεία και παύλα. Και ύποπτος φυγής είναι και ύποπτος για την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων. Πολύ περισσότερο ο Εφραίμ είναι ύποπτος για την τέλεση του αδικήματος της αποκάθαρσης του πολιτικού συστήματος που τον εξέθρεψε και τον ενδυνάμωσε. Του αδικήματος του συμψηφισμού που λέει ότι αφού δεν πήγαν οι άλλοι φυλακή να μην πάει ούτε αυτός.
Ε λοιπόν και αυτός και όλοι οι άλλοι. Και ο Μπασιάκος και ο Κοντός και ο Ρουσσόπουλος και ο Καραμανλής. Σε μια δημοκρατία που πασχίζει να αποδείξει τα αυτονόητα, αυτό δηλαδή που ξέρουμε όλοι για τις μπίζνες με το Βατοπαίδι. Σε αυτή τη δημοκρατία χωράνε ακόμα και οι παρεμβάσεις της Ρωσίας που τον θέλει έξω, βλέποντας στα μάτια του τον κοσμοαγάπητο Ρασπούτιν. Μόνο που ο Ρασπούτιν κανόνιζε μια χαρά την Τσαρίνα ενώ τούτος εδώ ασελγεί στη λογική και την δημοκρατία μας.
Μωρέ μέσα και όσο πιο βαθιά γίνεται.
Γουστάρω να βλέπω έξαλλες καλόγριες να φωνάζουν στα κάγκελα του Κορυδαλλού. Έτσι κι αλλιώς κανένα ίχνος σοβαρότητας δε μας έχει απομείνει. Στη χώρα που ακόμα και η ζώνη της Παναγίας έγινε εργαλείο για πολιτική πίεση στα χέρια του Εφραίμ, ας με συγχωρήσει η Μεγαλόχαρη αλλά δεν έχουν το θεό τους και αυτός και όσοι δεν βλέπουν πως προσπαθεί να «πουλήσει» το θρησκευτικό αίσθημα για να γλιτώσει τα σίδερα.
Μας είπαν ακόμα και ότι τον φυλάκισαν μετά τη θριαμβευτική επιστροφή από τη Ρωσία με τη Ζώνη. Δε σκέφτηκαν ούτε καν μήπως είχε οργανώσει το ταξίδι αφού απολογήθηκε και διαφαινόταν ήδη η προφυλάκισή του.
Επειδή όμως τα επιχειρήματα σταματούν κάποτε και επειδή εκεί που σταματά η λογική αρχίζει το πολιτικό παίγνιο των Αδώνηδων, των Ρώσων και όλου του εκκλησιαστικού και κοσμικού συρφετού, απλά μέσα και όσο πιο βαθιά γίνεται.
Στην ψειρού. χωρίς πολλά πολλά και να παίρνουν σειρά και οι επόμενοι.

Πόθεν;

2011-12-28T15:11:00.001+02:00

Ξέρω πως η δημοσίευση του πόθεν έσχες των βουλευτών, υπουργών και λοιπών εθνοπατέρων είναι μια τρύπα στο νερό. Με τις διατάξεις που επιβάλλεται η υποβολή τους στην ουσία αποκρύπτεται το «πόθεν», που είναι και το ζουμί αλλά τώρα πια και το «έξωθεν» για τα λεφτά τους που έφυγαν από τη χώρα και ακόμα κρατούνται καλά κρυμμένα (για πόσο;).
Και με ότι απομένει όμως, με το «έσχες» δηλαδή, και πάλι μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα...
Είναι μετρημένοι στα δάχτυλα οι άνθρωποι του κοινοβουλίου που βγάζουν κάτω από 100 χιλιάρικα το χρόνο. Και δεν εννοώ μόνο από την αποζημίωση που τους δίνει η έτσι κι αλλιώς ακριβή μας δημοκρατία. Εννοώ και από τα «άλλα εισοδήματα». Εδώ στο Ηράκλειο βουλευτής, νέος σε ηλικία βγάζει 100 και κάτι το χρόνο από τη Βουλή και άλλες 400 χιλιάδες (!!!) το χρόνο ως φαρμακοποιός.

Θα μου πεις είναι κακό να βγάζει λεφτά κάποιος αν το κάνει τίμια; Ή μήπως θα ήθελες τους αποτυχημένους να σε κυβερνούν;
Όχι μωρέ κακό δεν είναι. Ελεύθερη αγορά έχουμε και ζήτω ο καπιταλισμός.
Απλά είναι άλλη κάστα ανθρώπων, πώς να το κάνουμε.
Γιατί αν έχεις το χρόνο 500 χιλιάδες εισόδημα, τι να νιώσεις από έναν μικρομεσαίο επιχειρηματία που βγάζει γύρω στα 40 (λέμε τώρα), τι να διαβάσεις από μένα που βγάζω κάτι παραπάνω από 20 και τι να πεις σε έναν άνεργο που ζει με το ταμείο του ΟΑΕΔ.
Κι όμως επιλέξαμε εσένα, ως δικό μας άνθρωπο να μας εκπροσωπείς. Και έτσι, εσύ που βγάζεις μόνο από τη «δουλειά» σου γύρω στα 500 χιλιάρικα, χώρια τα ακίνητα, οι μετοχές, οι καταθέσεις, τα αυτοκίνητα κτλ μπορείς με μεγάλη ευκολία να ψηφίζεις για να κατέβει το αφορολόγητο στις 5.000 ευρώ. Περιμένω την ώρα που θα είναι στη βουλή ένας άνεργος, ένας που πέρυσι ξεπέρασε μόλις τα 12 χιλιάρικα και φέτος θα είναι στους πλούσιους, καλύπτοντας δύο φορές το αφορολόγητο.
Αλλά μάλλον θα περιμένω για πολύ.

ΥΓ.
Περιμένοντας, ψάχνω στις αντιπροσωπείες να βρω τι διάολο αυτοκίνητο είναι αυτό των 99.830 ευρώ που αγόρασε ο σύζυγος της βουλευτού Άννα Νταλάρα μέσα στο 2010. Λαϊκίζω, το ξέρω. Αλλά μ’ αρέσει…

Σε άλλη χώρα

2011-12-18T15:04:00.002+02:00

«Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε γίνει επανάσταση με τέτοια μέτρα», μας είπε την Πέμπτη ο κύριος Χρυσοχοϊδης από το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο. Τώρα τελευταία θέλει να γίνει και αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και οφείλει να φορέσει το φιλολαϊκό του κοστουμάκι μπας και κοροϊδέψει τους πασόκους, που σε λίγο καιρό θα κληθούν να αποφασίσουν για τον επόμενο σωτήρα.
Προς το παρόν όμως τους κοροϊδεύουν καλύτερα ο Λοβέρδος και ο Βενιζέλος (έτσι λένε οι δημοσκοπήσεις) που πουλάνε πιο πειστικά το πράσινο κουτόχορτο. Σε άλλη χώρα θα είχε γίνει μια κανονική επανάσταση αλλά εδώ τους πείσατε για την «επανάσταση του αυτονόητου» που έλεγε ο ΓΑΠ. Σε άλλη χώρα θα σας είχανε πάρει με τις πέτρες από καιρό τώρα, σε άλλη χώρα θα ήτανε ντροπή να συγκυβερνάτε με την ακροδεξιά, σε άλλη χώρα θα είχατε πάει σπίτι σας από καιρό.
Σε άλλη χώρα το δημοσκοπικό 37% της Αριστεράς θα τρόμαζε περισσότερο εσάς και λιγότερο την ίδια την Αριστερά. Σε άλλη χώρα απλά θα ήσασταν στη φυλακή.

Σε άλλη χώρα δε θα περιμέναμε Κουρουμπλήδες και Κοτζιάδες να διευρύνουμε το αντιμνημονιακό μέτωπο. Σε άλλη χώρα θα σας έπνιγε ο θυμός της Χαλυβουργικής, του ΑΛΤΕΡ και της Ελευθεροτυπίας. Σε άλλη χώρα θα ξυπνούσατε το βράδυ με τη φωνή του Γλέζου να απαιτεί αυτά που μας πήραν οι Γερμανοί. Σε άλλη χώρα θα είχανε πετάξει στη θάλασσα και σας και το μνημόνιο και την τρόικα. Σε άλλη χώρα θα ήταν αλλιώς.
Δεν είναι άλλη χώρα όμως κ. Χρυσοχοϊδη.
Αυτή είναι η χώρα και η επανάσταση (ελπίζω πως) έρχεται.
Να είστε εκεί.

Η δικαιοσύνη του καφετζή

2011-12-15T14:56:00.001+02:00

Τις τελευταίες ημέρες αναγκάστηκα να στείλω πολλές ανταποκρίσεις από την Κρήτη για την υπόθεση με τον «δάσκαλο – γυμναστή – παιδεραστή» που δικαίως έχει αναστατώσει όχι μόνο την Κρήτη αλλά και όλη την Ελλάδα.
Είναι πραγματικά δύσκολο να προσπαθείς να συγκρατήσεις μια επικαιρότητα και μια κοινή γνώμη που ψοφάει να συγκλονιστεί και να τρομάξει. Για άλλη μια φορά το θέμα δε συζητείται στις ουσιαστικές του διαστάσεις.
Κάπου στην πορεία βρέθηκε και ένας καφετζής στα δικαστήρια του Ρεθύμνου που βρήκε την ευκαιρία να του σπάσει τα μούτρα κάτω από τη μύτη των αστυνομικών, μέσα στο γραφείο της ανακρίτριας.
Και από κοντά οι δηλώσεις των αγανακτισμένων γειτόνων, που πέφτουν ξανά από τα σύννεφα και ζητούν μεταξύ άλλων επαναφορά της θανατικής ποινής.
Και κάπου στα παράθυρα και ο καφετζής, να έχει μικρόφωνο, να δηλώνει πως καλά του έκανε, πως εξέφρασε όλη την κοινωνία και ελπίζει να φάει ακόμα περισσότερες όταν πάει στη φυλακή.

Είναι βέβαιο ότι αξίζει παραδειγματική (ποινική) τιμωρία σε τέτοιες πράξεις, αλλά ο δράστης είναι ήδη στα χέρια των αρχών, η Δικαιοσύνη αναμένεται να είναι αμείλικτη και έχει ήδη αρθεί η ρήτρα της ανωνυμίας (με προφανείς επιπτώσεις στιγματισμού όχι μόνο του ίδιου αλλά και της συζύγου και των παιδιών του).
Προς τι λοιπόν οι μπουνιές, οι ευχές για ξύλο και οι ετυμηγορίες των γειτόνων;
Νομίζω πως αυτός ο θυμός σκεπάζει λίγο και τις δικές μας ευθύνες:
Για όσους έπεσαν από τα σύννεφα που δεν είχαν καταλάβει τίποτα τόσα χρόνια αφού δεν ήταν πραγματικά κοντά στα παιδιά τους.
Για όσους τους συνεπήρε ο πρωταθλητισμός και το μόνο που μετρούσε ήταν να διακριθεί το παιδί και μέσα από αυτό και οι γονείς.
Γιατί είναι το πιο εύκολο να φάει τις χρονιάς του ο (προφανώς άρρωστος) αυτός θύτης.
Χωρίς να κάνουμε καμία ουσιαστική συζήτηση για το πώς θα προστατέψουμε τα σημερινά θύματα, για το πώς θα αποτρέψουμε τα επόμενα.
Δυστυχώς.
Ο καφετζής εδώ: http://www.youtube.com/embed/CDiI6ws3muw

Εφραίμ

2011-12-05T14:52:00.001+02:00

Από 200 χιλιάρικα είχαν ο καθένας στην άκρη για να γλιτώσουν τη φυλακή ο Εφραίμ και ο Αρσένιος της Μονής Βατοπεδίου. Ας μην αναλωθώ και εγώ εδώ στη συζήτηση πού διάολο τα βρήκανε τόσα λεφτά οι άγιοι αυτοί άνθρωποι. Εξάλλου, απαντήσεις δεν πρόκειται να πάρουμε, οπότε άδικος κόπος…
Έλα όμως αν θες να κάνουμε λίγα μαθηματικά. Όχι τίποτα ζόρικα, εύκολα να, εδώ με μολύβι και χαρτί…
Ας πούμε πως είσαι απόφοιτος ΑΕΙ, εκεί γύρω στα 30 και μόλις βρήκες δουλειά. Και ας πούμε πως είσαι από τους τυχερούς που παίρνεις ένα χιλιάρικο στρογγυλό κανονικά στο τέλος του μήνα για όλη την υπόλοιπη εργασιακή ζωή σου.
Αν βάζεις όλα σου τα λεφτά στην άκρη, και ζεις με έναν μαγικό τρόπο χωρίς να ξοδεύεις το παραμικρό τότε σε 200 μήνες, δηλαδή περίπου 16 χρόνια θα έχεις μαζέψει και εσύ αυτό το ποσό.
Να γίνω πιο ρεαλιστής:
Αν καταφέρνεις να ζεις με τα 500 ευρώ και να βάζεις στην άκρη τα υπόλοιπα μισά, τότε σε περίπου 32 χρόνια, όταν θα έχεις φτάσει δηλαδή κοντά στη σύνταξη, τότε θα έχεις και συ τα λεφτά του Εφραίμ και του Αρσένιου. Μόνο που εσύ θα έχεις δουλέψει σαν το σκυλί ενώ αυτοί υποτίθεται πως έχουν αποσυρθεί από τα εγκόσμια και μονάζουν τρώγοντας ρίζες στο Άγιο Όρος.
Να γίνω ακόμα πιο ρεαλιστής: Τα χίλια ευρώ δε σου φτάνουν για τα τρέχοντα έξοδα, νοίκι, κοινόχρηστα, διόδια, βενζίνη, χαράτσι, τσιγάρα κτλ. άρα δε θα μαζέψεις ΠΟΤΕ το ποσό που είχαν ο Αρσένιος και ο Εφραίμ. Έτσι θα καταλήξεις εσύ να τρως ρίζες και μόλις κάνεις καμιά κουτσουκέλα θα πας και σούμπιτος μέσα χωρίς να προβλέπεται για σένα χρηματική εγγύηση. Ενώ αυτοί θα είναι στο Άγιο Όρος και θα προσεύχονται για τη σωτηρία της ψυχής σου.
Διαλέγεις και παίρνεις σενάριο.

Τα Μέτωπα της Ιουδαίας…

2011-11-30T14:49:00.002+02:00

Κάθε εβδομάδα φτιάχνεται και από ένα μέτωπο. Και κατά μία διαβολεμένη σύμπτωση όλα είναι κατά του μνημονίου. Οι δημιουργοί τους εξαγγέλλουν ότι θα προσπαθήσουν με όλες τους τις δυνάμεις για την ενότητα μπροστά στην καταιγίδα. Και καλούν σε πανστρατιά μέσα από το δικό τους μέτωπο.
Μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι έχουν χαλάσει όλων τα τηλέφωνα και από κακή τύχη δεν άκουσαν ή δεν έμαθαν ο ένας για το μέτωπο που έφτιαξε μόλις λίγες μέρες πριν ο άλλος.
Και μετά αρχίζει η πρώτη μάχη κάθε μετώπου, να απορροφήσει στους κόλπους του τα υπόλοιπα, ή τουλάχιστον ένα από τα υπόλοιπα.
Σοβαρευτείτε. Όλοι.
Χασκογελούν οι Monty Pythons μέσα από τα κουτιά των dvd όποτε περνώ από μπροστά τους στο ράφι. Ψιθυρίζουν πίσω απ’ την πλάτη μου τους διαλόγους από τη Ζωή του Brian.

Σας αντιγράφω με πρόχειρη μετάφραση από εκεί:
- Είστε το «Ιουδαϊκό Λαϊκό Μέτωπο»;
- Άντε γαμήσου..
- Τι;
- Είμαστε το «Λαϊκό Μέτωπο της Ιουδαίας»
- Μπορώ να μπω κι εγώ στο Μέτωπο;
- Όχι
- Μα μισώ τους Ρωμαίους περισσότερο από τον καθένα
- Είσαι σίγουρος;
- Μα ναι, μισώ τους Ρωμαίους πραγματικά
- Εντάξει, εντάχθηκες. Άκου όμως… οι μόνοι που μισούμε περισσότερο από τους Ρωμαίους είναι αυτοί στο γαμημένο «Ιουδαϊκό Λαϊκό Μέτωπο». Και αυτοί στο «Ιουδαϊκό Λαϊκό Μέτωπο Ελευθερίας» αλλά και αυτοί του «Παλλαϊκού Μετώπου Ιουδαίας». Είναι διασπαστές…

Άννα

2011-11-21T14:35:00.001+02:00

Είναι η πρώτη φορά που υπουργός Παιδείας δεν πήγε στο Πολυτεχνείο για να καταθέσει στεφάνι. Δε χρειαζόταν εξάλλου. Η κ. Διαμαντοπούλου προσπάθησε να γυρίσει την κατάσταση. Να φανεί ότι ελέγχει εκείνη το παιχνίδι. Μας είπε πως δε θέλει να πάει στο Πολυτεχνείο, πως προτιμά αντί για στεφάνι να καταθέσει την αλήθεια. Μα η αλήθεια είναι όχι πως δε θέλει, αλλά πως δε μπορεί να πάει στο Πολυτεχνείο. Όπως δεν μπορούν να πάνε οι βουλευτές στην παρέλαση.
Μας μίλησε για «μειοψηφίες» που πρέπει να απομονωθούν ηθικά και πολιτικά. Εννοούσε τους φοιτητές που δεν επέτρεψαν στα μέλη της ΠΑΣΠ να καταθέσουν στεφάνι λέγοντάς τους πως όσοι στηρίζουν το Μνημόνιο δεν έχουν καμιά θέση στην επέτειο. Και όντως δεν έχουν. Κι ας φαίνεται σκληρό αυτό.

Γιατί για να συμμετάσχεις στην επέτειο πρέπει πριν απ’ όλα να θυμάσαι, να έχει μνήμη. Κι αν δεν την είχαν χάσει τελείως θα πρόσεχαν πως τα πανό και σήμερα γράφουν «αντίσταση» και «ανυπακοή». Όπως έγραφαν και τότε. Και όσοι επέλεξαν να είναι από την άλλη μεριά, πώς να το κάνουμε, δεν έχουν καμία θέση με αυτούς που και σήμερα δεν υπακούνε.
Δεν είναι ότι δε θέλει. Δυστυχώς δεν μπορεί να πάει στο Πολυτεχνείο η Άννα Διαμαντοπούλου. Και επειδή έχει θυμώσει μ’ αυτό, ρίχνει χολή στις «δυναμικές μειοψηφίες». Μίλησε για «βαθιά προσβολή της ιστορικής μνήμης» σα να ξέχασε προς στιγμή πως συμμετέχει στην πρώτη μεταπολιτευτική κυβέρνηση από κοινού με στελέχη της ακροδεξιάς, πρώην μέλη ναζιστικών ομάδων που στα νιάτα τους κυκλοφορούσαν με τσεκούρια. Διάλεξε αυτές τις «δυναμικές μειοψηφίες» για να κάνει κολεγιά η κυρία υπουργός και ασφαλώς δεν έχει πια δικαίωμα ούτε απ’ έξω να περάσει από την ιστορική πύλη του Πολυτεχνείου.
Ο στίχος του παλιού τραγουδιού αυτές τις μέρες μεταφέρεται με θέρμη από τις οθόνες στις σελίδες των εφημερίδων και τις ραδιοφωνικές εκπομπές. Ας τον επαναλάβω κι εγώ από δω με αφιέρωση εξαιρετική προς την κα υπουργό. "Έρχεται η στιγμή για ν' αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θ' αφήσεις".
Και δυστυχώς εσείς αποφασίσατε…

Ταχύρυθμα υπερεντατικά

2011-11-13T14:32:00.002+02:00

Ούτε καρφίτσα δεν πέφτει τώρα τελευταία στις αίθουσες που διοργανώνονται πολιτικές συζητήσεις, οικονομικές αναλύσεις για το χρέος και παρουσιάσεις βιβλίων για το πώς φτάσαμε ως εδώ. Ο κόσμος διψά για «άλλες λύσεις». Ποιος θα φανταζόταν πριν μερικά χρόνια όρθιους, καρφωμένους επί δύο ώρες σε παρουσίαση βιβλίου ενός καθηγητή ευρωπαϊκών θεσμών; Αν όμως ο τίτλος του βιβλίου είναι «Πειραματόζωο η Ελλάς», τότε το πράγμα αλλάζει.
Μπορεί όλοι αυτοί που ψάχνονται, που χειροκροτούν με θέρμη όποτε ανεβαίνουν οι τόνοι από τον ομιλητή, τελικά να φεύγουν από την αίθουσα και να ξαναψηφίζουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Αλλά η παρουσία τους και μόνο είναι ενδεικτική για όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες. Γενικώς κάτι κινείται, υπάρχει μια μυρωδιά αλλαγής στις αίθουσες αυτές. Με ονόματα στα πάνελ που μέχρι πρότινος δε συγκινούσαν τις μάζες.
Μαριάς, Καζάκης, Λαπαβίτσας, Βαρουφάκης, Κασιμάτης, Κουβελάκης, Λαπατσιώρας, και μπόλικοι άλλοι, παγκοίνως άγνωστοι (και ας με συγχωρήσουν) για το ευρύ κοινό μέχρι σήμερα.

Σήμερα κρέμονται σαν τα τσαμπιά για να ακούσουν τις προτάσεις τους, για να δουν μήπως υπάρχει μια άλλη διέξοδος. Ίσως να είναι και λίγο ψυχοθεραπεία όλο αυτό. Ξέρουμε πως το χρέος είναι παράνομο αλλά ζητάμε και την τεκμηρίωση από τους ειδικούς. Ζητάμε να ακούσουμε με σαφή τρόπο και με επιχειρήματα αυτά που λίγο πολύ όλοι έχουμε στο κεφάλι μας. Μάλλον είμαστε ακουστικοί τύποι ως λαός δεν εξηγείται αλλιώς . Αν μας το έδειχναν και με έναν πίνακα όπως στο σχολείο, ακόμα καλύτερα.
Αυτές τις μέρες διαμορφώνεται με ταχύρυθμα υπερεντατικά η συλλογική μας συνείδηση με ολίγη από πολιτική οικονομία. Και είναι για καλό νομίζω.
Κάποιες από τις εκδηλώσεις αυτές τελειώνουν με τη φράση του ομιλητή «σύντομα θα ανακοινώσουμε ένα νέο κίνημα, ένα νέο σχήμα που θα συνενώνει τους τάδε και τους τάδε κατά του μνημονίου».
Μήπως πρέπει να γίνουν λίγο πιο γρήγορα και λίγο πιο συλλογικά όλα αυτά, τώρα που το υπόλοιπο κάδρο καμαρώνει αυτάρεσκα στον τοίχο με τη φρέσκια κορνίζα Παπαδήμου;
Ή μήπως εγώ βιάζομαι πολύ;

Ελευθεροτυπία

2011-11-05T14:24:00.001+02:00

Ίσως αυτό το σημείωμα να μην έχει προλάβει τις εξελίξεις στην Ελευθεροτυπία. Όπως και πολλά άλλα κείμενα του γραπτού Τύπου δεν προλαβαίνουν τις εξελίξεις με όσα γίνονται τις τελευταίες ημέρες.
Ήδη οι εργαζόμενοι της Χ.Κ. Τεγόπουλος αποφάσισαν απεργία, όντας τρεις μήνες απλήρωτοι και ήδη τους ανακοινώθηκε πως μετά την ακύρωση του δανείου από την ALPHA δεν υπάρχει δυνατότητα συνέχισης της έκδοσης.
Είναι πολλοί που θα χαρούν αν κλείσει η Ελευθεροτυπία. Θα είναι μια ηχηρή νίκη του συστήματος που θεωρεί την κρίση μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να καθαρίσει με αρκετούς που του μπαίνουν στη μύτη.
Και εκεί μέσα υπάρχουν μπόλικοι που του μπαίνουν στη μύτη για τα καλά. Δε λέω για τη διοίκηση. Κάθε διοίκηση, κάθε μεγάλου μέσου ενημέρωσης είναι έτσι κι αλλιώς μέρος του συστήματος, είτε το θέλει είτε όχι.

Λέω για τους δημοσιογράφους και για τους συνολικά 850 εργαζόμενους. Λέω για αυτή την ασφάλεια που έχει η δική μας πιάτσα, αλλά εν τέλει και η κοινωνία, ότι «τουλάχιστον η Ελευθεροτυπία θα το γράψει».
Είναι αλήθεια πως η κρίση χτύπησε πριν απ’ όλα τις ειδήσεις.
Τώρα που φτάνουμε στον πραγματικό πάτο βολεύει πολύ να κλείσει μια τόσο μεγάλη εφημερίδα. Βολεύει για να αποσοβηθούν ακόμα και οι μικρότερες αποκλίσεις από το κυρίαρχο πιάτο της ενημέρωσης. Βολεύει για να ξεχυθούν εκατοντάδες άνεργοι από τα ΜΜΕ στην πιάτσα και να αποτελούν μέσο πίεσης για όποια διεκδίκηση εργασιακής ή συνειδησιακής αξιοπρέπειας των υπολοίπων που θα έχουν ακόμα δουλειά.
Βολεύει τελικά, για ένα νέο σκηνικό που θα επιτρέπει ακόμα και στις συμβούλους του σοσιαλιστή πρωθυπουργού να μηνύουν δημοσιογράφους για τα like που κάνουν στο facebook.
Δεν τολμώ να μιλήσω για την Ελευθεροτυπία στον αόριστο. Κρατώ τα θετικά της σημερινής (Τετάρτη) ανακοίνωσης των εργαζομένων ότι «με τις πρωτοβουλίες τους, τη στάση τους και τις ενέργειές τους προσπαθούν να κρατήσουν την εφημερίδα ζωντανή στο πλαίσιο των δυνάμεων και των δυνατοτήτων τους».

Η φάμπρικα των ερωτήσεων

2011-10-31T14:06:00.002+02:00

Πήρε μια πρωτοβουλία το ΚΚΕ στο Ηράκλειο σε σχέση με τη λειτουργία του πολιτεύματος και νομίζω πως έχει απόλυτο δίκιο. Ξεμπρόστιασε με μια σκληρή ανακοίνωση τη «φάμπρικα των ερωτήσεων» που έχουν στήσει οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Αναφέρονται στην κοροϊδία των κυβερνητικών βουλευτών να «ρωτάνε» τους υπουργούς τι θα κάνουν για να ελαφρύνουν τους εργαζόμενους από τα σκληρά μέτρα που και οι ίδιοι μόλις προ ημερών ψήφισαν.
Το θέμα ασφαλώς δεν αφορά μόνο την Κρήτη. Οι «ερωτήσεις» των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ προς την κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα πέφτουν βροχή στο κοινοβούλιο, μερικές μάλιστα σε πολύ υψηλούς τόνους.
Το παράδειγμα από το Ηράκλειο είναι καραμπινάτο:

Στις 17 Οκτωβρίου οι τοπικοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ζήτησαν με ερώτησή τους να καταβληθεί στους εποχικούς του αεροδρομίου Ηρακλείου το επίδομα ανεργίας, που τους αρνείται πλέον ο ΟΑΕΔ. Κι όμως, πριν τέσσερις μέρες, στις 13/10 οι ίδιοι είχαν ψηφίσει το πολυνομοσχέδιο που προβλέπει ότι στο εξής οι εποχικοί πρέπει να δουλεύουν ένα εξάμηνο (150 ένσημα) για να δικαιούνται επίδομα ανεργίας μετά την απόλυση. Έτσι πρακτικά οι εποχικοί του αεροδρομίου, που δουλεύουν συνήθως 4μηνο, μένουν χωρίς επίδομα για όλο τον υπόλοιπο χρόνο. (Ρεπορτάζ και στο προηγούμενο φύλλο του Δρόμου).
Τα παραδείγματα είναι πολλά και από όλη την Ελλάδα. Μιλάμε για την απόλυτη παράνοια. Αυτοί τη μία μέρα ψηφίζουν μέτρα και την επόμενη ρωτούν τι θα γίνει με τις επιπτώσεις των μέτρων που ψήφισαν. Κι όμως, το θέατρο του παραλόγου παίζεται κανονικά. Οι βουλευτές δικαιολογούν το μισθό και την παρουσία τους, ο υπουργός θα απαντήσει κάτι περί δύσκολης συγκυρίας και περί εντολών της τρόικας, οι τοπικές εφημερίδες θα γεμίσουν με τις μαχητικές διατυπώσεις των ερωτήσεων, η κομματική πελατεία θα ευχαριστηθεί με τη δραστηριότητα του βουλευτή και όλοι μα όλοι θα κοιμηθούν ευτυχισμένοι. Όλοι εκτός από τα θύματα αυτής της πολιτικής.
Πάρτε το χαμπάρι, αυτό το είδος κοινοβουλευτικής δημοκρατίας πέθανε. Τα κουρελόχαρτα των ερωτήσεών σας δεν κάνουν ούτε για προσάναμμα στα σπίτια με το κομμένο ηλεκτρικό.

Ναι σε όλα

2011-10-26T13:59:00.001+02:00

Ναι στο νεκρό διαδηλωτή του ΠΑΜΕ.
Ναι στην υποταγή στο ΔΝΤ.
Ναι στις επιστολές προς την Λαγκάρντ που προεξοφλούν την ψήφο του κοινοβουλίου.
Ναι στους μισθούς πείνας.
Ναι στην εφεδρεία - απόλυση των δημοσίων υπαλλήλων.
Ναι στην κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων.
Ναι στην εργασιακή ζούγκλα.
Ναι στην εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας.
Ναι στην διακυβέρνηση από την Τρόϊκα
Ναι στις συγκινιασιακά φορτισμένες ομιλίες της Βάσως όταν ψηφίζει και ξαναψηφίζει «ναι».

Ναι στις ανέξοδες διαφωνίες, που τελικά καταλήγουν σε θετική ψήφο.
Ναι στην ασυλία αυτών που έβγαλαν τα λεφτά στο εξωτερικό.
Ναι στα στραβά μάτια προς τους μεγαλοφειλέτες, παρόλο που «λεφτά υπήρχαν».
Ναι στις τεράστιες εξοπλιστικές δαπάνες.
Ναι στο χαράτσι μέσω της ΔΕΗ.
Ναι στο αφορολόγητο της εκκλησίας.
Ναι στη φορολόγηση των φτωχών.
Ναι στην λειτουργία της δημοκρατίας υπό το κράτος της κομματικής πειθαρχίας.
Ναι στη Δημοκρατία που παίρνει αποφάσεις πίσω από φράχτες.
Ναι στον απόλυτο εξευτελισμό του κοινοβουλευτισμού.
Ναι στα στραβά μάτια απέναντι σ’ αυτούς που μας φωνάζουν ανεπιθύμητους.
Ναι στη βεβαιότητα ότι βρέχει την ώρα που όλοι μας φτύνουν.
Ναι σε όλα.
Ως πότε όμως, γαμώτο;

Μαύρα σκοτάδια

2011-10-19T13:53:00.001+02:00

Φαίνεται πως ο υπέρ πάντων αγώνας θα δοθεί για το ρεύμα. Φαίνεται πως ετούτη εδώ θα είναι η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι. Μίλησα ακόμα και με ανθρώπους που κάνουν αυτή τη δουλειά, που κόβουν το ρεύμα. Υπάλληλοι σε ιδιωτικές εταιρίες που αναλαμβάνουν το άχαρο καθήκον. Ακόμα και οι ίδιοι οι εργολάβοι καμιά φορά. Απρόθυμοι και οι ίδιοι να τα βάλουν με τον κόσμο, απρόθυμοι να τσακωθούν για ένα 5ευρω που βγάζουν ανά ρολόι που «κόβουν».
Από την άλλη οι πολίτες που οργανώνονται. Στη Βέροια φτιάχτηκε ήδη ομάδα κρούσης από ηλεκτρολόγους που θα ανεβάζουν τους διακόπτες μετά τη διακοπή. Στο Ηράκλειο συστάθηκε ομάδα από 45 «ρομπέν των ρολογιών» που θα μπαίνουν μπροστά αποτρέποντας όσο περισσότερες διακοπές προλάβουν.

Η κυβέρνηση επιμένει. Έρχονται, λέει, από Δευτέρα οι πρώτοι λογαριασμοί του ρεύματος παρέα με το χαράτσι. Και θα γράφουν πάνω «να εισπράττεται όλο το ποσόν»..
Οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ κατέλαβαν το Κέντρο Έκδοσης Λογαριασμών για να εμποδίσουν την αποστολή τους στους καταναλωτές. Η κυβέρνηση τους απειλή με εισαγγελέα και ΜΑΤ. Η ΔΕΗ λέει πως έχει κι άλλο τρόπο να εκδώσει τους λογαριασμούς…
Οι βουλευτές το ψήφισαν αλλά τρέμει το φυλλοκάρδι τους μη τυχόν και τους πάρει κι αυτούς η μπάλα και τους φάει το μαύρο σκοτάδι. Ο Καστανίδης έφαγε γιαούρτι και ο Όθωνας αβγό. Και απ’ ό,τι φαίνεται οι μετακινήσεις τους θα περιοριστούν τις επόμενες μέρες γιατί στο σκοτάδι τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα. Και τα γιαούρτια εκσφενδονίζονται ευκολότερα..
Εδώ κρίνονται όλα. Εδώ δίνεται η μάχη. Για το φως. Όχι για το φως στο τούνελ γενικώς, που έτσι κι αλλιώς αποφασίσαμε ότι δεν πρόκειται να το δούμε…
Για το φως στο σπίτι που, απ’ ό,τι φαίνεται, όποιον δεν το σεβαστεί, θα τον πάρει ο μαύρος γεροδιάολος…

Κάτι βρωμάει

2011-10-10T13:41:00.001+02:00

Σε περίεργα μονοπάτια μας βάζει η εξαγγελία του δημοψηφίσματος. Όχι ότι είναι κακό να γίνει δημοψήφισμα, για να εξηγούμαι, αλλά μου φαίνεται πως κάτι βρωμάει…
Δεν ξέρω αν αυτή εδώ η χώρα έχει όντως γεννήσει τη δημοκρατία. Είναι όμως σίγουρο πως την έχει βιάσει ξανά και ξανά, όχι μόνο με τις χούντες αλλά μέχρι και σήμερα, με το είδος του κοινοβουλευτισμού που ανέχεται. Αυτού του κοινοβουλευτισμού που υποτάσσεται στις εντολές του αρχηγού, με αντιπροσώπους που εκπροσωπούν μόνο τη δική τους πολιτική επιβίωση την ώρα που οι ψηφοφόροι τους βοούν να μη σηκώσουν το ξερό τους στα σκληρά μέτρα.
Κι αφού αυτή η δημοκρατία σταμάτησε από καιρό να λειτουργεί υπέρ των πολιτών γιατί να λειτουργήσει το δημοψήφισμα;
Πόσο μεγάλη χάρη θα μας κάνει ο Παπανδρέου να βάλει ένα από τα «sos» ερωτήματα; Θέλετε ή όχι το μνημόνιο, πιστεύετε ή όχι στην αναγκαιότητα των μέτρων, βλέπετε ή όχι φως στο τούνελ και πάτο στο βαρέλι..

Ασφαλώς και δε θα ερωτηθούμε επ’ αυτών. Ασφαλώς η ερώτηση θα είναι συνδυαστική (που λέγαμε και στις πανελλήνιες) και όπως πάντα το ερώτημα θα έχει περισσότερες από μία ερμηνείες. Και θα μπορεί να εκληφθεί απ’ όλους ως νίκη και ως ήττα με την ίδια ευκολία.
Δεν έχω ψηφίσει ποτέ σε δημοψήφισμα, στο τελευταίο, του 74 δε ζούσα.
Διαβάζω όμως, πως και στα 8 δημοψηφίσματα που έχουν γίνει στη χώρα (ακόμα και στις παρωδίες του Κονδύλη και της Χούντας) το ζητούμενο ήταν πολύ συγκεκριμένο. Οι έλληνες κλήθηκαν να αποφασίσουν για το πολίτευμα με την επάνοδο ή εκδίωξη βασιλιάδων ή για την έγκριση Συντάγματος.
Σήμερα και το πολίτευμα και το σύνταγμα έχουν γίνει κουρελόχαρτα. Σήμερα και βασιλιάδες έχουμε, τρεις μάλιστα γιατί ο ένας δε φτάνει πια, και ο πατριωτισμός των ελλήνων δε φαίνεται αρκετός για να μας σώσει. Και τελικώς η διάσωση της τιμής μας επαφίεται αποκλειστικά στους «δεν πληρώνω».
Αναρωτιέμαι για τί θα μας ζητήσει να ψηφίσουμε ο Παπανδρέου.
Ήδη κάτι μου βρωμάει, δεν ξέρω τι όμως ακόμα.
Θα το βρω και θα σας πω…

Αυγοβόλος

2011-10-01T13:55:00.001+02:00

Την Κυριακή που μας πέρασε, στο Ρέθυμνο, η ιστορικός Μαρίνα Δημητριάδου πέταξε ένα αυγό στον υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη Μανώλη Όθωνα. Θα δικαστεί στις 10 Οκτωβρίου. Αντιγράφω δικά της λόγια για τη σημερινή στήλη. Ολόκληρο το κείμενό της στο augobolos.blogpost.com.

«Την Κυριακή το πρωί ο κ. Όθωνας ήρθε να μας μιλήσει για την αξία του ποδηλάτου στη ζωή μας! …Την Κυριακή πέρασα οχτώ ώρες στο κρατητήριο λόγω αυγοβολής! Και ο κ. Όθωνας που κατ’ εξακολούθηση πνίγει το Σύνταγμα στα χημικά δεν έχει περάσει ούτε μία ώρα στο κρατητήριο για πρόκληση σωματικής και ψυχικής βλάβης σε βάρος χιλιάδων πολιτών… Είχα την ευτυχία να σπουδάσω Ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας.
Και είχα ακόμη μεγαλύτερη ευτυχία να συνεχίσω για μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κρήτης στο οποίο κάνω το διδακτορικό μου. Έχω την τύχη να γνωρίσω εξαιρετικούς επιστήμονες που εργάζονται στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και έχουν δημιουργήσει ιδανικές συνθήκες για σπουδή, έρευνα και διάλογο. Η κυβέρνηση στην οποία έχει νευραλγική θέση ο κ. Όθωνας έχει κρίνει τους καθηγητές μου αναξιόπιστους…Η κυβέρνηση στην οποία έχει νευραλγική θέση ο κ. Όθωνας, με έχει χαρακτηρίσει αναξιόπιστη και επιπλέον κλέφτρα. «Μαζί τα φάγαμε», είπε ο κ. Πάγκαλος… Ο κ. Όθωνας συμφωνεί, καθώς δεν έσπευσε να υπερασπίσει την εντιμότητά μου. Μήπως δεν ξέρει λοιπόν ότι δεν έχω κανένα περιουσιακό στοιχείο; Ότι δουλεύω από τα 23 μου και έχω δύο μήνες ένσημα; Ότι ζω με 400 ευρώ το μήνα γιατί έχω προσπαθήσει να δουλεύω στο αντικείμενο που έχω σπουδάσει; …Μου το έχει πει ο κ. Όθωνας και η κυβέρνησή του: οι ανθρωπιστικές επιστήμες δεν είναι απαραίτητο συστατικό ενός πολιτισμού. Δεν παράγουν πολιτισμό. Ποιος σπουδάζει πλέον ιστορία, κοινωνιολογία, αρχαιολογία, ανθρωπολογία και όλα τα συναφή; …Είναι πολυτέλεια, μου λέει ο κ. Όθωνας και να τα παρατήσω. Ίσως και να μην έχει άδικο. Αλλά δεν είχα ποτέ περισσότερα για να τα επιθυμώ. Και προτιμώ να ζήσω τη μικρή ζωή μου με αξιοπρέπεια χωρίς να υπακούω στις προσταγές τις αγοράς… Με καταδίκασε σε δυσπραγία ο κ. Όθωνας και η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει, παρόλη την επιθυμία μου να προσφέρω. Έχει μειώσει το αντικείμενό μου, τη δουλειά μου, το μέλλον μου. Μου έχει απαγορέψει να ονειρεύομαι. Έχει φορτώσει στην πλάτη μου ένα χρέος με το οποίο δεν έχω καμία σχέση. Και επιπλέον μου έχει κάνει μήνυση γιατί του πέταξα ένα αυγό, επιφυλασσόμενος να μου ζητήσει ακόμη και χρηματική ικανοποίηση!

Α ρε μπάρμπα…

2011-09-27T00:05:00.003+02:00

Θα ήθελα να δω σήμερα εκείνον τον γέρο που είπε στον Γιώργο Παπανδρέου να πάρει τη σύνταξή του για να σωθεί η Ελλάδα. Αν υποθέσουμε πως είναι αληθές το περιστατικό που μας διηγήθηκε ο Γιώργος τον Μάρτιο του 2010, θα ήθελα αυτό τον μπάρμπα να τον δω και να τα λέγαμε με μια ρακή στο καφενείο του χωριού.
Γιατί ο γέρος του είπε πάρε μια σύνταξη και ο Γιώργος πήρε την πρώτη με το κόψιμο των δώρων, πήρε κι άλλη με την αύξηση του ΦΠΑ μέχρι και στον καφέ, πήρε κι άλλη μία με τον ΛΑΦΚΑ, πήρε κι άλλη μια από την περικοπή των επιδομάτων, πήρε κι άλλη με την έκτακτη εισφορά, θέλει κι άλλη μία κάθε χρόνο με το χαράτσι μέσω ΔΕΗ. Και θα τον αφήσει και χωρίς ρεύμα τον γέρο αν δεν έχει να πληρώσει.

Θέλω να τον δω τον μπάρμπα, να τον ρωτήσω αν βλέπει την Ελλάδα γύρω του να σώζεται ώστε να έχει κι αυτός ήσυχη τη συνείδησή του πως δεν πάνε στο βρόντο τα δικά του βάσανα. Θα έχει σίγουρα βάλει σκοπό, όταν τα κλείσει τα μάτια του ο παππούς κάποτε, να την ονειρεύεται καλύτερη την Ελλάδα. Ποια Ελλάδα όμως θα σώσεις αν καταστρέψεις αυτούς που θα ζούνε σ’ αυτήν; Και εν τέλει, τι είναι η πατρίδα μας, ρε μπάρμπα, αν δεν είναι οι άνθρωποί της;
Με τέτοια θα του έπιανα την κουβέντα του γέροντα, ελπίζοντας στη σοφία των χρόνων του. Γιατί ακόμα κι αν υπομένει αυτός τις θυσίες, δεν μπορεί, θα βλέπει τα παιδιά του να απολύονται και τα εγγόνια του να ξεκινάνε το σχολείο με φωτοτυπίες. Και όλους μαζί να το σκέφτονται για την Αυστραλία ή και αλλού.
Τι διάολο είναι η πατρίδα μας ρε μπάρμπα; Που την πήγε η πατρίδα τη σύνταξη που έδωσες στο Γιώργο; Πότε θα την πάρεις πίσω και ποιος σώθηκε από αυτή;
Κανείς γέρο μου. Κι εσύ με τα λογικά σου θα τον διαολόστελνες τώρα αν ήξερες τι ετοίμαζε. Αυτό θα κάνω κι εγώ. Αν όχι εγώ ποιος και αν όχι τώρα πότε;

Καθρεφτάκια

2011-09-20T23:52:00.001+02:00

Μέχρι την Κρήτη ακούστηκαν τα χειροκροτήματα από τη Θεσσαλονίκη όταν ο πρωθυπουργός έλεγε για την άμεση εξόρυξη των πετρελαίων στο Λυβικό και στο Ιόνιο. Χάρηκαν οι ιθαγενείς. Αναθάρρησε η ψυχή τους, φάνηκε το φως στο τούνελ.
Κι όποιος από σας βρεθεί να αντιμιλήσει, θα είναι μίζερος και δε θα θέλει το καλό της πατρίδας.
Κάτι περιβαλλοντικές ανησυχίες για πιθανά ατυχήματα σαν αυτό στον Κόλπο του Μεξικού αντηχούν παράφωνα και χαλάνε τη γιορτή και το κλίμα ενθουσιασμού. Εδώ μιλάμε για τη σωτηρία του έθνους, που ναι, έχει και ένα ποσοστό ρίσκου. Το λένε καθαρά οι επιστήμονες, που χρόνια τώρα βλέπουν μαύρο χρυσάφι στον πάτο των θαλασσών μας.

Λένε κι άλλα όμως. Λένε πως οι αντίστοιχες συμβάσεις υπογράφονται συνήθως με ποσοστά 80-20 επί των κερδών υπέρ αυτών που αναλαμβάνουν να κάνουν τη δουλειά. Και λένε πως εμείς έστω και με το 20% ξεχρεώνουμε..
Και αφού ξεχρεώσουμε βάζουμε πια την Ελλάδα σε άλλο δρόμο. Και ένα λαμπρό μέλλον ανοίγεται για το νέο πετρελαιοπαραγωγό έθνος...
Πολύ καλό για να είναι αληθινό όμως.
Άραγε άνοιξε λαμπρό μέλλον για τους λαούς που έχουν πετρέλαια; Ζούνε καλά στη Ρωσία, στη Λιβύη και στο Ιράκ; Είναι πλούτος για τον λαό αυτός που έφερε το πετρέλαιο στον Περσικό Κόλπο; Έφερε ειρήνη και ευημερία το πετρέλαιο σε εκείνους που το παράγουν;
«Είναι πλούτος που ανήκει σε όλο το λαό μας» είπε ο Γιώργος και ξαναχάρηκαν οι ιθαγενείς και ξαναχειροκρότησαν.
Η ιστορία όμως έχει αποδείξει πως σε τέτοιες περιπτώσεις οι ιθαγενείς παίρνουν μόνο τα καθρεφτάκια…

Πίσω ολοταχώς…

2011-09-13T23:30:00.001+02:00

Έγραφα την περασμένη εβδομάδα πως είμαστε πίσω στο 60, τότε που φεύγανε οι πατεράδες μας μετανάστες, όπως θα φύγουμε κι εμείς στην Αυστραλία και αλλού. Και μέσα σε μια εβδομάδα πήγαμε ακόμα είκοσι χρόνια πίσω, στο 1946, τότε που για τελευταία φορά ξεκίνησαν τα σχολεία χωρίς βιβλία, όπως και σήμερα. Με τέτοιους ρυθμούς, αν χάνουμε είκοσι χρόνια κάθε εβδομάδα, οδηγούμαστε με ακρίβεια στα βάθη της προϊστορίας, στον άνθρωπο των σπηλαίων.
Κι έτσι θα δικαιωθεί και το δίλημμα περί Σοσιαλισμού και Βαρβαρότητας που μας έβαλε ο Γιώργος, χωρίς από τότε να δίνει απάντηση ο ίδιος. (Δεν ξέρω αν το θυμάστε αλλά ο πονηρός, έθεσε τότε το δίλημμα χωρίς να ξεκαθαρίσει με σαφήνεια ποιο από τα δύο εκπροσωπεί ο ίδιος). Εξάλλου δεν τον ρώτησε κανείς ευθέως. Θεωρούσαν όλοι την απάντηση δεδομένη…

Κι αφού η βαρβαρότητα τελικώς επικράτησε, η συζήτηση γίνεται με όρους από το ζωικό βασίλειο. Βλέπω με συμπάθεια τα πιθηκοειδή του ΠΑΣΟΚ να καμώνονται πως διαφωνούν, να χτυπούν με τις παλάμες το στήθος τους και να βγάζουν άναρθρες κραυγές. Άλλοι, όπως οι 9 βουλευτές που διαφωνούν με την εφεδρεία στο Δημόσιο, άλλοι, όπως ο πρόεδρος και το σύστημα της ΓΣΕΕ, που δε θα πάνε λέει στην ομιλία του Γιώργου, γιατί «δεν έχουν πια τίποτα να ακούσουν».
Έτσι κι αλλιώς όμως, δεν άκουγαν τίποτα εδώ και καιρό. Οι πρώτοι έκαναν τους κουφούς όταν έβραζε ο λαός για το Μεσοπρόθεσμο έξω από τη βουλή, οι της ΓΣΕΕ δεν άκουγαν τίποτα ήδη από την εποχή της Κούνεβα και των άνισων μαχών με τα εργοδοτικά σωματεία.
Οπότε το μόνο που τους μένει είναι να πιθηκίζουν, να καμώνονται την αντιπολίτευση και ας ξέρουν πως θα ψηφίσουν και θα ξαναψηφίσουν, ότι πει ο αρχηγός της φυλής. Αρκεί να υπάρχει πάντα μια μπανάνα για ανταμοιβή…
Εκεί έξω όμως, η φυλή βράζει. Και για τη ΔΕΘ έχει αφήσει στην άκρη αυτούς που χειρονομούσαν τόσα χρόνια, δήθεν αντιδρώντας αλλά στην ουσία επιβεβαιώνοντας τη βαρβαρότητά τους.
Άντε το πολύ πολύ, να τους πετάξει καμιά μπανάνα…

Είμαι το νούμερο 8

2011-09-04T23:26:00.001+02:00

Ναι το άκουσα κι εγώ..
Η κυβέρνηση της Αυστραλίας ανοίγει την πόρτα στους έλληνες να δουλέψουν εκεί, τώρα που έμαθε πως εδώ την περνάμε δύσκολα και πως σε τούτο τον τόπο τη δουλειά τη βλέπεις με τα κιάλια. Και θα μας κάνουν και σεμινάριο λέει, σε λίγες μέρες στην Αθήνα για το πώς μπορούμε να υποβάλουμε αίτηση και όλα τα διαδικαστικά και τα ρέστα.
Τουλάχιστον 10.000 θέσεις εργασίας με προτεραιότητα στους μηχανικούς, ηλεκτρολόγους και εξειδικευμένους εργάτες οικοδομών. Άραγε φιλανθρωπία, εκμετάλλευση ή μήπως οι αμείλικτοι νόμοι της αγοράς. Δεν ξέρω, αλλά καλύτερα να προσέξω πριν πω κάτι κακό.

Και αλήθεια, την πρώτη πέτρα να τη ρίξει αυτός που δεν κρυφοκοίταξε στον κατάλογο μήπως ζητάνε και το δικό του επάγγελμα. Ρίξ’ την εσύ αν δεν αναρωτήθηκες μήπως εκεί κάτω θέλουν και γιατρούς, και δασκάλους, και αρχαιολόγους, και γεωπόνους, και δημοσιογράφους…
Είμαστε σας λέω κάπου 60 χρόνια πίσω. Η ιστορία μας κάνει πλάκα. Εσύ στην ουρά έξω από την πρεσβεία για το χαρτάκι και από το βάθος ο Στέλιος να κλαίει στο τζουκ μποξ. «Ανάθεμά σε ξενιτιά, καταραμένη να σαι, μας παίρνεις τους λεβέντες μας, μανούλες δε λυπάσαι».
Περίπου 60 χρόνια χαμένα, έτσι στο βρόντο, για να είσαι ξανά στα ίδια. Ούτε βήμα μπρος, μόνο με την απορία. Γιατί τότε, ήταν μια κάποια δικαιολογία και ο πόλεμος από πριν. Τώρα σου ήρθε καπάκι μετά τη δόξα της Ολυμπιάδας και της «Ισχυρής Ελλάδας», μετά την «Αλλαγή» και μετά τον «Εκσυγχρονισμό» και το «Λεφτά υπάρχουν». Προδομένος και παραδομένος, στα λόγια εκείνων που εξαργύρωσαν τις ελπίδες όσων γύριζαν από τα ξένα με ένα καινούριο εισιτήριο, αυτή τη φορά για τα παιδιά και τα εγγόνια τους.
Θα πονέσει πιο πολύ τώρα η ξενιτιά. Κατέβασε τους δίσκους του πατέρα, θα χρειαστούν. Και τον Καζαντζίδη και τη Μπέλλου και τον Λάκη Χαλκιά. Ειδικά εκείνο το «είμαι το νούμερο 8, με ξέρουν όλοι με αυτό».
Θα σου εξηγήσουν οι παλιότεροι...

Μια πασιέντζα για το ΙΣΤΑΜΕ

2011-07-31T23:16:00.004+02:00

Πολύ ωραία μας τα είπε ο κ. Μόσιαλος, από τις πασοκικές εφεδρείες, και από τη θέση του υπουργού Επικρατείας και κυβερνητικού εκπροσώπου που κατέλαβε εδώ και λίγο καιρό. Όποιοι δημόσιοι υπάλληλοι κάνουν λευκή απεργία θα απολύονται, «δε θα ανεχτούμε αργομισθίες και λευκές απεργίες επειδή κόπηκε ένα επίδομα».
Το ξέρει ο μπαγάσας το κόλπο. Μιλάει στην ψυχή σου.
Γιατί κι εσύ κι εγώ έχουμε βρεθεί στον γκισέ κι έχουμε ρίξει κλεφτή ματιά στην οθόνη του υπαλλήλου, που έχει ανοιχτή την πασιέντζα. Και συ κι εγώ περιμέναμε να τελειώσει το τηλέφωνό του για να εξυπηρετηθούμε.
Αυτό το κόλπο το ξέρουν καλά εκεί στο ΠΑΣΟΚ. Αυτό ακριβώς περιμένουν. Να φαγωθούμε μεταξύ μας. Γιατί όντως πολλές πασιέντζες είναι ανοιχτές στις δημόσιες υπηρεσίες, πολλές συντάξεις δίνονται στα 45, πολλά επιδόματα έφτασαν να είναι μεγαλύτερα από το μισθό. Έτοιμοι είμαστε να χιμήξει ο ένας στον άλλο.

Δε θα αναρωτηθεί ποτέ ο κ. Μόσιαλος πως θα πείσει τους δημοσίους υπαλλήλους να δουλέψουν περισσότερο την ώρα που τους κόβει το μισθό. Και ξέρει πως η πασιέντζα θα πάει σύννεφο. Για αυτό απειλεί και σε κάνει και σένα να κοιτάς με μισό μάτι τον υπάλληλο που δεν κάνει γρήγορα.
Αλλά να σου πω κάτι, καλά θα κάνει ο υπάλληλος. Και στο λέω τώρα νηφάλια, παρόλο που θα ξανατσαντιστώ όταν θα είναι η δική μου σειρά στο γκισέ. Και πασιέντζα και tetris και facebook. Ποιο φιλότιμο και για ποιο κράτος να δουλέψει και για ποιες αποδοχές και για ποια ζωή, που μόνο δυσκολότερη προδιαγράφεται.
Και μια που λέμε για αργομισθίες, υπόσχομαι πως την επόμενη φορά που θα θυμώσω με «αραχτό» υπάλληλο, θα αναρωτηθώ για το έργο που προσφέρει στον τόπο το Ινστιτούτο Ανδρέας Παπανδρέου (ΙΣΤΑΜΕ), που χρηματοδοτείται από το κράτος και από το ΠΑΣΟΚ (δηλαδή πάλι από το κράτος) και που έχει τον κύριο Μόσιαλο μέχρι και σήμερα στη θέση του προέδρου.
Αλήθεια, αν είσαι βουλευτής και υπουργός και πρόεδρος παίρνεις και τους τρεις μισθούς;

Το λαμπερό μου μέλλον

2011-07-25T23:07:00.002+02:00

Συγνώμη αλλά εγώ δεν έχω αυθαίρετο.
Και μένω τόσα χρόνια στο νοίκι γιατί δεν πήγα να το χτίσω το οικοπεδάκι εκτός σχεδίου. Όχι επειδή ήμουν τίμιος αλλά επειδή δεν είχα λεφτά. Και τώρα που νομιμοποιούνται τα αυθαίρετα για να βγάλει φράγκα η κυβέρνηση, ανακαλύπτω πως ήμουν απλά ηλίθιος. Γιατί θα έπρεπε να κάνω το σκατό μου παξιμάδι και να τα βρω τα λεφτά, να βάλω έστω ένα κεραμίδι και ένα ράντσο. Για να το λέω σπίτι και για να πληρώσω σήμερα το πρόστιμο και να το νομιμοποιήσω. Και τελικά θα είχα πράγματι ένα σπίτι ή για μείνω από κάτω ή για να παίρνω το νοίκι και να το δίνω στο άλλο νοίκι.

Και σήμερα είμαι απέναντι στον φουκαρά που κάπως έτσι πρόλαβε να χτίσει το δικό του. Απέναντι και στο λαμόγιο που πέταξε τη βιλάρα στο δάσος μέσα σε μια νύχτα. Τώρα χωριστήκαμε στα δύο. Όσοι προλάβανε και όσοι πιαστήκαμε κορόιδα.
Και για έναν ακόμα λόγο είμαστε απέναντι. Γιατί δεν υπάρχει ούτε η παραμικρή δικαιολογία. Ούτε τα προσχήματα, ούτε σχέδιο για το που πρέπει πράγματι να μεγαλώσουν οι πόλεις και που όχι. Ούτε χωροταξία, ούτε σκέψη για το ποιοι έχουν πραγματικά ανάγκη και ποια πρέπει να ξηλωθούν εκ βάθρων και εκ πλακακίων της πισίνας.
Αρκεί να έχεις λεφτά. Τίποτα άλλο. Δώσε λεφτά στο κράτος και παρανόμησε. Λίγο ή πολύ, ανάλογα με το κομπόδεμά σου. Ελεύθερα. Κάνουμε και δόσεις.
Δεν απελπίζομαι όμως. Έτσι ακριβώς, χωρίς σχέδιο, ελπίζω στην επόμενη γενιά αυθαιρέτων, που σίγουρα θα ‘ρθει. Και στα επόμενα δέκα χρόνια θα έχω χτίσει και το δικό μου. Και τότε κάποιος Παπακωνσταντίνου θα θέλει να μαζέψει λεφτά. Και τότε θα έρθει η σειρά μου και θα περάσω στην απέναντι όχθη. Θα είμαι σ’ αυτούς που προλάβαμε και όχι σ’ αυτούς που πιάστηκαν κορόιδα.
Το χειρότερο είναι ότι μπορεί να έχω και παιδιά και να είναι τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα τότε και να είναι το σπίτι πραγματική σωτηρία.
Και τότε, από την πολλή μου την ανάγκη, μπορεί και να τον ψηφίσω τον αντίστοιχο μπαγάσα. Το ξέρει και με περιμένει στη γωνία από τώρα.

Σχέδιο Μάρσαλ

2011-07-17T23:02:00.002+02:00

Επειδή πολύ μεγάλη κουβέντα γίνεται για αυτό το νέο «σχέδιο Μάρσαλ», και επειδή οι υπεύθυνοι του επικοινωνιακού επιτελείου έδωσαν “γραμμή” να τα ξαναθυμηθούμε τα χρόνια εκείνα ως θετικά για να πάμε άλλα είκοσι χρόνια μπροστά και επειδή πολύ κοντή την έχουμε τη μνήμη σε αυτήν εδώ τη χώρα σας αντιγράφω σήμερα έτσι σκόρπια, μερικές αράδες που βρήκα ψάχνοντας για το τι ήταν και που αποσκοπούσε το περίφημο εκείνο σχέδιο. Είμαι σίγουρος ότι οι πιο παλιοί τα ξέρετε ήδη αλλά έτσι να μαθαίνουμε και οι νεώτεροι που λέει και το ρητό. Ασφαλώς κάθε ομοιότητα με τα σημερινά δεδομένα είναι εντελώς τυχαία...
- Με τον όρο σχέδιο Μάρσαλ εννοείται η οικονομική ενίσχυση κρατών της ευρωπαϊκής ηπείρου, αποκύημα της εξωτερικής πολιτικής των Η.Π.Α. μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (Ιούνιος 1947) και της αντίληψης ότι η επικράτηση του κομμουνισμού θα αποτελούσε κίνδυνο για τα συμφέροντα και των Ηνωμένων Πολιτειών.

- Το σχέδιο πήρε το όνομά του από τον τότε Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών
- Η χορηγία της βοήθειας αυτής δεν έγινε με διμερείς διαδικασίες αλλά, με όρους που τέθηκαν από την Ουάσιγκτον. Αυτοί περιλάμβαναν την καταστολή των κομουνιστικών απειλών και την έμμεση περιστολή της ανεξαρτησίας των δικαιούχων κρατών, μιας και με όπλο το μπλοκάρισμα των πιστώσεων η αμερικανική ηγεσία μπορούσε να πιέσει τις κυβερνήσεις σε περίπτωση που αρνούνταν να ανταποκριθούν στις επιθυμίες της.
- Δισεκατομμύρια δολλαρίων θα δίνονταν σε χώρες (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) που ήταν διατεθειμένες να συνεργαστούν μεταξύ τους για την ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας. Ως αντάλλαγμα οι χώρες θα αυτές θα αγόραζαν αμερικανικά προϊόντα και θα προωθούσαν τις αμερικανικές επενδύσεις.
- Ο παρεμβατισμός αυτός καθόρισε, την αμερικανική εξωτερική πολιτική για τα επόμενα είκοσι χρόνια, ενώ παράλληλα αποτέλεσε και τον ακρογωνιαίο λίθο του ΝΑΤΟ.
- Ο όρος "Σχέδιο Μάρσαλ" εδραιώθηκε ως μεταφορική έννοια, οποιουδήποτε μεγάλης κλίμακας κρατικού προγράμματος. Χρησιμοποιείται κυρίως από τους Αμερικανούς φιλελεύθερους όταν ζητούν ομοσπονδιακή οικονομική κάλυψη για να διορθωθεί κάποια "αποτυχία" στον ιδιωτικό τομέα.
- Οι Αμερικανοί παρενέβησαν υπερβολικά στα εσωτερικά της Ελλάδας. Έμειναν περισσότερο και έκαναν επεμβάσεις, όχι απλά παρεμβάσεις. Θα έλεγα ότι αρκετές φορές λειτουργούσαν ως ταύρος εν υαλοπωλείω (Τζέιμς Γουόρεν, Υπεύθυνος για την εφαρμογή του σχεδίου στην Ελλάδα. Καθημερινή 17/6/07) .

Πηγές: Wikipedia, Καθημερινή, Μορφωτική Πρωτοβουλία

«Στρατιωτική πειθαρχία»

2011-07-10T22:48:00.005+02:00

Όχι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Είμαι σίγουρος πια. Και ‘γω πριν λίγο καιρό μπορεί να έλεγα πως εντάξει, του ξέφυγε και μια μαλακία του Βενιζέλου. Αλλά πια τίποτα δεν είναι τυχαίο. Αυτό το περί στρατιωτικής πειθαρχίας είναι βέβαιο πως το εννοεί. Στέλνει μηνύματα, ξέρει πως θα βρει ακροατήριο. Από τα τσιράκια των τραπεζών μέχρι τους ανεγκέφαλους των ΜΑΤ. Όλοι βολεύονται από τη δική σου την πειθαρχία, αυτός είναι ο στόχος.
Κι αν είσαι ακόμα δύσπιστος δες τι έγινε πριν δυο εβδομάδες στο Σύνταγμα. Αν δεν ήταν στρατιωτικός νόμος αυτό τι ήταν. Κι αν είσαι ακόμα δύσπιστος θυμήσου και τον Πάγκαλο με τα τανκς που θα κληθούν να προστατεύσουν τις τράπεζες, λέει, σε περίπτωση χρεοκοπίας. Κι αν ακόμα δεν πιστεύεις δες στο youtube τα βιντεάκια με τις «ασκήσεις καταστολής πλήθους» του ελληνικού στρατού στο Κιλκίς.
Εντάξει, θεωρίες συνομωσίας θα μου πεις και ποιος τα πιστεύει αυτά κτλ.
Απλώς μια μαλακία που ξέφυγε από τον Βενιζέλο.

Ας πούμε ότι είναι έτσι. Το πιο ελαφρύ που μπορώ να σκεφτώ είναι η θεωρία του «άστο να παίζει»… Η θεωρία «ρίχτο πάνω στο τραπέζι να υπάρχει».
Και αυτό όμως ύποπτο είναι. Και αυτό δουλεύει. Και ο Βενιζέλος το ξέρει καλά το κόλπο.
Μακάρι αυτός ο τύπος να ήταν ο ξεπεσμένος στρατηγός του Λογοθετίδη στον «Ήρωα με τις παντούφλες» που τα βλέπει όλα μέσα από το πρίσμα του στρατεύματος. Μακάρι να ήταν ο στρατιωτικός του Ξενίδη, που τα λέει πάντα τσεκουράτα αλλά τελικά υποτάσσεται στη συμβία όταν αυτή του λέει «Μπούλη ρούφα το αβγό σου».
Ετούτος εδώ ο στρατηγός είναι πολύ φιλόδοξος και δίνει παραγγέλματα ύπουλα και σχεδιασμένα.
Γιαυτό για την περίπτωσή του η μόνη σου λύση είναι η ανταρσία και η στάση. Με όλα τα υπόλοιπα βγαίνεις χαμένος.

Ελλιπής και λίγη

2011-07-02T22:35:00.005+02:00

Είναι μερικά πράγματα που άμα στα μάθουν λάθος από το σχολείο μετά φτύνεις αίμα να τα δεις αλλιώς και να πάρει στροφές το μυαλό. Είναι που σε βρίσκουν σε τρυφερή ηλικία και δεν υπάρχει κανείς συνήθως να σου ανατρέψει αυτά που λέει το βιβλίο: Οι Τούρκοι είναι κακοί, ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν «εκπολιτιστής» των λαών, το «Όχι» το είπε ο Μεταξάς και η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα που υπάρχει.
Για τα τρία πρώτα ρώτησα κι έμαθα την αλήθεια, για το τέταρτο αλλάζω γνώμη δια ζώσης. Δυστυχώς.
Μου έρχονται ερωτήσεις που θα έκανε ένας πιτσιρικάς εκεί γύρω στο Γυμνάσιο, στο δάσκαλο ή μετά, στο σπίτι, στο μπαμπά του:

- Γιατί μπαμπά χρειάζονται 180 ψήφοι για τον διακοσμητικό θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας και όχι για νόμους που αλλάζουν τόσο βίαια σε μια νύχτα τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων;
- Γιατί ένας βουλευτής ακούει περισσότερο τι λέει ο αρχηγός και όχι τι κραυγάζει η κοινωνία που τον έστειλε εκεί;
- Τι ευκαιρία έχει να κριθεί από τον λαό για την επιλογή του, αφού αν πει «όχι» θα τον διαγράψει ο αρχηγός από τις λίστες και δε θα ξαναείναι υποψήφιος;
- Πως γίνεται το κοινοβούλιο να είναι εκτός από ναός της δημοκρατίας και χώρος ασύλου ακροδεξιών, κουκουλοφόρων, παρακρατικών και μπάτσων;
Δυστυχώς η κοινοβουλευτική δημοκρατία, αυτή τουλάχιστον όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, έχει διαπιστωθεί εδώ και χρόνια ότι δεν απαντά σε όλα τα παραπάνω. Και αφού δεν άλλαξε τα χούγια της ούτε στην ψήφιση του Μνημονίου, ούτε τώρα με το μεσοπρόθεσμο, ε λοιπόν πάει, δε θα αλλάξει ποτέ. Θα μείνει ελλιπής και λίγη η δημοκρατία σας. Και μη μου αρχίσετε τα περί προγόνων που έχυσαν το αίμα τους για αυτήν γιατί άμα σας έβλεπαν οι πρόγονοι θα σας έφτυναν κατάμουτρα, έτσι που την καταντήσατε.

ΥΓ: Έχω κι άλλα ερωτήματα, αλλά δε φτάνει ο χώρος εδώ.
Άλλο ένα: Ποια είναι πιο βαριά στρέβλωση της δημοκρατίας, ο διαδηλωτής που δεν αφήνει τον βουλευτή να μπει στη Βουλή να ψηφίσει, ή ο βουλευτής που ψηφίζει υπό τον φόβο της κομματικής πειθαρχίας;

Ελλιπής η δημοκρατία σας και λίγη. Δυστυχώς.

Στόλος δημοκρατίας

2011-06-25T19:49:00.000+02:00

Ο επικείμενος απόπλους τους στόλου της Ελευθερίας ΙΙ για το λιμάνι της Γάζας, εκτός από τη μεγάλη ιδέα που κουβαλά, με βάζει σε σκέψεις περί δημοκρατίας και εκπροσώπησης.
Στον ένα χρόνο που πέρασε από τη δολοφονία εννέα ακτιβιστών στο MAVI MARMARA, ο Βαγγέλης Πισσίας, και η πρωτοβουλία «Ένα καράβι για τη Γάζα» ετοίμαζαν την επόμενη αποστολή. Στο ίδιο διάστημα όμως, η Ελλάδα «μετακινήθηκε» με πολύ μεγάλα βήματα πιο κοντά στο Ισραήλ.
Σκέφτομαι τι μαθαίνει για την Ελλάδα και το Παλαιστινιακό ο υπόλοιπος κόσμος:
-    Η Ελλάδα υποδέχτηκε τον Νετανιάχου λίγες εβδομάδες μετά τη σφαγή του περυσινού Μαΐου
-    Η Ελλάδα διεξάγει κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Ισραήλ
-    Η Ελλάδα δεν απαίτησε ποτέ να πάρει πίσω τα πλοία και τα εμπορεύματα που παράνομα κατέσχεσαν οι Ισραηλινοί.
-    Η Ελλάδα θα στείλει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Ιούλιο για επίσημη επίσκεψη στο Τελ Αβίβ.
-    Η Ελλάδα προειδοποιεί τους ακτιβιστές της να μην ξεκινήσουν για το νέο ταξίδι τους
-    Η Ελλάδα διάλεξε στρατόπεδο και είναι με τους καταπιεστές.

Έχουμε τόσα πολλά που μας χωρίζουν από τον Γιώργο Παπανδρέου και την κυβέρνησή του. Κι όμως η δημοκρατία είναι εκεί για να σε διαψεύδει. Όπως στα υπόλοιπα θέματα:

- Η Ελλάδα εφαρμόζει το Μνημόνιο που ψήφισε η εκλεγμένη κυβέρνησή της.

- Η Ελλάδα θα δεχτεί και το Μεσοπρόθεσμο που θα ψηφίσει η ανασχηματισμένη νόμιμη κυβέρνησή της.

Βαριά κουβέντα θα πω, αλλά ετούτη η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, εδώ και καιρό με έχει κάνει να αμφιβάλω για της αρετές της…
Και επειδή αυτή είναι ακόμα μία περίπτωση που η απόφαση της ηγεσίας είναι τόσο μακριά από τη βούληση της κοινωνίας, γιαυτό, ειδικά φέτος, ο στόλος του Free Gaza δεν έχει μόνο μια σημασία. Κουβαλάει την δημοκρατία που έχει μέσα της η Πλατεία, κουβαλάει την αμφισβήτηση για κυβερνήσεις που ψηφίσαμε και για αποφάσεις τους που δεν εγκρίνουμε.
Για τους Παλαιστινίους είναι στόλος ελευθερίας, για μας είναι στόλος (πραγματικής) δημοκρατίας. Καλό ταξίδι.

Χρόνια χαμένα

2011-06-20T19:37:00.000+02:00

Απορώ ώρες ώρες..
Είναι δυνατόν να είμαστε ακόμα εδώ; Συζητάμε ακόμα για το κίνημα αμφισβήτησης της ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ; Με τον κόσμο να βράζει, συζητάμε ακόμα για τις βαριές κουβέντες που είπε η Βάσω στον πρόεδρο; Είμαστε ακόμα στο 1995. Σα να μην πέρασε ούτε μια μέρα από τότε που η κ. Παπανδρέου σε μια αντίστοιχη συνεδρίαση άφηνε στα χέρια του Ανδρέα το σημείωμα «θέλουμε να μιλήσουμε κι εμείς…».
Σκεφτείτε το λίγο, πέρασαν 15 χρόνια και η ίδια κυρία στέλνει το ίδιο σημείωμα στον γιο του προηγούμενου παραλήπτη. Και εμείς όλα αυτά τα χρόνια εδώ, θεατές, παρακολουθούμε ένα σύστημα που όλο λέγαμε ότι πεθαίνει και όλο ξαναζωντάνευε από τις στάχτες του. Και όλο μεγάλωνε το χρέος και το έλλειμμα. Και όλο άνοιγαν οι τρύπες.
Μου λένε οι γύρω, τι τα θες, και εκλογές να γίνουν πάλι ΠΑΣΟΚ – ΝΔ θα ψηφίσουν...
Όσα έγιναν την Τετάρτη όμως, ήταν πρωτόγνωρα, ήταν ό,τι πιο αισιόδοξο είδε αυτή η χώρα τα τελευταία 30 χρόνια. Ακούω σοκαρισμένους τους τηλεπαρουσιαστές να λένε για τα αβγά στο αυτοκίνητο του Προέδρου της Δημοκρατίας. Κι εκείνος απομεινάρι από την εποχή της αλλαγής και του ζιβάγκο.
Κι εμείς ακόμα εδώ, 15, 20, 30 χρόνια στο ίδιο έργο θεατές. Δεν αλλάξαμε τίποτα. Αργήσαμε.
Και οι ζωές μας πήγαν πίσω. Και αναλωθήκαμε να παρακολουθούμε ανασχηματισμούς και συσχετισμούς και ορκωμοσίες και «νέα ξεκινήματα».
Χορτάσαμε όμως, μπουχτίσαμε από δαύτα διάολε. Πώς είναι δυνατόν να μας κρατάει ακόμα ο σιδερένιος τοίχος στο Σύνταγμα;
Φωνάξαμε «Να φύγουν», και στην ουσία έχουν ήδη φύγει.
Εμείς μένουμε στις πλατείες. Δεν έπιασαν ούτε οι προβοκάτσιες ούτε τα ασφαλίτικα καδρόνια.
Λίγο ακόμα θέλει. Είναι εμφανές πια.
Ήδη αναζητείται απάντηση στο «μετά τι;»
Ήδη ζητείται απάντηση στο «κι εκλογές να γίνουν τι θα αλλάξει;»

Έκτακτη εισφορά

2011-06-14T19:33:00.000+02:00

Χρειαζότανε ως έννοια η έκτακτη εισφορά και πολύ χαίρομαι που την έβαλε με τόσο σθένος ο πρωθυπουργός. Ένα κάτιτις παραπάνω από όλους μας χρειαζόταν και χρειάζεται, πρέπει να το παραδεχτείτε. Δε μιλώ μόνο για το ποσοστό του εισοδήματός σου που θα κρατήσει η Εφορία (και μάλιστα αναδρομικά από φέτος). Και αυτό χρειάζεται, όπως λέει ο Παπακωνσταντίνου, στο κοινό μας πιθάρι χωρίς πάτο, όπου μαζεύουμε για να ξεπληρώσουμε τους δανειστές μας.
Μιλώ για την άλλη την εισφορά, τη δική σου, την προσωπική, του χρόνου σου, των ιδεών σου, της αγανάκτησης και της οργής σου.
Μιλώ για την εισφορά σου στις πλατείες, ακόμα και τη μέρα που δεν είχες σκοπό να κατέβεις. Για την υπομονή σου στον κουραστικό διάλογο, ακόμα και στα «πλακώματα» για το οργανωτικό που τόσο μας ταλανίζει.
Μιλώ για την εισφορά σου στην ανταλλαγή πληροφοριών, ιδεών, γνώσεων με σκοπό την στήριξη όλων μας με επιχειρήματα για την πραγματική ζωή μας, έναντι των χαρτογιακάδων που βλέπουν μόνο νούμερα και στόχους εσόδων.
Μιλώ για την έκτακτη εισφορά σου στη συζήτηση στο γραφείο, στο χώρο δουλειάς, εκεί που έβλεπες τις απολύσεις να πέφτουν βροχή και μέχρι σήμερα δεν έκανες τίποτα. Και θα είναι στ’ αλήθεια «έκτακτη», δηλαδή εξαιρετική και υψηλής ποιότητος, γιατί θα δώσει κουράγιο και στους δίπλα, που κι αυτοί δε μιλούσαν μέχρι σήμερα.
Ξέρω πως έχεις βαρεθεί να δίνεις, αλλά αυτή είναι πραγματική «συν-εισφορά». Και ίσως είναι η μόνη που θα σε γλιτώσει από την άλλη την εισφορά, τη χρηματική.
Και σίγουρα είναι η μόνη που τους κάνει να φοβούνται.

Θέλουν να «τραμπουκιστούν»

2011-06-07T19:24:00.000+02:00

Θα τα παίξει όλα για όλα αυτή η κυβέρνηση με τα πρωτοπαλίκαρά της. Θα το φτάσει μέχρι το τέλος με οποιοδήποτε κόστος και στην πρώτη γραμμή θα έχει τα σκυλιά που γαβγίζουν. Ο κύριος Λοβέρδος παίζει πολύ καλά το παιχνίδι των media και από το βήμα του mega (που αλλού) μας είπε για τραμπούκους που υποκινούνται. Ξέρει που πονάει το μήνυμα των αγανακτισμένων. Θέλει όσο τίποτε άλλο να τραμπουκιστεί για να διασωθεί. Μάλιστα τις τελευταίες μέρες λέει «ψηλά το κεφάλι» στους βουλευτές τους ΠΑΣΟΚ και ζητά συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών για τους «υποκινούμενους τραμπουκισμούς». Ξέρει καλά το κόλπο...

Μέσα σε όλα τα άλλα όμως, είπε ένα ψέμα για προπηλακισμούς που δέχτηκε στο Ηράκλειο. Στην τελευταία του επίσκεψη όμως τα πράγματα έγιναν πολύ διαφορετικά:
Ο κ. Λοβέρδος στις 25/5 οργάνωσε σύσκεψη στελεχών της Υγείας (για την παρουσίαση των συγχωνεύσεων) σε παραλιακό ξενοδοχείο πολύ έξω από το Ηράκλειο για να μην τον φτάσουν οι διαδηλωτές. Απέκλεισε με ΜΑΤ δρόμο 1,5 χιλιομέτρου για τρεις ώρες, προσκάλεσε στελέχη και φορείς με επιλεγμένη λίστα 40 ατόμων (εκ των οποίων μόνο ένας δεν άνηκε στο ΠΑΣΟΚ), παρήγγειλε να ψάξουν αστυνομικοί την παραλία πρόσβασης στο ξενοδοχείο, ζήτησε σκύλους να ψάξουν την αίθουσα για εκρηκτικά, είχε 6 φουσκωτούς με όπλα μέσα στη σύσκεψη, ζήτησε να μην επιτραπεί η είσοδος στους δημοσιογράφους (αλλά δεν του κάναμε τη χάρη), έριξε χημικά στους γιατρούς που διαδήλωναν στον πρώτο φραγμό των ΜΑΤ, σε απόσταση 150 μέτρων από την είσοδο του ξενοδοχείου.
Και παρόλο που οι διαδηλωτές δεν κατάφεραν ούτε καν να τον δουν από μακριά, εκείνος καταγγέλλει ότι «προπηλακίστηκε» από τραμπούκους θυμίζοντας και παλαιότερη επίσκεψή του στην πόλη. Απλά λέει ψέματα.

Θέλει τόσο πολύ να δαρθεί, ποντάρουν τόσο πολύ στους προπηλακισμούς, που σχεδόν το εύχονται. Είδαν εκεί το αδύναμο σημείο του ξεσηκωμού που αυτές τις μέρες λαμβάνει χώρα σε όλη τη χώρα. Και ελπίζουν έτσι να αλλάξουν το κλίμα.
Για αυτό θέλει προσοχή η φάση τώρα. Γιατί ξέρουν τον τρόπο να μετατρέψουν σε όπλο τους την δικαιολογημένη οργή μας. Και να διώξουν από τις πλατείες τις μανάδες με τα καροτσάκια.

Συγνώμη από τους «Ταχρείους»

2011-05-30T19:17:00.001+02:00

Και τώρα που οι πλατείες άρχισαν να γεμίζουν, τώρα που το πλήθος έγινε τόσο που να ξεπερνά τη δική μας κακομοιριά, τώρα που διαδήλωσαν οι «δεκάδες χιλιάδες διψασμένοι για πραγματική δημοκρατία» όπως έγραφε η Αυγή την Πέμπτη, ε τώρα, νομίζω ήρθε η ώρα να ζητηθεί μια μεγάλη συγνώμη από αυτούς που ονομάστηκαν «Ταχρείοι».
Όχι γιατί το χρειάζονται, αλλά γιατί εμείς χρειαζόμαστε καλύτερους λογαριασμούς μεταξύ μας και γιατί όλοι αυτοί που μαζεύονται εκεί έξω μας έχουν κυριολεκτικά χεσμένους. Είναι πραγματικά η τελευταία τους σκοτούρα αν θα τα βρούμε, αν τα βρήκαμε και αν αποφασίσαμε τον τρόπο της πάλης μας και τις μεταξύ μας σχέσεις. Και επειδή μυρίζει κάτι σπουδαίο στο Σύνταγμα, στο Λευκό Πύργο, στην Πάτρα, στο Ηράκλειο, στο Βόλο και σε όλη την Ελλάδα, είναι κρίμα να το βλέπεις από τη γρίλια με έναν κρυφό θαυμασμό αλλά και ζήλια.
Βγες μωρέ και απόλαυσέ το, εκεί, κάτω από τη βροχή, μέχρι το μεδούλι, χωρίς ισορροπημένους συσχετισμούς και κρατημένες πισινές.
Για φαντάσου, πριν από μερικούς μήνες τσακωνόμασταν για μερικές ώρες παραμονής στο Σύνταγμα και σήμερα έχει στις πλατείες στημένα αντίσκηνα. Είναι και τόσο γοητευτικό και λυτρωτικό ίσως να σε ξεπερνούν τα γεγονότα. Να σε παίρνουν και να σου δίνουν μια, έτσι ένα «χοπ» και να βρίσκεσαι από πάνω, στη λιακάδα. Και να βλέπεις πόσο άδικα και άσκοπα εγκλωβισμένος ήσουνα εκεί κάτω να τρώγεσαι με τα ρούχα σου.
Είναι τόσο μα τόσο μαγικά απλό.
Μια συγνώμη χρειάζεται μόνο.

Κόφτε το

2011-05-26T19:13:00.001+02:00

Είναι εξόχως δελεαστική η υπόθεση Στρος Καν για να γεμίσεις μια στήλη. Ένας καταπιεστής των λαών και μια καμαριέρα φτάνουν για να φύγει και πάλι η συζήτηση από αυτά που καίνε και από αυτά που έτσι κι αλλιώς, με αυτόν ή χωρίς, έχει επιβάλει και θα επιβάλει το ΔΝΤ στις ζωές μας.
Είναι αλήθεια πως ένα μειδίαμα κρυφό απλώθηκε από την Αργεντινή ως την Ελλάδα και από την Αφρική ως την Ανατολική Ευρώπη για τον συγκεκριμένο κύριο και για όσα συμβολίζει. Από όπου πέρασε το ΔΝΤ, μια απροσδιόριστη ικανοποίηση και ένα «ααχ» από εκείνα που κάνουν οι γυναίκες στις γειτονιές σέρνοντας τις άκρες των δακτύλων τους στο στέρνο τους προς τα κάτω, σα να ήπιαν ένα ζεστό ποτό, βάλσαμο για τα σωθικά τους.
Επί της ουσίας δεν αλλάζει τίποτα όμως. Το ξεσκέπασμα ενός «άτακτου» προέδρου μπορεί να σημαίνει ότι και ο βασιλιάς είναι γυμνός (στην κυριολεξία) αλλά σε αυτή την περίπτωση, αυτοί αλλάζουν τον βασιλιά και απλά συνεχίζουν.
Μεγάλη κουβέντα στήθηκε στα δικά μας παράθυρα για το τί αλλάζει για την Ελλάδα η σύλληψη του Στρος Καν και αν αυτό θα μας βγει σε καλό ή σε κακό. Τρίχες, λέω εγώ.
Μπορεί ο κύριος που έλεγε ότι η Ελλάδα είναι βουτηγμένη στα σκατά να παίρνει εκεί σήμερα το μπάνιο του αλλά γιατί, στο θεό σας, να αλλάζει κάτι για την Ελλάδα;
Και τέλος πάντων, όταν ρωτάς αν αλλάζει κάτι προς το χειρότερο, πάει να πει πως μέχρι τώρα ήσουνα καλά; Γιατί, μέσες άκρες, ο Στρος Καν κοντεύει να παρουσιαστεί ως «φίλος» της Ελλάδας, ως σοσιαλιστής που τα έβαζε με τις αγορές και πάλευε για τις φτωχές χώρες του φτωχού νότου.
Η καμαριέρα τη γλίτωσε αλλά τη νοημοσύνη μας την έχουν στριμώξει για τα καλά και από μπρος και από πίσω μου φαίνεται.
Απλά κόφτε το. Ο τύπος έχει να τα βρει με τη Δικαιοσύνη, με την καμαριέρα και φυσικά με την κυρά του στο σπίτι. Κι εμείς έχουμε να τα βρούμε με τις μισές συντάξεις, με τους μισούς μισθούς και τα ολόκληρα και αναθεωρημένα μνημόνια. Και με τη «συναίνεση» που πάντα στα δύσκολα γίνεται της μόδας.
Καμία συναίνεση, απολύτως. Στο δρόμο με φωνές. Έτσι, όπως η καμαριέρα...

Στα μαύρα

2011-05-10T09:15:00.000+02:00

Σα να βάλθηκαν να μας αφήσουν όλοι μαζί τούτες τις μέρες που ο άνεμος μας κυνηγά. Και ο Λάκης Σάντας και ο Θανάσης Βέγγος και ο Νίκος Παπάζογλου και ο Μανώλης Ρασούλης. Και ο αγωνιστής Μιχάλης Περιστεράκης και ο Ιάκωβος Καμπανέλης λίγο πριν.
Σα να λένε «βγάλτε τα πέρα μόνοι σας όπως τα κάνατε». Και πάνε για τις δικές τους κομπανίες, για τους δικούς τους θιάσους και για να υψώνουν τις δικές τους σημαίες.
Και γέμισε κηδείες ξαφνικά το τηλεοπτικό πρόγραμμα ανάμικτες με τη νέα δόση του δανείου και τις αποκαλύψεις για την προσυμφωνημένη έλευση του ΔΝΤ.
Κι ο Σάντας εκεί με τη σημαία υψωμένη, κι ο Βέγγος με το πικρό χαμόγελο για μας που μένουμε εδώ πίσω. Για μας που ώρες ώρες ούτε το χαμόγελο δε μας περισσεύει πια.
Το ακούω συχνά τα κάλεσμα στους πνευματικούς ανθρώπους να πάρουν θέση, να βοηθήσουν στη δύσκολη κατάσταση. Και εγώ το έχω πει και το έχω γράψει παλιότερα.
Εδώ που τα λέμε όμως, γιατί να πάρουν θέση και ποιος είναι έτοιμος να τους ακούσει. Αναρωτιέμαι γιατί δεν ήξερα καλά καλά το πρόσωπο του Σάντα. Πόσοι από αυτούς που μιλούν για τον μεγάλο αγωνιστή θα τον γνώριζαν αν τον συναντούσαν στο δρόμο; Ψάχνω τηλεοπτικές τους συνεντεύξεις και βρίσκω ελάχιστες, την πιο μακροσκελή από την εποχή του Φρέντυ Γερμανού. Παρατηρώ τη νεαρά συνάδελφο που στη ζωντανή σύνδεση μιας ώρας από την κηδεία του Βέγγου λέει πόσο σεμνός και ταπεινός ήταν ο εκλιπών. Λέει πόσο πολύ δε θα ήθελε εκείνος να μεταδίδουν ζωντανά την κηδεία του. Αναρωτιέμαι γιατί τον Ρασούλη τον βρήκανε μέρες μετά το θάνατό του και γιατί ο Παπάζογλου διάλεξε να περάσει όλη τη ζωή του σε ένα κτήμα στη Θεσσαλονίκη.
Εκείνοι μιλάνε λοιπόν. Και πριν πεθάνουν μιλούσαν με τον τρόπο τους και τώρα όμως συνεχίζουν. Εμείς δεν είμαστε εκεί για να καταλάβουμε τον δικό τους κώδικα. Κι έτσι, κάποτε σωπαίνουμε, κάποτε φωνάζουμε με σωστό ή λάθος τρόπο και ξεθυμαίνουμε, κάποτε τα παρατάμε…
Και ενώ η σημαία κυμάτιζε μεσίστια στην Ακρόπολη σε ένδειξη τιμής, διαβάζω πως κάποιοι «αμαύρωσαν» την κηδεία του Σάντα φωνάζοντας προδότες τον Παπανδρέου και τη συνοδεία του.
Πάντα μαύρες ήταν οι κηδείες όμως. Γιατί να γίνουν άσπρες ξαφνικά;

Ο Σάββας

2011-05-02T08:38:00.001+02:00

Τη Δευτέρα δικάζεται και πάλι ο Σάββας Ξηρός.

(Η δίκη αναβλήθηκε για τις 6 Ιουνίου)
Αυτή τη φορά όχι για τη συμμετοχή του στη 17 Νοέμβρη αλλά για το δικαίωμά του να περισώσει ό,τι έχει απομείνει από την υγεία και την ύπαρξή του. Δικαίωμα που, για όσους διαβάζουν τη στήλη, είμαι σίγουρος πως θεωρείται αυτονόητο.

Τα στοιχεία που παρουσιάζει για την κατάστασή του είναι αδιάσειστα. Επί των στοιχείων αυτών προέκυψε η καταδικαστική για την Ελλάδα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πριν από ένα χρόνο. Απόφαση που απαγορεύει στο ελληνικό κράτος να τον κρατά στο κελί του Κορυδαλλού και επιβάλλει πρόστιμο επειδή δεν τον έχει μεταφέρει ακόμα σε ένα νοσοκομείο. Την απόφαση αυτή δε σεβάστηκε το ελληνικό κράτος και προσέφυγε εναντίον της. Η προσφυγή απορρίφθηκε και αυτή πριν από ένα μήνα.

Ο Σάββας Ξηρός έχει ολική τύφλωση από το ένα μάτι και σταδιακά τυφλώνεται και από το άλλο. Έχει φλεβική ανεπάρκεια η επίδραση της οποίας στα κάτω άκρα δημιουργεί κίνδυνο ακρωτηριασμού. Αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ακοής με κίνδυνο πλήρους απώλειάς της. Έχει σοβαρά νευρολογικά και αγγειακά προβλήματα ενώ πάσχει από χρόνιο άσθμα. Η κατάστασή του συνιστά αναπηρία σε ποσοστό 67%, όπως έχει διαπιστωθεί και πιστοποιηθεί από την αρμόδια κρατική επιτροπή.

Είναι σαφές πως ο άνθρωπος αυτός δεν μπορεί να συνεχίσει να κρατείται σε κελί και χωρίς την απαραίτητη νοσοκομειακή φροντίδα. Το νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη έχει ήδη δεχτεί να τον νοσηλεύσει ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα υγείας του, που επιδεινώνονται από την εννιάχρονη παραμονή του στον Κορυδαλλό.

Μιλήσαμε για αρκετή ώρα σε μια από τις λίγες συνεντεύξεις του, πριν δύο χρόνια. Από τα αρνητικά σχόλια μετά τη δημοσίευσή της, τα περισσότερα ήταν για τη φράση του «πολλές επιθέσεις τις κάναμε από αγάπη για αυτούς που καταπιέζονταν». Πολλοί διαφώνησαν, τον ειρωνεύτηκαν, τον έβρισαν.

Αν όμως το κράτος έχει άλλη απάντηση για την «αγάπη» οφείλει να το αποδείξει. Όχι επειδή θα τον αγαπήσει ξαφνικά αλλά επειδή του το χρωστάει. Δε χρειάζεται να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει μαζί του. Είναι υποχρεωμένο όμως να τον σεβαστεί.

Μέχρι σήμερα απλά τον εκδικείται.

Εγώ λέω όχι...

2011-04-26T21:32:00.000+02:00

Τίποτα δε γίνεται τυχαία και σε ανύποπτο χρόνο. Ούτε το πόρισμα του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης για τη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ ήρθε σε τυχαίο χρόνο ούτε όμως οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ απαντούν με ανύποπτο τρόπο. Και εγώ που είμαι μόνο καταναλωτής και πληρώνω κάθε δίμηνο για να ανοίξω το θερμοσίφουνα, που έλεγε και η Γώγου, έχω μερικές ερωτήσεις προς όποιον ενδιαφέρεται να απαντήσει...

Μπορούν να παίρνουν επιδοτήσεις και δάνεια από τη διοίκηση μιας εταιρίας οι συνδικαλιστές που κάνουν αγώνα εναντίον της όταν διεκδικούν τα δικαιώματά τους; Εγώ λέω όχι.
Μπορούν να κάνουν τσάμπα πολυτελή ταξίδια στο εξωτερικό και την άλλη μέρα να είναι εκεί "μια φωνή και μια γροθιά" για τους συναδέλφους τους και για τους καταναλωτές; Εγώ λέω όχι.
Μπορούν οι συνδικαλιστές να παίρνουν 300.000 ευρώ για μια μελέτη που δεν έγινε ποτέ και να μην δίνουν ποτέ πίσω τα λεφτά; Εγώ λέω όχι.
Μπορεί να υπάρχουν τιμολόγια για χρηματοδότηση της συνδικαλιστικής δράσης πληρωμένα από τον ίδιο τον εργοδότη σου; Γίνομαι μονότονος αλλά εγώ λέω και πάλι όχι.
Είναι αρκετό όταν απαντούν οι συνδικαλιστές να μη δίνουν σαφείς και κρυστάλλινες απαντήσεις αλλά να κατηγορούν τον επιθεωρητή ότι έχει στο σπίτι του καμουφλαρισμένη κεραία τηλεφωνίας από την οποία εισπράττει 15.000 ευρώ; Εγώ λέω όχι.
Μπορεί ο Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης να έχει στο σπίτι του καμουφλαρισμένη κεραία και να εισπράττει 15.000 ευρώ; Εγώ λέω όχι.
Είναι τυχαία όλη αυτή η κόντρα, την ώρα που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ξεπουλήσει τη ΔΕΗ; Εγώ λέω όχι.
Τελικά να πουληθεί η ΔΕΗ, αφού σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται έχει ξεπουλημένους συνδικαλιστές; Εγώ λέω όχι και πάλι όχι.

Προς το παρόν όμως το μόνο που κάνω είναι να κλείνω φώτα και τηλεόραση. Όχι μόνο για να μην τους βλέπω αλλά και για να γλιτώσω κατιτίς από τον επόμενο λογαριασμό. Γιατί ούτε κεραία έχω από πάνω να μου φέρνει εύκολα λεφτά ούτε συνδικαλιστής είμαι για να έχω μειωμένο τιμολόγιο...

Φύγε όσο είναι νωρίς

2011-04-19T22:08:00.000+02:00

Μερικές φορές είναι σα να μην το βλέπεις. Είναι εκεί αλλά εσύ δεν το βλέπεις. Όταν θα μιλάς για αυτό σε εκδηλώσεις ένα ή δύο χρόνια μετά, θα λες «έπρεπε να το είχα δει» ή «τώρα που το σκέφτομαι ήταν αναπόφευκτο». Κι όμως, είναι από τώρα εκεί και περιμένει. Αλλά εσύ δεν το βλέπεις.
Το κακό εννοώ, που παραμονεύει, για να βάλει φωτιά στο βάλτο. Βλέπω τα βίντεο από την Κερατέα, μυρίζει το πράγμα, ότι εκεί κάπου παραφυλάει. Αυτός είναι πόλεμος κανονικός. Δε διαφέρουν και πολύ από τη Λιβύη τα πλάνα. Σειρήνες και φωτιές.
Διαβάζω για εσάς τους αστυνομικούς που διαμαρτύρεστε ότι σας έχουν εκεί να πλακώνονται με τον κόσμο. Συχνά επί 16 ώρες τη μέρα και συχνά χωρίς επαρκές φαγητό και νερό.
Φύγε αγαπητέ υπάλληλε, όσο είναι νωρίς. Καλύτερα και από το μισθό και από τα γαλόνια η επιστροφή στο σπίτι. Αυτή εκεί η μάχη έχει χαθεί, ότι κι αν γίνει. Ακόμα και αν γίνει τελικά η χωματερή, στην Κερατέα το κράτος τη μάχη την έχασε.
Και τώρα το μόνο κόλπο που τους μένει είναι τα κουρασμένα και πεινασμένα σκυλιά όπως εσύ, στη ρωμαϊκή αρένα. Πρόσφατα δε, το παραμύθι απέκτησε και τάφρους, συντόμως και κροκόδειλους...
Άστο σου λέω, χάσατε εκεί. Τώρα πια, μόνο προς το χειρότερο μπορεί αν πάει το πράγμα. Τώρα παίρνει το λόγο ο κακός, κουρασμένος, πεινασμένος εαυτός σου.
Ρίξε μια ματιά γύρω και δες αυτά που βλέπουμε όλοι. Τελευταία σημειώματα αυτών που δεν άντεξαν την κρίση, απογοήτευση των γερόντων όταν μετά από τόσα χρόνια δουλειάς τα φαρμακεία δεν τους δίνουν με πίστωση τα χάπια. Τα δώρα του Πάσχα που αποκλείεται να πληρωθούν μέχρι την Τετάρτη, τις συμβάσεις που διακόπηκαν πριν την ώρα τους.
Και μετά δες τα αβγά στο Λοβέρδο και τη βία (για την οποία πάντα και μονίμως ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει). Και τα γιαούρτια στον Πάγκαλο και τα αίματα του Χατζηδάκη. Είναι εκεί το κακό και παραφυλάει. Δεν έχει σημασία σε ποιο στρατόπεδο θα «κάτσει»
Εσύ φύγε σου λέω, όσο είναι νωρίς…

Ειδήσεις και ντομάτες...

2011-04-12T08:26:00.000+02:00

Η τετραήμερη απεργία μας με βάζει σε μερικές σκέψεις και το απεργιακό φύλλο του Δρόμου είναι μια καλή ευκαιρία να μιλήσουμε λίγο και για τα «δικά μας».

Μπερδεμένα είναι τα πράγματα στη δουλειά μας.

Αν είχαμε, ας πούμε, να κάνουμε με μια επιχείρηση που πουλάει κονσέρβες ντομάτας τότε τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα. Ο ιδιοκτήτης έχει κέρδος μόνο από τις κονσέρβες ντομάτας. Εκμεταλλεύεται τους εργάτες και τα χωράφια με τις ντομάτες. Όσο περισσότερες κονσέρβες πουλήσει, τόσο περισσότερο κέρδος θα έχει. Αν οι πωλήσεις πάνε καλά, θα αποκτήσει πλούτο και τότε θα ανοίξει κι άλλο ένα εργοστάσιο να εκμεταλλεύεται εργάτες και χωράφια ντομάτας. Αν οι πωλήσεις πέσουν τότε θα την πληρώσουν πρώτα οι εργάτες που θα χάσουν τη δουλειά τους και μετά τα χωράφια, που θα πουληθούν για να χτιστεί ένα πολυκατάστημα, που μεταξύ άλλων θα πουλάει και κονσέρβες ντομάτας.

Σε μια εφημερίδα όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Διότι ο ιδιοκτήτης πουλάει ειδήσεις αλλά δεν περιμένει να ζήσει από αυτές. Πουλάει ειδήσεις και αγοράζει επιρροή. Την επιρροή την εξαργυρώνει με προμήθειες και δημόσια έργα. Από τα δημόσια έργα εξασφαλίζει διόδια. Με τα έσοδα από τα διόδια φτιάχνει και ένα κανάλι. Και ξαναρχίζει ο κύκλος και ο ιδιοκτήτης εκμεταλλεύεται ξανά από την αρχή τους εργάτες του καναλιού, τους αναγνώστες – τηλεθεατές που επηρεάζει, τους εργάτες στα δημόσια έργα, τους οδηγούς που πληρώνουν τα διόδια.

Γίναμε, οι δημοσιογράφοι κρίκος αυτής της αλυσίδας. Ξέρω, δεν είχαμε και πολλές επιλογές. Φταίει το σύστημα, οι ίδιοι το έφτιαξαν στα μέτρα τους. Εξάλλου, είναι ακριβό το σπορ των media. Ο εργάτης στις κονσέρβες τομάτας έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να ανοίξει κάποτε δικό του εργοστάσιο από ότι ο εργάτης του καναλιού να ανοίξει δικό του κανάλι. Και έτσι, το μόνο που μας έμεινε είναι το internet και τα blog που μερικές φορές τους τσούζουν τα πισινά αλλά αμφιβάλω αν θα καταφέρουμε να μην τα κάνουν και αυτά μέρος του συστήματός τους.

Τελικά το μόνο που καταφέραμε είναι να έχουμε όργανα που αποφασίζουν 4ημερη απεργία αλλά οι κυριακάτικες εφημερίδες είναι κρεμασμένες από την Πέμπτη στα περίπτερα με μπαγιάτικες ειδήσεις. Ειδήσεις σε κονσέρβα δηλαδή, με μπόλικα συντηρητικά διαφημίσεων. Και έτσι, δεν αλλάζει τίποτα και ο κύκλος της εκμετάλλευσης όλων μας συνεχίζεται κανονικά. Ίσως θα προτιμούσα να δουλεύω στο εργοστάσιο με τις κονσέρβες ντομάτας. Θα ήταν πιο απλά τα πράγματα. Θα ήξερα ότι απολύθηκα επειδή δεν πουλάνε οι ντομάτες. Τώρα προσπαθούν να με πείσουν ότι θα απολυθώ επειδή δεν πλήρωσα διόδια…

Debtocracy - Η δημοσιογραφία στα χέρια των πολιτών

2011-04-11T08:16:00.000+02:00

Debtocracy FINAL by BitsnBytes

Ο Άρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη παρουσιάζουν ένα ντοκιμαντέρ για την κρίση. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, οι πολίτες χρηματοδοτούν ένα ντοκιμαντέρ. Το Debtocracy αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.Μιλά για την ανάγκη δημιουργίας Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου και για τον όρο του "απεχθούς χρέους"... Μια εξαιρετική δουλειά και ένα επιτυχημένο "πείραμα" για τη δημοσιογραφία των πολιτών.

Γράμμα από έναν σύνεδρο…

2011-04-04T08:26:00.001+02:00

Διαβάζω την είδηση για όσα είπε στο συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς ο Γιώργος Παπανδρεόυ και δεν ξέρω από πού να πρωτοξεκινήσω. Λοιπόν, στην πρώτη γραμμή λέει ότι ο Γιώργος έκανε πρόταση στη Δ.Α. για πολιτικό διάλογο με συγκεκριμένη ατζέντα. Για να δω, λέω. Βάζω τον εαυτό μου στη θέση ενός εκ των συνέδρων και πάω παρακάτω, στο πλαίσιο πάνω στο οποίο, όπως είπε, μπορούμε να συμφωνήσουμε:

1.    Σταθερή ευρωπαϊκή κατεύθυνση της χώρας
2.    Αντιμετώπιση της ξενοφοβίας και του ρατσισμού
3.    Μη χρήση πυρηνικής ενέργειας
4.    Αλλαγή του Συντάγματος και των νόμων
5.    Προώθηση της Χάρτας Κοινωνικών Δικαιωμάτων
6.    Προστασία του περιβάλλοντος
7.    Προστασία των αδυνάτων

Γιώργο, μου φαίνονται κάπως γενικά και αόριστα, αλλά κατά βάση συμφωνώ. Βασικά, λέω ναι στην Ευρώπη αλλά πια Ευρώπη Γιώργο, αυτή της Μέρκελ; Μαζί σου κατά της ξενοφοβίας και του ρατσισμού. (Κι ας έλεγες στην Πάτρα προεκλογικά «0% λαθρομετανάστευση»). Όχι στα πυρηνικά, ναι στην αλλαγή του Συντάγματος και των νόμων αλλά προς ποια κατεύθυνση; Ναι και στη Χάρτα Κοινωνικών Δικαιωμάτων κι ας τα κατάργησες όλα. Ναι και στην προστασία του περιβάλλοντος, ναι και στην προστασία των αδυνάτων (αν και αυτό το τελευταίο ήταν λίγο άκομψο προς τον Πάγκαλο).

Είμαι πολύ ευτυχής σύντροφε Γιώργο, τα βρίσκουμε σε όλα. Επίσης, ξέρω πως αν το συζητήσουμε λίγο θα βρούμε κι άλλα που συμφωνούμε: Όχι στο λιώσιμο των πάγων, ναι στη σεξουαλική απελευθέρωση, να μπει φρένο στην αστυφιλία που μαστίζει την εποχή μας, ναι στη μεσογειακή διατροφή, όχι στα πολλά αναψυκτικά που μας γεμίζουν θερμίδες. Α, και να μην παίρνουμε καραμέλες από ξένους…
Γιώργο, σου λέω εμείς οι δυο θα τα πάμε χάρμα.
Είναι και το Μνημόνιο, είναι και τα μέτρα, είναι και οι αποκρατικοποιήσεις και η ανεργία αλλά αφού συμφωνούμε για τα βασικά, θα τα βρούμε και τ’ άλλα.
Εκείνο που με ανησυχεί Γιώργο, είναι που στο συνέδριο μίλησαν όλοι με τα καλύτερα λόγια για μας τους συνέδρους. Κι εσύ που μας ξεχώρισες από την υπόλοιπη «δογματική» Αριστερά, και ο εκπρόσωπος της ΝΔ που είπε τα καλύτερα λόγια για μας, και η Ντόρα ακόμα, που παρομοίασε τη δική της πορεία με τη δική μας. Μέχρι και ο Μάνος ήταν εκεί και μας είπε πως τα πάμε καλά αλλά δεν είναι ώρα για ιδεολογίες και τέτοιες βλακείες.
Όλοι είστε μαζί μας βρε Γιώργο και με ζώνουν τα φίδια.
Κάτι πρέπει να κάνουμε λάθος…

Νόμος 4000

2011-03-25T09:50:00.000+02:00

Μαθαίνω πως για τις σημερινές παρελάσεις ετοιμάζονται γιαουρτώματα στους εκπροσώπους της κυβέρνησης. Ειδικά μετά τη δήλωση του Γιώργου ότι «καμιά διαμαρτυρία δε θα μας κλείσει στα γραφεία μας». (Μη λες μεγάλες κουβέντες θα έλεγα εγώ Γιώργο).
Ίσως να βλέπετε ήδη στις ειδήσεις γιαουρτώματα και (ελάτε παραδεχτείτε το) να το ευχαριστιέστε με την καρδιά σας. Αν κάπως πρέπει να ονομαστεί αυτή η επανάσταση που έρχεται (;) ας είναι να ονομαστεί η επανάσταση του γιαουρτιού. Γιατί όχι. Βλέπω στο facebook να οργανώνονται εδώ και μέρες τάγματα κρούσης με τις τσανάκες ανά χείρας. Υπάρχουν μέχρι και οδηγίες για την εφαρμογή αλλά και συμβουλές για να προτιμηθούν οι μικρές φίρμες ώστε να μην κάνουμε και τζίρους στους Βγενόπουλους και στα καρτέλ του γάλακτος.
Από αυτή την κυβέρνηση, που φέρνει νόμο για να αφοπλίσει τους «τζαμπατζήδες» των διοδίων, θεωρώ πλέον πιθανή την επαναφορά του Νόμου 4000 που είχε ψηφίσει το 1958 ο Καραμανλής περί τεντιμποϊσμού. Το τι γιαούρτι είχε φύγει τότε δε λέγεται. Και ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1983 που τον κατήργησε. Και θα είναι ο Γιώργος που θα τον επαναφέρει ως τρομονόμο ή κάτι τέτοιο αν το πράγμα επεκταθεί. Γιατί (ας μη γελιόμαστε) αυτό εννοεί ότι καμιά διαμαρτυρία δε θα μας κλείσει στα γραφεία μας. Εννοεί «εμείς θα κλείσουμε μέσα τους διαμαρτυρόμενους». Έχει δώσει κλίμα ήδη ο Πάγκαλος.
Δεν ξέρω αν είναι πολιτική στάση και θέση. Μάλλον δεν είναι. Είναι όμως αποτελεσματική. Στραπατσάρει την εικόνα τους, τη σοβαροφανή, αυτή που λέει στα πάνελ του Πρετεντέρη ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Αυτή που συνεχίζει να λέει μαζί τα φάγαμε, σώζουμε τη χώρα, τζαμπατζήδες, κοπρίτες, αντιεξουσιαστές της εξουσίας, λεφτά υπάρχουν, σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα.
Για αυτό και μόνο είναι αποτελεσματικό το γιαουρτάκι. Υγιεινό και απολύτως αποτελεσματικό. Και δένει τόσο με την εθνική υπερηφάνεια της ημέρας.
Ίτε παίδες. Καλό βόλι

*κρήτη: Απαντά ο Μπόμπολας για την καύση

2011-03-24T09:55:00.004+02:00

Απάντηση στο κείμενο για την κινητικότητα στο θέμα της καύσης απορριμμάτων στην Κρήτη έστειλε ο κ. Μπόμπολας μέσω του Τμήματος Δημοσίων Σχέσεων της εταιρίας ΕΛΛΑΚΤΩΡ. Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Δρόμος" στις 19 Μαρτίου. Στην απάντηση η εταιρία υπερασπιζεται την τεχνολογία της διαχείρισης απορριμμάτων με τη συγκεκριμένη μέθοδο, η οποία, όπως λέει, δεν έχει καμία σχέση με την καύση (σ.σ. επισήμως λέγεται ξήρανση) ενώ προειδοποιεί για την άσκηση παντός νόμιμου δικαιώματός της.

Η απάντηση της εταιρίας:

Προς τον διευθυντή σύνταξης

Το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε επανειλημμένα στην εφημερίδα σας άρθρα και σχόλια που περιλαμβάνουν εσφαλμένες πληροφορίες και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για εταιρείες του ομίλου μας, ενώ εμπλέκουν στις δραστηριότητες μας πρόσωπα που δεν είναι μεταξύ των μετόχων της εταιρείας μας. Τελευταία παραδείγματα δυο άρθρα που περιλαμβάνονται στο φύλλο της 19ης Μαρτίου.
......................................
Το δεύτερο άρθρο σας με τίτλο “Κρήτη: Κατασκευή εργοστασίου καύσης θέλει ο Μπόμπολας” και πάλι κινείται στην ίδια κατεύθυνση δημιουργίας απατηλών εντυπώσεων. Προσπαθείτε να δημιουργήσετε μια οσμή σκανδάλου αναφέροντας ότι γίνονται “ημερίδες, συναντήσεις και συσκέψεις... για το θέμα των σκουπιδιών” με στόχο να προωθηθεί η μέθοδος της καύσης. Πάλι δε καταλήγετε εντέχνως στο συγκρότημα του “Πήγασου”, με το οποίο δεν έχουμε ουδεμία μετοχική σχέση. Όσο για την τεχνολογία της καύσης που αναφέρετε σας ενημερώνουμε ότι η θυγατρική μας Ηλέκτωρ υλοποιεί τα πλέον τεχνολογικά προηγμένα έργα διαχείρισης αστικών απορριμμάτων σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ρωσία και η Κύπρος, τα οποία δεν έχουν ουδεμία σχέση με την τεχνολογία της καύσης και τα οποία μακάρι να υιοθετούσε και η Ελλάδα. Βλέπετε υπάρχουν χώρες όπου προτιμούν τη διαχείριση απορριμμάτων σε σύγχρονες μονάδες, αναγνωρίζουν την τεχνογνωσία και τη φερεγγυότητα των εταιρειών μας και δεν ονομάζουν προστασία περιβάλλοντος την ντροπή των ανεξέλεγκτων χωματερών.
Ελπίζουμε η επιστολή αυτή να φανεί χρήσιμη για την ενημέρωση τόσο τη δική σας όσο και των αναγνωστών σας και επιφυλασσόμεθα για την άσκηση κάθε νομίμου δικαιώματος μας

Το αρχικό κείμενο:

ΚΡΗΤΗ: Καύση εδώ και τώρα για τα σκουπίδια
Πιέζει για κατασκευή εργοστασίου ο Μπόμπολας

Σε κλίμα βιασύνης ενεργούν οι τοπικοί φορείς της Κρήτης προωθώντας άλλοτε στα κρυφά και άλλοτε στα φανερά την επιλογή της καύσης απορριμμάτων ως λύση για τη συνολική διαχείρισή τους. Το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει εντυπωσιακά οι ημερίδες, συναντήσεις και συσκέψεις αρμοδίων και αναρμοδίων για το θέμα των σκουπιδιών. Και ίσως οι συσκέψεις να μην ήταν κακό πράγμα, αν δεν κατέληγαν όλες στο ίδιο συμπέρασμα για τον ελάχιστο χρόνο που απομένει, για την αναγκαιότητα άμεσης χωροθέτησης και για τη σχετική πρόταση του Πολυτεχνείου που περιλαμβάνει (και) αυτή τη μέθοδο.
Κοινό μυστικό στο Ηράκλειο είναι ότι πίσω από τη βιασύνη βρίσκονται επιχειρηματικά συμφέροντα που εδώ και πολύ καιρό έχουν δει «ψητό» και ο… Πήγασος, αν και άλογο, δεν είναι χορτοφάγος.

Η συζήτηση έχει ανοίξει για τα καλά και ευτυχώς (έστω και για να τηρηθούν τα προσχήματα) κάπου κάπου χωράει και την άλλη άποψη, των περιβαλλοντικών οργανώσεων και των εργαζομένων στην Αυτοδιοίκηση που λένε ότι η καύση θα είναι καταστροφική και ιδιαιτέρως δαπανηρή και προτείνουν έστω και τώρα ενίσχυση της οικολογικής συνείδησης και εφαρμογή καθολικού προγράμματος ανακύκλωσης και κομποστοποίησης. Η συζήτηση τώρα ανάβει στην Κρήτη και αναμένονται νεότερα λίαν συντόμως.

Μ.Δ.

*κρήτη: Souda, the movie…

2011-03-22T09:32:00.002+02:00

Θα μπορούσε να είναι σενάριο ταινίας. Μου κάνουν πάντα εντύπωση, αυτά τα παιχνίδια της ειδησεογραφίας. Να, όπως αυτό εδώ με τη Σούδα, που συγκεντρώνει σε μια γωνιά της χώρας όλο τον θίασο του παραλόγου ως προς το μεταναστευτικό και την πολεμική πολιτική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που γεμίζει με πτώματα μεταναστών τις θάλασσες.
Σε αυτή τη γωνιά λοιπόν, είχαμε σε μία εβδομάδα όλο το σενάριο να εκτυλίσσεται περίπου «μονοπλάνο», που θα λέγανε και οι σκηνοθέτες…
Σκηνή πρώτη, φτάνει στη Σούδα το καράβι με τους 200 μετανάστες που επιστρέφουν από την Υπατία. Νικητές, με την πρώτη νίκη, όπως λένε οι ντόπιοι αλληλέγγυοι, στην εποχή του Μνημονίου. Οι ίδιοι οι μετανάστες μιλούν για δικαίωση.
Για την ίδια δικαίωση που δεν πρόλαβαν καν να διεκδικήσουν οι δυστυχείς από το Μπαγκλαντές, που τους ξεβράζει η θάλασσα, την ίδια ακριβώς βραδιά, λίγα μόνο μέτρα πιο πέρα. Συνολικά 13 νεκροί και ένας ακόμα αγνοούμενος, από τους άλλους, που ρίσκαραν κι αυτοί τη ζωή τους με έναν πήδο, αλλά έχασαν, αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο αντί του πολέμου στη Λιβύη ή της φτώχειας του Μπαγκλαντές.
Και όλα αυτά, υπό τον συνεχή ήχο αμερικανικών πολεμικών ελικοπτέρων που πετάνε καθημερινά σε σχηματισμούς και με προκλητικό τρόπο πάνω από το κέντρο της πόλης μεταφέροντας στρατιώτες για ασκήσεις στην περιοχή του Μάλεμε. Η περιοχή θυμίζει (και είναι) στρατοκρατούμενο έδαφος και η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στα νατοϊκά σχέδια στη Βόρεια Αφρική, με τη Βάση να βρίσκεται εδώ και μέρες σε πλήρη ετοιμότητα.
Κερασάκι στην τούρτα, οι «κατηφείς» δηλώσεις των αρχών του λιμενικού και της αστυνομίας. Οι αρμόδιοι μιλούν για διάψευση (δυστυχώς) των ελπίδων τους ότι οι μετανάστες ίσως να είχαν μπορέσει να βγουν ζωντανοί στη στεριά. Κι όμως, είναι οι ίδιοι «κατηφείς» που είχαν στήσει ανθρωποκυνηγητό, για να τους συλλάβουν αν τυχόν κανείς είχε καταφέρει να φτάσει στην ξηρά. Υπό μία έννοια όμως, οι δυστυχείς από το Μπαγκλαντές δεν τους έκαναν τη χάρη…
Η ταινία τελειώνει με τροφή για σκέψη για τους προβληματισμένους θεατές.
Σύντομα, σε έναν κινηματογράφο κοντά σας ή και στην επόμενη ειδησεογραφική σας πραγματικότητα…

Ναι, αλλά γιατί;

2011-03-14T09:24:00.000+02:00

Βγαίνει κάθε τόσο μια έρευνα για να μας πει τα αυτονόητα. Είμαστε απογοητευμένοι λέει, σε ποσοστό 80%, αλλά δε θέλουμε εκλογές. Κατάντια είναι αυτό. Γιατί κάποτε οι εκλογές φάνταζαν ως λύση ενώ τώρα είναι μπελάς και περιττά έξοδα. Η μία εξήγηση είναι ότι «ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε η ΝΔ μπορούν να τα καταφέρουν». Αυτό λέει ο κόσμος στις δημοσκοπήσεις.
Πάντα είχα ενστάσεις για τις ερωτήσεις των δημοσκοπήσεων αυτών. Θα ήθελα για μια μέρα να είμαι από αυτούς που φτιάχνουν τις ερωτήσεις: Ναι, κανείς από τους δύο δεν είναι ικανός, αλλά εσείς ας πούμε, τί θα ψηφίσετε και κυρίως γιατί;
Ρωτήστε έτσι τον κοσμάκη να πει ελεύθερα «ΠΑΣΟΚ, γιατί ο κουνιάδος της Νίτσας έχει κουμπαριά με τον γραμματέα του υπουργείου. Και τώρα που η Νίτσα τελειώνει και θα ψάχνει δουλειά ίσως κάτι να κάνει ο γραμματέας για να χωθεί κι εκείνη στο υπουργείο».
Άσε το λαό να πει «ΝΔ γιατί τότε είχαμε παραθυράκι και κάναμε το πανωσήκωμα και τώρα βγάζουμε το νοίκι».
Και δυστυχώς όσο βαθαίνει η κρίση και αυξάνεται η ανέχειά μας, αυτά τα «γιατί» γίνονται όλο και πιο σοβαρά. Αυτοί οι λόγοι παίζουν όλο και μεγαλύτερο ρόλο πίσω από το παραβάν. Και το ξέρουν. Αυτά εννοεί ο θρασύς Πάγκαλος όταν λέει «Μαζί τα φάγαμε». Εννοεί κάθε ξεροκόμματο που πέταγε το σύστημα όταν το ίδιο φούσκωνε ώστε να μη χωράει στα έδρανα της Βουλής.
Οπότε σωστά. Τι να τις κάνεις τις εκλογές; Απλά να επιβεβαιώσεις πόσοι περιμένουν από τη μία και πόσοι από την άλλη…
Μια μέρα μόνο κάντε με δημοσκόπο. Να βάλω σε όλες τις ερωτήσεις από πίσω το «και γιατί», έτσι με αφέλεια παιδική. Δε φτάνουν πια τα νούμερα, θέλω εξηγήσεις. Πρόθεση ψήφου 35% το ΠΑΣΟΚ, 28,5% η Ν.Δ. Ναι αλλά γιατί;
Δυσαρεστημένος από την κυβέρνηση που ψήφισες; Ναι, αλλά γιατί την ψήφισες;
Από αυτά «γιατί» μας κρατάνε.
Μόνο κάτι παλληκάρια, που δεν έχουν τίποτα να χάσουν άλλο από την ίδια τους τη ζωή, μόνο αυτοί που δεν περιμένουν κανέναν διορισμό και κανένα χατίρι, μόνο αυτοί κερδίζουν κατά κράτος ένα κράτος που σε λίγο θα μας βάλει όλους να κάνουμε απεργία πείνας.

*κρήτη: Τι είδε ο Κινέζος

2011-03-07T11:30:00.004+02:00

Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Δρόμος" το Σάββατο 5/3. Τα ξημερώματα της Κυριακής, 49 "απεγλωβισμένοι" από το Μπαγκλαντές πήδηξαν από το πλοίο πριν τους βγάλουν στη Σούδα. Τρεις από αυτούς είναι νεκροί και 11 αγνοούνται.

Τις μέρες που πέρασαν, η Κρήτη βρέθηκε στο επίκεντρο του Παγκόσμιου ενδιαφέροντος «φιλοξενώντας» πάνω από 15.000 ανθρώπους που έφευγαν από τη Λιβύη. Η μεγάλη «ανθρωπιστική» επιχείρηση απεγκλωβισμού των Κινέζων (και άλλων) πολιτών έχει μερικές διαστάσεις που δεν έφτασαν ποτέ μέχρι τον αφρό της επικαιρότητας. Ας καταγραφούν λοιπόν και αυτά, τα οποία έτυχε να δω από κοντά:

- Πολλοί από τους ανθρώπους που ήρθαν στην Κρήτη δεν «φιλοξενήθηκαν» αλλά κρατήθηκαν στα ξενοδοχεία. Ειδικά οι πολίτες που είχαν καταγωγή από τις Φιλιππίνες, τη Σρι Λάγκα, το Βιετνάμ, το Μπαγκλαντές. Οι εντολές ήταν σαφείς: «Να μην απομακρυνθούν από τα ξενοδοχεία», τα οποία βρίσκονταν υπό διακριτική μεν αλλά συνεχή φύλαξη.

- Στην Κρήτη ξέσπασε ακόμα ένας «εμφύλιος» μεταξύ Χανίων και Ηρακλείου για τα ξενοδοχεία που θα έπαιρναν τους κινέζους και άρα και το ζεστό παραδάκι. Τις περισσότερες φορές παρασκηνιακά αλλά τις τελευταίες ημέρες και ανοιχτά η Δυτική Κρήτη κατηγόρησε την Ανατολική ότι τη ρίχνει στη μοιρασιά. Ήταν πολλά τα λεφτά.

- Οι τρεις ναυτιλιακές εταιρίες που ενεπλάκησαν έβγαλαν περισσότερα από 18 εκατομμύρια ευρώ μέσα σε δέκα περίπου μέρες.

- Ο ανθρωπισμός μας κινείται μόνο με σκληρό καύσιμο. Αλλιώς δεν εξηγούνται τα κρούσματα οδηγών και εταιριών πούλμαν που αρνούνταν να μεταφέρουν τους ταλαιπωρημένους από το λιμάνι του Ηρακλείου στα ξενοδοχεία αν πρώτα δεν εξασφάλιζαν την πληρωμή τους.

- Πολύ γρήγορα διαπιστώθηκε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Κινέζων που βρέθηκαν στην Κρήτη ήταν απλοί εργάτες κυρίως κατασκευαστικών εταιρών που προφανώς δε θα βρουν ποτέ τα λεφτά για να κάνουν ένα ταξίδι ως τουρίστες στην Κρήτη ή αλλού στην Ελλάδα. Επομένως, μετά την πρώτη φουρνιά χαλάρωσαν και οι επισημότητες υποδοχής και εξαφανίστηκαν τα κρητικά κουλουράκια και οι συσκευασίες με το λαδάκι για να μη μπαίνουμε και σε άσκοπα έξοδα…

- Τις ημέρες της «ανθρωπιστικής βοήθειας» έγινε γνωστό ότι περνούν κρίση και τα κινεζικά μαγαζιά που είχαν ανοίξει με νόμιμο τρόπο στην Ελλάδα. Στο Ηράκλειο παρουσιάστηκαν ρεπορτάζ με χαιρέκακες δηλώσεις εκπροσώπων της ντόπιας αγοράς οι οποίοι δήλωναν ανοιχτά ότι προσδοκούν οφέλη από αυτή την εξέλιξη. Γιατί καλοί οι Κινέζοι όχι όμως και τα κινέζικα…

Κάτι μου λέει ότι αν για κάποιο λόγο χρειαζόταν να εκκενωθεί η Ελλάδα από τους Κινέζους εμείς θα τους πετάγαμε στη θάλασσα και δε θα προλάβαινε κανείς να έρθει να τους σώσει…

Απόσυρση

2011-03-04T11:21:00.002+02:00

Το καλύτερο που μας συμβαίνει αυτή την περίοδο ως χώρα είναι η απόσυρση. Τους βλέπω σαν τρελούς να ψάχνουν να ξεφορτωθούν το σαραβαλάκι και να γλιτώσουν τέλη ταξινόμησης (δηλαδή φόρους προς το κράτος) από το καινούριο αυτοκίνητο. Οι αντιπροσωπείες μάλιστα στήνουν και «φάμπρικα» αφού το δικαίωμα μεταβιβάζεται και αρχίζουν να πουλάνε αυτοκίνητα μαζί με τα δικαιώματα που κάποιοι άλλοι παραχώρησαν παίρνοντας το κατιτίς τους.

Γουστάρουμε αυτοκίνητο. Κάτι παθαίνουμε.

Θα αρχίσει λοιπόν να κινείται και η αγορά αυτοκινήτου ξανά. Το επιδοτεί το κράτος αυτό. Παραχωρεί ένα μέρος από τα έσοδά του για να ωφεληθεί κάποιος που θα έκανε ένα έξοδο για την αγορά αυτοκινήτου. Και θα επιβιώσουν και οι οικογένειες αυτών που δουλεύουν στον κλάδο και αυτό βέβαια είναι καλό.

Αλλά δε μου το βγάζεις από το μυαλό ότι κάποιος είναι εκεί από πίσω, ή μάλλον εκεί απ’ έξω, και περιμένει να τα πουλήσει τα ρημάδια. Και τώρα με την απόσυρση βρήκε τα καλύτερα κορόιδα. Γιατί ασφαλώς, η απόσυρση ισχύει μόνο για να αγοράσεις καινούριο και όχι μεταχειρισμένο. Και ερωτώ: Ένα μεταχειρισμένο πενταετίας ρυπαίνει; Όχι. Στην αγορά του μεταχειρισμένου δε δουλεύει πολύς κοσμάκης; Ναι!

Άρα γιατί μόνο για τα καινούρια; Άρα κάποιος είναι εκεί και θέλει να αγοράσουμε τα αυτοκίνητά του. Τώρα βάλτε εσείς κάτω, από ποιες κυρίως χώρες αγοράζουμε αυτοκίνητα και ποιος επωφελείται κτλ κτλ.

Εγώ αναλαμβάνω το ρίσκο να πέφτω έξω. Και σε λίγες μέρες να ανακοινωθεί το ποσό που θα μας χαρίζει το κράτος από την απόσυρση χιλιάδων άλλων πραγμάτων για χάρη της οικολογίας και των θέσεων εργασίας. Πόσο φόρο θα γλιτώνω αν παραδίδω κάθε μήνα τα ανακυκλώσιμα σκουπίδια μου; Πόσο λιγότερο φόρο θα πληρώσω για τα καινούρια μου έπιπλα αν παραδίδω κάθε τόσο μερικά από τα παλιά μου;

Εν τέλει, αυτή η τόσο αγαθή και επιδοτούμενη από το κράτος ανακύκλωση γιατί γίνεται μόνο σε μια κατηγορία προϊόντων που δεν παράγονται στην Ελλάδα;

Ή μήπως αυτό εννοούσε ο Γιώργος ότι θα ξεπληρώσουμε μέχρι και το τελευταίο σεντς των δανείων και προφανώς με κάθε πρόσφορο τρόπο;

Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα…

2011-02-26T11:38:00.005+02:00

Αγαπητή οικογένεια Νταλάρα. Καβαλήσατε το άρμα του Οργανισμού Λαμπράκη και μας πολιορκείτε πανταχόθεν. Η υφυπουργός Εργασίας μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό ΒΗΜΑ 99,5 και μας είπε μεταξύ άλλων: ««Δεν είσαι νόμιμος; Δεν μπορείς να περιφέρεσαι μέσα στη χώρα και να επιβαρύνεις το ιστορικό κέντρο (της Αθήνας) και άλλες πόλεις». Είπε επίσης, «Θα φύγουν άνθρωποι, γιατί έχουμε νόμους». Την ίδια περίοδο η εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ ξεκινά προσφορά με όλα τα παλιά τραγούδια του Γιώργου. Κάνω μια βόλτα στα περιεχόμενα της συλλογής. Πόση υποκρισία γαμώτο…

Θα πάρουμε λοιπόν από το ΒΗΜΑ τα τραγούδια του συζύγου, μεταξύ άλλων τους δίσκους «Μικρά Ασία» που μιλάει για την προσφυγιά, τα τραγούδια του Μάνου Λοϊζου, του Άκη Πάνου και άλλα.

Η σύζυγος θα διώχνει μετανάστες και ο Γιώργος θα μας ξανατραγουδά το «Έτσι είναι οι ανθρώποι», το «Λειώνουν τα νιάτα μας», το «Πάγωσε η τσιμινιέρα», τα «Χρόνια της υπομονής», τον «Μετανάστη», το «Εφτά νομά σ’ ‘ένα δωμά». Ντροπή.

Ξανά: ΝΤΡΟΠΗ με κεφαλαία.

Βάλτε τα να τα ακούσετε στο σπίτι που να πάρει... Τραγουδήστε τα όσο έχετε ακόμα το μοναδικό δώρο που σας έκανε ο θεός, την φωνή, που κάποτε μας συγκινούσε.

Και μην αρχίσετε τις αηδίες ότι δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη και τα λοιπά. Γιατί η κυρία με το οικογενειακό όνομα έγινε υφυπουργός. Α και με το πατρικό της, το Ραγκούση. Και από κοντά ο Οργανισμός να δίνει φωνή και στους δύο. Και τώρα μας πουλάτε ο ένας απελάσεις και φράχτες και ο άλλος συγκίνηση.

Θα γυρίσουν όμως τα τραγούδια μια μέρα και θα σας πάρουν με τις πέτρες. Δεν τα σέβεστε. Εκδικούνται. Παραμονεύουν οι στίχοι στις γωνίες, φυλάνε τσίλιες οι νότες να σε λαβώσουν. Το ξέρεις και συ, εσύ μας τα ΄λεγες παλιά:

«Τα τραγούδια που έχουν αίμα και καρδιά, είν’ αρρώστια που δε γίνεται καλά».

Κι όσοι ριγούμε ακόμα, τα έχουμε τετρακόσια και καταλαβαίνουμε...

*κρήτη: Κατάληψη ΠΙΚΠΑ

2011-02-19T19:46:00.003+02:00

Μεγάλη ήταν η σπουδή της Δημόσιας Υγειονομικής Περιφέρειας (ΔΥΠΕ) Κρήτης να αποκτήσει τον χώρο του πρώην ΠΙΚΠΑ, με τις γνωστές συνέπειες, την εισβολή των ΜΑΤ και του εισαγγελέα και το τσουβάλι κατηγοριών στους συλληφθέντες. Ο νόμος βλέπετε, είναι νόμος...
Βέβαια, τώρα που λύθηκαν όλα τα άλλα, ήταν η ώρα της κατάληψης του ΠΙΚΠΑ...
Τώρα που πληρώθηκαν όλες οι εφημερίες των γιατρών, τώρα που βρέθηκε λύση για τους ειδικευόμενους γιατρούς του Βενιζέλειου που κάνουν επίσχεση, τώρα που έπαψε να καταρρέει το νοσοκομείο στο Ρέθυμνο, τώρα που άνοιξαν οι κλειστές εντατικές σε όλη την Κρήτη, τώρα που βρέθηκαν τα χρήματα στην τεράστια κομπίνα του ΠΑΓΝΗ, τώρα που αναβαθμίζονται τα νοσοκομεία στη Σητεία και την Ιεράπετρα, τώρα που βρέθηκε προσωπικό για τη μονάδα νεογνών στα Χανιά, τώρα που στελεχώνονται όλα τα κέντρα υγείας στο νησί και τώρα που το 5ευρω στα νοσοκομεία θα καταργηθεί και θα είναι τσάμπα η υγεία για όλους, ε τώρα ναι...
Είχε έρθει η ώρα να λυθεί και αυτό το πρόβλημα.
Φτιάχτηκαν όλα και αυτό που περίσσευε ήταν το μικρό κτίριο απέναντι από το Ατλαντίς. Ο νόμος βλέπετε, είναι νόμος.
Σε καλή μεριά λοιπόν.

Τζαμπατζήδες και νοικοκυραίοι

2011-02-17T14:02:00.001+02:00

Αυτή η κυβέρνηση βγάζει γλώσσα, βρίζει και προκαλεί. Μετά τους «κοπρίτες» του Πάγκαλου ήρθαν οι «τζαμπατζήδες» του Πεταλωτή σχετικά με τους πολίτες που συμμετέχουν στο κίνημα «Δεν πληρώνω». Και ακολούθησαν οι «συντεχνίες» του Λοβέρδου και έρχονται κι άλλα. Είναι όλοι τους μέλη του ίδιου κόμματος, που πριν ενάμιση χρόνο μας έλεγε «ΠΑΣΟΚ – Πρώτα ο πολίτης». Σήμερα ο πολίτης έγινε κοπρίτης και τζαμπατζής.
Τσαμπουκάδες κυβερνητικοί υπέρ των κατασκευαστικών εταιριών, τσαμπουκάδες στα διόδια, τσαμπουκάδες στην Κερατέα, τσαμπουκάδες με τους γιατρούς, με τους εργαζόμενους στα μέσα μεταφοράς.
Κι όμως, αυτή η κυβέρνηση μοιάζει με πιτσιρικά που πάει να τα βάλει με μεγαλύτερό του. Βρίζει και τρέχει να σωθεί επειδή βλέπει πως δεν τον παίρνει. Το κίνημα «Δεν πληρώνω» έγινε ο μεγάλος της φόβος και ετοιμάζεται να θεσπίσει νέο νόμο για να καθίσει στο σκαμνί τους πολίτες. Εκεί είναι η «καρδιά» των αντιστάσεων. Στα διόδια της Πιερίας και όλης της Ελλάδας, στις γειτονιές της Κερατέας κατά της χωματερής και στα βουνά των Χανίων κατά του αιολικού πάρκου. Κάπου δίπλα είναι και τα συνδικάτα, που ακολουθούν ασθμαίνοντας αλλά χωρίς να φοβίζουν πια.
Ο μόνος φόβος έρχεται από τα κάτω πια και εκεί ακριβώς χτυπούν οι Πάγκαλοι και οι Πεταλωτές. Μιλούν για «τζαμπατζήδες» και ελπίζουν να βρουν συμμάχους στους διπλανούς νοικοκυραίους, που πλήρωσαν κανονικά το εισιτήριο ή το διόδιο. Τους άλλους συμμάχους, περιστασιακούς ή μόνιμους τους βρήκαν ήδη στα κανάλια, στην Τρέμη αλλά και στον Κουβέλη (δυστυχώς), που καταδικάζει εξίσου το νομοσχέδιο για την υγεία αλλά και τους «καταληψίες» γιατρούς.
Τώρα αυτοί που απομένουν είστε εσείς. Οι διπλανοί νοικοκυραίοι που πληρώνετε ακόμα το εισιτήριο και το διόδιο. Γιατί αν ο μπροστινός που σήκωσε τη μπάρα είναι «τσαμπατζής» τότε εσείς είστε ένα κλικ πιο πάνω, εσείς δεν έχετε ακόμα ανάγκη. Τους λέει τζαμπατζήδες ο Πεταλωτής, αλλά δε στοχεύει αυτούς. Στοχεύει εσένα που ακύρωσες κανονικά το εισιτήριο γιατί δε γουστάρεις μπελάδες και θες να πας ήσυχα και ωραία στη δουλίτσα σου.

Κάπου εδώ όμως, έρχεται η ώρα να αποφασίσει κανείς με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει…

Delete…

2011-02-06T11:55:00.000+02:00

Το κόλπο για να μην απογοητεύεσαι είναι να μη γοητεύεσαι... Λόγια σοφότερων από μένα, που γίνονται πολλές φορές επίκαιρα με αυτή την κυβέρνηση και αυτόν τον πρωθυπουργό. Θα την πω και εγώ την αμαρτία μου, είχα μερικές προσδοκίες από τον Γιώργο. Είχα σίγουρη, ας πούμε, την έφεσή του στην τεχνολογία. Ένας τύπος που έκανε προεκλογική καμπάνια με το laptop στη μασχάλη και που μόλις βγήκε, μας άρχισε τα opengov και τα e-book και τα ρέστα…
Δεν μπορεί έλεγα, κακός, στραβός, αλλά από τεχνολογία ξέρει. Ξέρει πόσο σημαντικό είναι να μαθαίνουν τα πιτσιρίκια σχεδόν από την κούνια να χειρίζονται τον υπολογιστή. Όχι σαν κι εμένα, που το έμαθα το μαραφέτι στα 22 και βάλε. Γιατί χωρίς υπολογιστές σήμερα δεν πάνε πουθενά, όση Γεωγραφία και όση Ιστορία και να μάθουν.
Και μετά έρχεται η είδηση ότι καταργείς το μάθημα της Πληροφορικής στα σχολεία. Και πώς θα μάθουν να το χειρίζονται το ρημάδι το e-book αν δεν κατέχουν τα βασικά; Και πως θα σου στείλουν τις απόψεις τους μεθαύριο στο opengov αν δεν τους έχεις δείξει από το σχολείο να σερφάρουν και να ψάχνουν όλα όσα τους χρειάζονται για να διαμορφώσουν γνώμη;
Επαναπαύεσαι επειδή κάπου θα τη βρούνε τελικά την άκρη αφού είναι διαόλια. Στην αρχή στα τσοντο-site, μετά στο facebook και άμα πάρουν χαμπάρι ότι το χρειάζονται μπορεί να πάνε και σε κάνα «κέντρο εκμάθησης» για να βγάλουν και αυτοί με τις σχολές ένα μεροκάματο.
Κι όμως, εσύ είχες την ευκαιρία να τους τα μάθεις στο σχολείο. Σωστά και μεθοδικά. Αλλά καταργείς το μάθημα. Έτσι λένε οι πληροφορίες. Η κρίση λέει, και το μνημόνιο και τα ρέστα. Το μάθημα της πληροφορικής κόβεται από την κυβέρνηση που βγήκε με πρώτη προεκλογική δέσμευση το ένα δισεκατομμύριο ευρώ επιπλέον για την Παιδεία. Κόβεται από σένα που είσαι χάι τεκ και γκατζετάκιας.
Απογοητευμένοι από σένα και οι 8000 καθηγητές πληροφορικής σου έστειλαν επιστολή στις 2 Φλεβάρη (με e-mail φαντάζομαι) και σου λένε για την απογοήτευσή τους ως προς το «ψηφιακό σχολείο» που ετοιμάζεις, όπως μας έλεγες προ μηνών.
Αλλά είπαμε, το κόλπο για να μην απογοητεύεσαι είναι να μη γοητεύεσαι…

Υ.Γ.
Το νου σου γιατί στα χέρια των πιτσιρικάδων υπάρχει και το delete…

Απογραφή

2011-01-31T23:03:00.001+02:00

Πλάκα έχουν οι απογραφές. Μου βγάζουν αυτή την εκ φύσεως ανάγκη οργάνωσης, που όλοι κάπου κρύβουμε μέσα μας. Από 30 Μαρτίου έως τις 13 Απριλίου θα κάτσουμε να μετρηθούμε, να οργανωθούμε. Πως είναι όταν μετράς κεφάλια για να βάλεις σερβίτσια στο τραπέζι, ένα τέτοιο πράγμα. Μόνο που εδώ ξέρεις εκ των προτέρων πως θα κάνεις λάθος. Γιατί πάλι πλασματικά θα είναι τα νούμερα, πάλι εικονική θα είναι η ανεργία, πάλι κάποιοι θα μείνουν χωρίς φαγητό, πάλι κάποιους θα τους προσπεράσουμε στο μέτρημα. Αλήθεια, στο κτίριο των 300 μεταναστών θα πάνε οι υπάλληλοι για να μετρήσουν; Υπάρχουν αυτοί ή δεν υπάρχουν; Κι αν υπάρχουν μήπως τους προτιμάμε ως στατιστικό λάθος, που έτσι κι αλλιώς δικαιολογείται από την επιστήμη;

Αφήστε τα νούμερα, δε λένε τίποτα από μόνα τους. Μη μετράτε μόνο το απ’ έξω, μετρήστε και το από μέσα. Ρωτήστε τις μονάδες αν είναι ακέραιοι αριθμοί ή μήπως τους πήραν κάτι. Ρωτήστε κι άλλα με την ευκαιρία, τώρα που θα έχετε τη δυνατότητα να μας βρείτε έναν – έναν. «Είστε χαρούμενος;», «Φάγατε καλά σήμερα;» «Κρυώνετε;»
Στους καταυλισμούς των τσιγγάνων θα πάτε; Σ’ αυτούς που καθαρίζουν τζάμια στα φανάρια; Σ’ αυτούς που έχουν σπίτι χαρτόκουτο στην Κλαυθμώνος και στην Κουμουνδούρου;. Αυτοί περιλαμβάνονται στον πληθυσμό της πόλης ή όχι;
Ρωτήστε κι αυτούς που περνιούνται για παραπάνω από μία μονάδα. Αυτούς που κατάφεραν να πάρουν διπλή και τριπλή μερίδα στο τραπέζι, που μέτρησαν με κομπιουτεράκι της siemens το δικό τους το μπόι.
Τη θυμάμαι την προηγούμενη απογραφή. Άλλος ένας τρόπος να αναλογιστείς πώς πέρασε μια ολόκληρη δεκαετία Κι από τότε μετράμε, μετράμε. Το χρέος, τα σκάνδαλα. το έλλειμμα, τη δόση για το δάνειο, τη μείωση στο μισθό, την αύξηση στον ΦΠΑ.
Τελικά. Να το ξέρετε, μόνο η Στατιστική Υπηρεσία θα γράψει θετικό πρόσημο. Μπορεί και να πλησιάσουμε τα 12 εκατομμύρια λένε.
Εμείς εδώ, που να πάρει, μετράμε, μετράμε και όλο κάτι χάνουμε, κι όλο λιγότεροι βγαίνουμε.

Αγάλματα

2011-01-26T00:36:00.000+02:00

Δεν ξέρω αν πήρε καθόλου το μάτι σας αυτή τα φασαρία που έγινε για το άγαλμα του (θείου) Καραμανλή στη Θεσσαλονίκη. Πριν τα αποκαλυπτήρια είχε γίνει μεγάλη φουρτούνα για το αν πρέπει να μπει και σε ποιο σημείο της πόλης θα ήταν καλύτερο να στηθεί. Μια πόλη, μια χώρα που παιδεύεται ακόμα πού θα βάλει τα αγάλματά της, προς τα πού θα κοιτάνε και ποιανού το μέρος θα παίρνουν ανάλογα με τη συγκυρία. Το γλαφυρό της όλης υπόθεσης ήρθαν να συμπληρώσουν οι εκδηλώσεις λατρείας στο πρόσωπο του Καραμανλή (όχι του θείου, του ανιψιού, που βρέθηκε στην εκδήλωση). Ακούστηκαν, λέει, κάτι «γύρνα πίσω Κώστα», κάτι «πρόεδρε μη μας αφήνεις» και άλλα τέτοια ωραία από τους ιθαγενείς Μακεδόνες Νεοδημοκράτες.

Την εβδομάδα που πέρασε, μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα πιο πάνω, στο Ομπερχάουζεν της Γερμανίας ένα άλλο άγαλμα ξεκίνησε τη δική του ζωή για τα μάτια του φιλοθεάμονος κοινού. Με ύψος 1,80, το χταπόδι Πολ, που μάντεψε σωστά όλα τα αποτελέσματα του Μουντιάλ, πέρασε στην ιστορία με έναν ανδριάντα ίσα με δέκα φορές το μπόι του, για να θυμίζει τις δικές του ένδοξες μέρες. Έχει μάλιστα και χρυσή τεφροδόχο από κάτω όπου φυλάσσεται η τέφρα του διασημότερου (ψητού πλέον) χταποδιού στον κόσμο.

Γιαυτό είναι μπροστά οι Γερμανοί. Γιατί έφτασαν πια στο σημείο να κάνουν αγάλματα για χταπόδια ενώ εμείς ακόμα παιδευόμαστε με τις πολιτικές μας οικογένειες. Ξέρω πως τα κατάφεραν όμως. Επειδή κάτι τέτοιοι σαν τον ανιψιό Καραμανλή αγόραζαν αβέρτα υποβρύχια που γέρνουν. Και τα πλήρωνες εσύ την ώρα που αμέριμνος έβλεπες το μουντιάλ και θαύμαζες τις ικανότητες του χταποδιού. Βρήκαν και τα κάνανε θα μου πεις αλλά μας την έφεραν, παραδέξου το. Και τώρα εκείνοι κάνουν άγαλμα το χταπόδι και εσύ τσακώνεσαι που θα βάλεις τον ανδριάντα του Καραμανλή. Τους ζηλεύω τους μπαγάσηδες.

Άσε που μας άφησαν και κάτι απολειφάδια των δικών τους άθλιων ημερών να χαιρετάνε ναζιστικά στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Μια χαρά μας τη φέρανε σου λέω…

Νικήσατε αλλά δε με πείσατε

2011-01-17T08:49:00.000+02:00

Λοιπόν το ματς έληξε. Οι καπνιστές νίκησαν το κράτος και ο αντικαπνιστικός νόμος έγινε καπνός και κατέπεσε στην πράξη. Είναι η πρώτη και μοναδική ως τώρα ολοκληρωτική νίκη των πολιτών ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης Παπανδρέου. Από λάθος μέτρο ξεκινήσαμε όμως σύντροφοι…

Η κυβέρνηση αφού βλέπει ότι δεν μπορεί να επιβάλει την απαγόρευση έρχεται να κάνει αυτό που ξέρει καλά. Επιβάλλει φόρο. Ετοιμάζεται να ανακοινώσει πως τα μαγαζιά θα μπορούν τελικά να φιλοξενούν καπνιστές αν πληρώνουν ένα νέο καπνο-φόρο ανάλογα με τα τετραγωνικά τους. Πουλάει δηλαδή στους μαγαζάτορες το δικαίωμα των πολιτών της στην υγεία και με τα λεφτά που θα βγάλει θα εξοπλίσει, λέει, τα νοσοκομεία για να τους γιατρεύει όταν θα αρρωστήσουν. Μιλάμε για μεγαλοφυές σχέδιο, μεγαλοφυούς πολιτικού του διαμετρήματος Λοβέρδου. Ίσως η πιο άτιμη, η πιο αισχρή συναλλαγή που πρότεινε ποτέ το ελληνικό κράτος: «Δώσμου το τσιγαρόσημο και άστους να πεθάνουν».

Στην καμπάνια κατά της απαγόρευσης μπήκαν γνωστοί καλλιτέχνες, φορείς και οργανώσεις, πολλοί γνωστοί μου και φίλοι και φυσικά οι μαγαζάτορες. Εδώ που μένω οργάνωσαν και «δημοψήφισμα» λέει, για να δουν τι θέλει ο κόσμος. Ξέχασαν να πουν στους φτωχούς ότι θέματα όπως η υγεία και τα δικαιώματα εν γένει δεν μπαίνουν σε δημοψήφισμα, πώς να το κάνουμε.
Κερδίσατε, αλλά δε με πείσατε..

Δε με πείσατε ότι έπεσε ο τζίρος του μαγαζιού επειδή ο κόσμος αποφάσισε να κάτσει σπίτι και να καπνίζει όσο θέλει από το να έρθει στο μαγαζί σας και να ζορίζεται χωρίς τασάκι. Κι όσοι έκατσαν σπίτι, είναι γιατί δεν έχουν λεφτά, να είστε σίγουροι. Δε με πείσατε ότι δεν ανέχεται ο Έλληνας τέτοια πράγματα και ότι είναι στη φύση του το τσιγαράκι για να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Δε με πείσατε ότι δε θα μπορούσε να συνηθίσει να βγαίνει κάθε τόσο έξω από την πόρτα αν θέλει ντε και καλά να καπνίσει. Δε με πείσατε ότι το γούστο των καπνιστών μετράει περισσότερο από το δικαίωμα των υγειών, μόνο και μόνο επειδή οι πρώτοι είναι περισσότεροι.

Δε με πείσατε, αλλά κερδίσατε.
Κι αν αυτή έμελλε να είναι η πρώτη σαρωτική νίκη του κινήματος, πανηγυρίστε τη κι αφήστε με να ελπίζω πως θα δώσει τουλάχιστον αφορμή και για μερικές ακόμα πιο σοβαρές που περιμένω.

Να γίνει ο φράχτης...

2011-01-13T09:19:00.000+02:00

Να τον φτιάξουμε τον φράχτη. Να αφήσουμε απ’ έξω τους ξένους και όλους τους βρωμιάρηδες που δεν τους θέλουμε ούτε εμείς ούτε η Ευρώπη. Να τον κάνουμε ψηλό και ηλεκτροφόρο και να τους κόψουμε το βήχα. Αλλά όχι μόνο σ’ αυτούς…

Να αφήσουμε απ’ έξω και τους κοπρίτες που λέει ο Πάγκαλος, και αυτούς που τα φάγαμε μαζί, και τους κωλοέλληνες του Σαββόπουλου, και τα παιδιά των φαναριών και τις πόρνες που ξεδίνουν οι πιτσιρικάδες και όσους βλασφημούν τα θεία και όσους κάνουν διαδηλώσεις και κλείνουν τους δρόμους και όσους ρίχνουν μολότοφ και όσους δεν πληρώνουν διόδια και όσους δεν ορκίζονται με θρησκευτικό όρκο στο δημοτικό συμβούλιο και όσους έδειραν το Χατζηδάκη και όσους δεν χειροκρότησαν με σθένος την ομιλία του υπουργού.

Κι άλλους:
Να αφήσουμε έξω από το φράχτη τους γιατρούς που δεν δουλεύουν τσάμπα εφημερίες, τους αναπληρωτές δασκάλους που θέλουν να πληρωθούν από τώρα τα λεφτά του Σεπτέμβρη, τους επιταγμένους ναυτικούς και τους φορτηγατζήδες, τους μαθητές που έκαναν καταλήψεις, τους φοιτητές που δε θα επιτρέψουν τις μεταρρυθμίσεις στα πανεπιστήμια, τους δημοσιογράφους που ακόμα παλεύουν να κάνουν μια απεργία της προκοπής και τους ανάπηρους που επιβαρύνουν το σύστημα υγείας. .

Κι άλλους έχω στη λίστα:
Πίσω από τον φράχτη πρέπει να μείνουν οι τσιγγάνοι που τα σπάσανε για το θάνατο του κοριτσιού από μπάτσο στο Μενίδι, οι πολίτες που διαμαρτυρήθηκαν για τον θάνατο του ξένου εργάτη στο υπουργείο Εργασίας, οι οδηγοί λεωφορείων που αντιδρούν, οι Αφγανοί πρόσφυγες που κάνουν απεργία πείνας, οι ΠΑΜίτες που κλείνουν τις τράπεζες και τα λιμάνια και φυσικά οι συμβασιούχοι που κλείνουν την Ακρόπολη.

Βάζω, βάζω και δεν τελειώνει ο κατάλογος…
Θέλω να φέρετε το φράχτη πιο δω για να μείνουν απ’ έξω όσοι τους φαίνονται πολλά τα πέντε ευρώ για μια εξέταση στο νοσοκομείο, όσοι δεν τακτοποίησαν ακόμα τον ημιυπαίθριο, όσοι άργησαν να πληρώσουν τα τέλη και όσοι αναρωτιούνται πως γίνεται ενώ δεν έχουμε να φάμε να βλέπουμε τόσες εκπομπές για υψηλή μαγειρική…

Και μια που βρεθήκαμε και φαίνεται πως μπορώ να διαλέξω, θέλω πολύ να μείνουν απ’ έξω από το φράχτη η αγενής κυρία στο ταμείο της τράπεζας και ο από κάτω, που μου τη σπάει επειδή πιάνει δύο θέσεις στο παρκάρισμα.

Πολλοί μαζεύτηκαν από πίσω από το φράχτη κύριε Παπουτσή. Τόσο που να αναρωτιέμαι σε ποιους απαγορεύει την είσοδο. Σε κείνους ή σε μας;

Πίσω από τις κουρτίνες έχει ειδήσεις...

2011-01-02T09:13:00.002+02:00

Η ανακοίνωση στις αρχές Δεκέμβρη έλεγε πανηγυρικά ότι μέσα στο 2010 σκοτώθηκαν εν ώρα δουλειάς μόνο 80 άνθρωποι στην Ελλάδα. Και αυτό είναι καλό γιατί πέρυσι σκοτώθηκαν 119. Και άρα η κυβέρνηση δουλεύει.

Εκείνος όμως που έχει το επόμενο νούμερο, το 81, ήρθε να ξεμπροστιάσει με το θάνατό του και τις ανακοινώσεις και τις κυβερνήσεις και τα πανηγύρια.
Δυστυχώς, αυτός ο θάνατος μετράει περισσότερο από όλους τους άλλους (με όρους δημοσιογραφικούς και πολιτικούς και μόνο, για να μην παρεξηγηθώ).

Γιατί όταν ένας εργάτης σκοτώνεται πέφτοντας ενώ καθαρίζει τα τζάμια του υπουργείου, είναι θέμα. Αν ο εργάτης είναι ανασφάλιστος είναι θέμα, αν δούλευε και σκοτώθηκε την Κυριακή είναι θέμα, αν το υπουργείο που δούλευε είναι το «Εργασίας», που φροντίζει να τηρείται το εργατικό δίκαιο είναι ακόμα πιο μεγάλο θέμα και αν το υπουργείο προσπαθεί να κρύψει το θάνατό του είναι πια θέμα που φωνάζει και σε τραβάει από το μανίκι.

Πριν από δύο χρόνια ήταν η Κούνεβα στον ΗΣΑΠ και η ΟΙΚΟΜΕΤ του κυρίου Οικονομάκη. Και τότε το υπουργείο θα έπαιρνε μέτρα και τότε η ΓΣΕΕ έκανε πως φωνάζει. Μετά αποκαλύφθηκε πως και στη ΓΣΕΕ εταιρία με ανασφάλιστους εργαζόμενους καθαρίζει. Και πως η προσωπάρχης της ΟΙΚΟΜΕΤ ήταν υποψήφια με την παράταξη του προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλου στον Πειραιά. Τελικά ο Οικονομάκης ακόμα καθαρίζει με την εταιρία του τον ΗΣΑΠ και άλλους φορείς του Δημοσίου, η Κούνεβα περιμένει δικαίωση και ο Παναγόπουλος παραμένει πρόεδρος της ΓΣΕΕ.

Σήμερα είναι ο Emad Aziz και η εταιρία DYNACLEAN κάποιων κυρίων Δ. Σιρμόπουλου και Μ. Κουμπαρού. Τώρα το έγκλημα αφορά το ίδιο το κτίριο του υπουργείου εργασίας. Και τώρα το υπουργείο λέει πως θα κάνει ελέγχους και θα επιβάλει κυρώσεις. Και τώρα η ΓΣΕΕ κάνει πως φωνάζει. Δεν ξέρω ακόμα για προσωπάρχες και άλλες περίεργες σχέσεις και διαδρομές.

Δυστυχώς δεν είναι όλοι οι θάνατοι ίδιοι. Ετούτος εδώ ο σκοτωμένος ξεβράκωσε κυριολεκτικά ένα σύστημα που είναι τόσο βουτηγμένο στη βρώμα ώστε όλου του κόσμου οι εταιρίες καθαρισμού δε φτάνουν για να το ξεπλύνουν. Και η μόνη άμυνα του υπουργείου ήταν να το κρύψει και να εξαφανίσει και το θέμα και τον ίδιο τον σκοτωμένο. Αλλά η κυρία Κατσέλη, έπαιξε κι έχασε.

ΥΓ. Κυρία υπουργέ, την επόμενη φορά που θα μας καλέσετε για συνέντευξη, τραβήξτε τις κουρτίνες από πίσω. Εκεί είναι η είδηση, έξω, πίσω από τα τζάμια. Κυρία υφυπουργέ Άννα Νταλάρα, ζητήστε στο σπίτι το βράδυ να σας ξανατραγουδήσουν εκείνο το παλιό, «λιώνουν τα νιάτα μας στη βιοπάλη, με τα κομμάτια μας δένει τ’ ατσάλι….»

Εφτά νομά…

2010-12-29T22:40:00.000+02:00

Η κατάσταση έχει καταντήσει γελοία. Μιλώ για τις «βολές» των κυβερνητικών βουλευτών που μονοπωλούν το ενδιαφέρον στον προϋπολογισμό φτάνοντας μέχρι το βήμα αλλά όχι μέχρι την ψήφο. Το χειρότερο είδος πολιτευτών με ονόματα και επώνυμα:

Η Βάσω Παπανδρέου (Β’ Αθηνών), είπε πως ο προϋπολογισμός δεν είναι αξιόπιστος και πως ορισμένα «όχι» έχουν μεγαλύτερη αξία από τα στρατευμένα «ναι». Και αφού τα είπε αυτά και ξεθύμανε, συστρατεύθηκε και αυτή με τα στρατευμένα «ναι». Ο Δημήτρης Κρεμαστινός (Δωδεκάνησα), είπε πως η κατάσταση μοιάζει με τον πόλεμο του 40, μόνο που οι πολίτες δεν πιστεύουν πως θα νικήσουμε και δεν είναι μαζί μας. Παρόλα αυτά, ψήφισε και αυτός υπέρ. Ο Κώστας Καρτάλης (Μαγνησίας) είπε πως η κυβέρνηση αποδομεί το κοινωνικό κράτος που ήταν η «ψυχή» του ΠΑΣΟΚ και πως «πουλάμε την ψυχή μας στο διάολο». Και μετά μάζεψε τη διχαλωτή του ουρά και ψήφισε και αυτός «ναι». Ο Έκτορας Νασιώκας (Λάρισας) ζήτησε να περικοπούν οι χρηματοδοτήσεις στα κόμματα και οι μισθοί των βουλευτών. Ψήφισε και αυτός «ναι» περιμένοντας σε λίγες μέρες τον μισθό του Γενάρη. Ο Θωμάς Ρομπόπουλος (Α’ Θεσσαλονίκης) κάρφωσε δημοσίως τον πρωθυπουργό, που τον έχει γράψει κανονικά για το ραντεβού που του ζήτησε ώστε να του εκφράσει τις διαφωνίες του. Είπε πως αυτόν δεν θα προλάβουν να τον διαγράψουν αλλά θα φύγει μόνος του. Προς το παρόν πάντως, έδωσε κι αυτός ψήφο εμπιστοσύνης στον πρωθυπουργό. Ο Φραγκίσκος Παρασύρης (Ηρακλείου) είπε πως πολλές φορές μέχρι σήμερα έχει σκεφτεί να παραιτηθεί επειδή δεν έχει τι να πει στους πολίτες. Και αυτή τη φορά όμως το ανέβαλε και ψήφισε κι αυτός «ναι». Ο Δημήτρης Λιντζέρης (Β΄Πειραιώς) είπε στον πρωθυπουργό του ότι η οριζόντια μείωση των μισθών δεν μπορεί να βαφτίζεται διαρθρωτική αλλαγή. Και αυτός έριξε το κουκί του όταν ήρθε η ώρα.

Αν οι παραπάνω 7 είχαν τα κότσια να ψηφίσουν «όχι», το 156-142 θα είχε γίνει 149-149 και αυτό θα ήταν ένα πραγματικό μήνυμα. Εφτά νομά σ’ ένα δωμά, την είχαν στα χέρια τους τη λύση και τη χαράμισαν.

Όλα τα άλλα είναι τρίχες, σε δουλειά να βρισκόμαστε. Τζάμπα μαγκιές τις λένε στο δικό μου χωριό αυτές και τους φέροντες την ιδιότητα «κουραδόμαγκες» και με το μπαρδόν. Η χειρότερη φάρα, τέλος πάντων, και λίγα σας λέω... Και με το χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα.

ΥΓ
Με τα ίδια μέτρα και σταθμά, αλλά και για να είμαι δίκαιος, παρακάτω και όσοι είχαν τα κότσια και καταψήφισαν και ας ξέρουν πως ο αρχηγός δε θα τους ξαναδώσει τη δυνατότητα να τους «κρίνει» ο κυρίαρχος λαός: Σοφία Σακοράφα (Β’ Αθηνών), Βασίλης Οικονόμου (Αττικής), Γιάννης Δημαράς (Β’ Αθηνών), Βαγγέλης Παπαχρήστος (Πρέβεζας).

Ερωτήσεις

2010-12-21T22:27:00.000+02:00

Το βίντεο με τον Χατζηδάκη το είδατε. Και τις φωτογραφίες επίσης. Ελάτε τώρα, ας ξαναπαίξουμε με αυτή την αφορμή το τηλεπαιχνίδι για την καταδίκη της βίας:

- - Καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;

- - Ναι την καταδικάζω, ειδικά αν προέρχεται από τις κυβερνήσεις που «ψηφίζουν ζούγκλα», όπως είπε και ένας από τους δικούς τους.

- - Μιλώ για την επίθεση στον πρώην υπουργό.

- - Και εγώ μιλώ για την επίθεση στα δικαιώματά μου.

- Μιλάτε με κλισέ

- Μόνο αυτά μου έμειναν να με υποστηρίζουν

- Είναι δυνατόν οι γνωστοί άγνωστοι να γρονθοκοπούν ένα δημόσιο πρόσωπο;

- Δεν ήταν γνωστοί άγνωστοι. Είχαν ξεσκέπαστα τα πρόσωπα και από τα βίντεο πολύ γρήγορα θα αναγνωριστούν.

- Ποιοι ήταν;

- Δεν ξέρω Μπορεί να ήταν από τους εργαζόμενους στην Ολυμπιακή, από αυτούς που πήρε στο λαιμό του ο Χατζηδάκης όταν ξεπουλούσε την Ολυμπιακή στον Βγενόπουλο και που σήμερα απολύονται από τον Mr MIG.

- Τους δικαιολογείτε;

- Τους καταλαβαίνω

- Κι αν ήταν πασόκοι που ήθελαν να αποπροσανατολίσουν και να δείξουν ότι για όλα φταίει η ΝΔ;

- Φταίει και η ΝΔ

- Προς τί η βία; Οι πολιτικοί δεν κρίνονται στις εκλογές;

- Κρίνονται αλλά δεν τιμωρούνται.

- Είναι ένας από τους εκπροσώπους του λαού, γρονθοκοπήθηκε η Δημοκρατία.

- Γρονθοκοπείται καθημερινά. Από την κομματική πειθαρχία, από τη διαδικασία του κατεπείγοντος.

- Νιώσατε ικανοποίηση με την εικόνα του αίματος στο πρόσωπό του;

- Ένιωσα απόγνωση. Αυτή η μπουνιά έβαλε ερωτήσεις. Με ρώτησε: «μήπως δεν υπάρχει άλλος τρόπος;» Και δεν έχω απάντηση.

- Με μπουνιές θα λύνουμε πια τα προβλήματά μας; Όχι με διάλογο;

- Τώρα μιλάτε εσείς με κλισέ. Που είναι ο διάλογος; Στη Βουλή, στις συναντήσεις ΣΕΒ – ΓΣΕΕ, στο ξύλο της αστυνομίας στους διαδηλωτές, στις εντολές του ΔΝΤ;

- Δε διδαχθήκατε ποτέ για την αξία του διαλόγου;

- Σας είπα, η μπουνιά έβαλε ερωτήσεις. Με ρώτησε: «από πότε έχει να δώσει αποτελέσματα ο διάλογός μας»

- Είστε αναρχικός;

- Δεν ξέρω

- Τι εικόνα δίνουμε για τη χώρα στο εξωτερικό;

- Την πραγματική.

Ένας Ρεν για τη Βασούλα

2010-12-14T22:24:00.000+02:00

Πόσο την απολαμβάνω την κυρία Βάσω Παπανδρέου ώρες ώρες. Είναι δικιά μας, λέω μέσα μου. Λόγος με φαντασία και πυγμή. Όχι ξύλινα λόγια και οικονομικά στοιχεία. Τα είπε για τα καλά και στον Στρος Καν και στον Όλι Ρεν. Μαθαίνω μάλιστα πως και στις δύο συνεδριάσεις της επιτροπής οικονομικών υποθέσεων πήρε πρώτη πρώτη το λόγο ως πρόεδρος της επιτροπής.

Στον κύριο ΔΝΤ του είπε πως σε όποια χώρα έχει πάει ο συγκεκριμένος οργανισμός τα έχει κάνει μαντάρα. Στον άλλο, τον Επίτροπο, του είπε πως με αυτά τα μέτρα δημιουργείται στην Ελλάδα μια «χαμένη γενιά», και πως αυτά τα μέτρα είναι τα σκληρότερα που επιβλήθηκαν μεταξύ όλων των άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βρε πως λύνεται η γλώσσα άμα δεν έχεις υπουργείο…

Όχι, να το γράψω ολόκληρο και ακριβώς, με copy paste, να το εμπεδώσουμε…
Στον Όλι Ρεν είπε: «Με αυτή την πολιτική την περιοριστική που ακολουθείτε συνολικά, δεν φοβάστε ότι με την ανεργία και την απελπισία που δημιουργείται θα δημιουργήσουμε μια χαμένη γενιά;»

Να τη και η «απελπισία», δεν την είχα προσέξει πιο πριν.
Την ίδια λέξη χρησιμοποίησε και ο Τσίπρας στην ίδια συζήτηση. «Απελπισία».
Σας λέω, δικιά μας είναι αυτή, να την πάρουμε στο ΣΥΡΙΖΑ. Κι αφού τα λέμε τόσο καλά μεταξύ μας και συνεννοούμαστε να κάνω και γω μερικές ερωτήσεις:

Αυτό το Ταμείο και τον Στρος Καν, τον τύπο που τα κάνει μαντάρα όπου πάει, εσείς δεν τους φέρατε εδώ; Ψηφίσατε ή όχι αγαπητή Βάσω;
Αυτά τα μέτρα που προκαλούν απελπισία εσείς δεν τα ψηφίσατε;
Το μνημόνιο, το ασφαλιστικό; Σε ποια μεριά καταγράφηκε η ψήφος σας;
Τι έχετε να δείξετε από το παρελθόν που διασφάλισε καλύτερο μέλλον σε αυτή τη γενιά, τη δική μου, που σήμερα κατηγορείτε τον κ. Ρεν ότι τη μετέτρεψε σε «χαμένη»;.

Αφήστε το κυρία Βάσω,.
Στο κάτω κάτω προτιμώ τους αυθεντικούς, Και τον Ρεν και τον Στρος Καν.
Και τον Γεωργίτση στο «Ένας ιππότης για τη Βασούλα», με την μεγάλη Καρέζη .
Πιο πειστικό ήταν το δικό τους το παραμύθι.

10% λιγότερος

2010-12-07T22:14:00.000+02:00

Από την επόμενη μέρα ήταν 10% λιγότερος. Δεν ήταν τόσο ο μισθός, όσο το άδικο. Αυτό που άκουγε μέχρι τότε ως σύνθημα. Αν έφταιξε κατά 10% για την κρίση ας την πλήρωνε κι αυτός. Αλλά έφταιξε όντως;
Πήγε 10% λιγότερος στη δουλειά, φίλησε τη γυναίκα του 10% λιγότερο, έβγαλε να πιει, πείνασε, κάπνισε, έκανε έρωτα, έβρισε στο φανάρι, όλα 10% λιγότερο.
Ήταν ο ίδιος, 10% λιγότερος.

Ήταν δυο χρόνια πριν, τέτοιες μέρες του Δεκέμβρη, που πίστευε ότι σε δυο χρόνια θα είναι πιο πολύς, θα είναι δυνατότερος και δε θα τολμήσει ποτέ κανείς να του κόψει το 10%. Γιατί τότε, αυτοί που κόβουν ποσοστά από τους ανθρώπους, τα είχαν κάνει πάνω τους με το ποτάμι που ανέβαινε ορμητικό, κόντρα στην κατηφόρα της Σταδίου και της Φιλελλήνων. Γιατί τότε κυλούσε κι αυτός μέσα στο ποτάμι εκείνο, που θα έπνιγε όποιον τολμούσε να τον κάνει 10% λιγότερο.

Σήμερα το ποτάμι δεν είναι εκεί. Η ανάμνησή του δίνει αφορμές για μνήμες και οι καινούριες λεπτομέρειες κάθε χρόνο θα δίνουν τροφή για εμπεριστατωμένα ρεπορτάζ με ή χωρίς σύνορα. Αλλά το ποτάμι δεν είναι εκεί, δυστυχώς.
Κάπου είναι, λουφάζει, προσπαθεί να διασώσει το υπόλοιπο 90% του καθενός από τα μέλη του, ξεχνώντας την πολλαπλασιαστική δύναμη που είχαν όλες οι στάλες μαζί, ξεπερνώντας το εκατό και το χίλια ακόμα.

Στις 15 έχουμε απεργία. Οι άλλοι από πάνω, ακούγεται ότι τα βρήκανε. Εμείς έχουμε απεργία. Μουδιασμένα, δειλά, να ακουστεί και κάτι. Μήπως δε γίνεται αλλιώς; Αρχίζει να ρωτά, να το πιστεύει. Το είπαν και τα κανάλια. Μήπως δε γίνεται αλλιώς; Κι εκείνος βουτά τα ποδαράκια στο ποτάμι να παίρνει τζούρες δροσιάς. Κι ελπίζει να σκάσει μια πέτρα βαριά μέσα, να τραντάξει το νερό και να τον κάνει μούσκεμα. Και να πάρει το 90% που του απέμεινε και να το βάλει αντάμα με τα υπόλοιπα.

Μα η πέτρα αργεί. Μάλλον το ποτάμι, όπως και την προηγούμενη φορά, θα ξυπνήσει από αυτούς που δεν έχουν να χάσουν τίποτα. Ούτε ένα 10%.
Εμείς στις 15 θα πάμε στην απεργία.

Οι άλλοι από πάνω, ακούγεται ότι τα βρήκανε...

Ισότητα

2010-12-01T14:16:00.000+02:00

Είναι μερικές λεπτομέρειες που κάνουν τις ειδήσεις πιο πικάντικες. Για την κατάπτυστη εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ασφαλώς ήξερα. Ο τίτλος του νομοσχεδίου όμως, ήταν αυτός που με εξέπληξε...
Λοιπόν, ο νόμος που θα αναγκάζει σε λίγα χρόνια και τις γυναίκες να δουλεύουν μέχρι τα 65 για να πάρουν σύνταξη έχει τον τίτλο: «Περί ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών». Μεγαλειώδες πραγματικά.
Το διαβάζεις και λες, μα καλά, τι κάφροι είναι αυτοί που διαφωνούν. Είναι δυνατόν να μη θέλουν την ίση μεταχείριση; Μεγαλειώδες σας λέω. Βγάζω το καπέλο σε αυτόν που το σκέφτηκε.
Προς στιγμή νόμιζα ότι ήταν από άλλη εποχή, από τότε που τους δίναμε δικαίωμα ψήφου, που τις αφήναμε να βγαίνουν ασυνόδευτες από το σπίτι. Μετά από αυτές τις κατακτήσεις, η επόμενη που τους παραχωρούμε είναι να δουλεύουν κι αυτές σαν τα σκυλιά μέχρι να δουν τη σύνταξη, όπως κι εμείς. Ισότητα κύριοι. Αυτά είναι.
Υποψιάζομαι ότι οι επόμενοι νόμοι θα προβλέπουν και για εκείνες να παθαίνουν περισσότερα εμφράγματα όπως κι εμείς, να μειωθεί ο μέσος όρος ζωής τους στα επίπεδα του δικού μας, να πηγαίνουν υποχρεωτικά και στο στρατό.
Ίση μεταχείριση, όλα κι όλα.

Προσπαθώ να μπω στη δική τους θέση. Να σου κόβουν 15 χρόνια από την ζωή που είχες υπολογίσει, από την προσφορά σου στην οικογένεια, στην κοινωνία και στον εαυτό σου και να στο κάνουν στο όνομα της «ίσης μεταχείρισης». Ξέρω κάτι πενηντάρες που τα ‘χαν έτοιμα τα φάσκελα κατά Βουλή μεριά, την ώρα που το ψηφίζανε. Κι όλες αυτές, ενσαρκώνονται σε μία. Σα να τη βλέπω την κυρία Νεφέλη τη Σμυρνιά, με τα χέρια στη μέση, να κουνάει τον κορμό της δεξιά αριστερά και να μονολογεί φωναχτά: «Ήθελα και να ‘ξερα, αυτονών των κερατάδων που ψηφίζουν το νόμο, οι μανούλες δούλευαν μέχρι τα γεράματα για να τους μεγαλώσουν και να τους στείλουνε εκεί μέσα;»

Δίνει το περιθώριο για κάτι τέτοια κόλπα η Δημοκρατία καμιά φορά, κυρία Νεφέλη, που είναι να απορείς αν είναι το καλύτερο πολίτευμα. Και Δημοκρατία έχεις, και Ελευθερία και Ισότητα.
Δούλευε λοιπόν μέχρι τα 65 τώρα, στο όνομα της ίσης μεταχείρισης.

*κρήτη: Καταλήψεις λεωφορείων για φθηνά εισιτήρια

2010-11-30T11:48:00.001+02:00

Το «μπελά» της έχει βρει το τελευταίο διάστημα η διοίκηση τους αστικού ΚΤΕΛ Ηρακλείου από τις συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις των φοιτητών που διαμαρτύρονται για την υψηλή τιμή του εισιτηρίου. Οι φοιτητές, κυρίως από τα ΤΕΙ, προχωρούν σε συντονισμένες μαζικές επιβιβάσεις στο λεωφορείο της γραμμής χωρίς να πληρώσουν εισιτήριο και μοιράζοντας σχετικό ενημερωτικό υλικό στους υπόλοιπους επιβάτες του οχήματος. Δεν έχουν λείψει οι εντάσεις από τις κινητοποιήσεις αυτές καθώς σε κάποιες περιπτώσεις ο οδηγός ακινητοποίησε το όχημα και κάλεσε την αστυνομία. Σε όλες τις περιπτώσεις πάντως οι φοιτητές τελικά μετακινήθηκαν χωρίς να καταβάλλουν το αντίτιμο του εισιτηρίου.

Οι φοιτητές τονίζουν πως οι αστικές συγκοινωνίες στο Ηράκλειο είναι από τις ακριβότερες στην Ελλάδα, ενώ ουσιαστικά δεν υπάρχει έκπτωση για τους φοιτητές που χρειάζεται να χαλάνε περίπου «μισό ενοίκιο» για να πηγαινοέρχονται στη σχολή τους. Το «φοιτητικό» εισιτήριο στο Ηράκλειο σήμερα είναι 90 λεπτά όταν στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη είναι 50.

*κρήτη: Η Creta Farm πνίγει το «Αρχιπέλαγος»

2010-11-29T11:14:00.002+02:00

Στα δικαστήρια με αιτήματα υπέρογκων αποζημιώσεων στέλνει η Creta Farm, όσες φωνές δεν κατάφερε να καταπνίξει μέσω της διαφήμισης ή άλλων χρηματοδοτήσεων σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τη λειτουργία της, στην περιοχή του Λατζιμά Ρεθύμνου. Αυτό υποστηρίζει στο Δρόμο ο διευθυντής του ινστιτούτου «Αρχιπέλαγος» Θοδωρής Τσιμπίδης, ο οποίος πλέον βρίσκεται αντιμέτωπος με αγωγή ύψους 1.000.000 ευρώ από την Creta Farm.

Την ίδια τύχη έχει και ο επικεφαλής του εργαστηρίου Ανόργανης & Αναλυτικής Χημείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ), Στέλιος Λιοδάκης, ο οποίος έχει παρουσιάσει συγκεκριμένα στοιχεία για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον από την ασύδοτη λειτουργία της εταιρίας.

«Αν χαλούσαν όσα λεφτά έχουν ξοδέψει για να κλείσουν στόματα θα είχαν βελτιώσει κατά πολύ τις συνθήκες της παραγωγής τους και θα είχαν μειώσει σημαντικά τις επιπτώσεις στο περιβάλλον», λέει για τους ιδιοκτήτες της Creta Farm ο κ. Τσιμπίδης, μιλώντας στο Δρόμο ενώ δηλώνει βέβαιος για τη δικαίωση της οργάνωσης Αρχιπέλαγος και για τα αδιάσειστα στοιχεία που έχουν παρουσιάσει μετά από συνεχόμενες αυτοψίες και μετρήσεις. «Εξάλλου, ακόμα και στην αγωγή δεν αρνούνται ουσιαστικά την τρομερή επιβάρυνση της περιοχής του Λατζιμά», συμπληρώνει ο επικεφαλής της οργάνωσης.

«Οικοπεδοφάγοι»

Από την πλευρά της εταιρίας οι επίσημες θέσεις εκφράζονται πλέον μέσω της δικαστικής οδού. Σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου, οι ιδιοκτήτες της Creta Farm, Μανόλης και Κώστας Δομαζάκης, χαρακτήρισαν «ψευτο-οικολόγους» όσους αντιδρούν ενώ επικαλέστηκαν έγγραφο της τοπικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος, το οποίο χαρακτηρίζει το νερό στην ακτή καθαρό και κατάλληλο για κολύμβηση. Ο κ. Κώστας Δομαζάκης μάλιστα, είχε μιλήσει τότε και για συμφέροντα ντόπιων οι οποίοι θέλουν να εκμεταλλευτούν οικόπεδα στην περιοχή. Αργότερα έγινε γνωστό πως η καταγγελία του αυτή αφορούσε τον ίδιο τον μελετητή κ. Λιοδάκη. Η εντοπιότητά του αλλά και η συγγενική του σχέση με άλλο κάτοικο της περιοχής ο οποίος δραστηριοποιείται στον τουρισμό και ασφαλώς πλήττεται από την ασύδοτη λειτουργία της εταιρίας, στάθηκαν ικανά στοιχεία για να «ακυρώσουν» την εγκυρότητα των μετρήσεων που είχε κάνει το Εργαστήριο Ανόργανης & Αναλυτικής Χημείας του ΕΜΠ.

Μιλούν τα στοιχεία

Οι μετρήσεις εκείνες περιελάμβαναν αναλύσεις τόσο στον υδροφόρο ορίζοντα και το έδαφος όσο και στον αέρα. Είχε βρεθεί πως στον αέρα εκπέμπονται κυρίως αμμωνία και υδρόθειο αλλά και ακόμα 330 οργανικές ουσίες μερικές από τις οποίες είναι εξόχως επικίνδυνες όπως οι τοξίνες. Στον υδροφόρο ορίζοντα είχε παρατηρηθεί πως στις πλησιέστερες γεωτρήσεις υπάρχουν μεγάλες συγκεντρώσεις σε αμμωνιακά, νιτρικά και νιτρώδη ενώ σε κάποιες περιπτώσεις οι ουσίες αυτές βρίσκονταν σε συγκεντρώσεις 10 φορές μεγαλύτερες από τις επιτρεπόμενες για πόσιμο νερό. Τέλος στο έδαφος, είχε παρατηρηθεί οξίνηση, η οποία προκαλείται από την αμμωνία που σε μεγάλες ποσότητες προκαλεί αλλαγή στη σύσταση του εδάφους, ενώ από τις μετρήσεις ήταν σαφές, όπως είχε δηλώσει και τότε στον Δρόμο ο κ. Λιοδάκης, πως «όσο περισσότερο πλησιάζουμε στη χοιροτροφική μονάδα τόσο αυξάνονται και τα επίπεδα της ρύπανσης».

Ομοίως αποκαλυπτικά ήταν και τα στοιχεία που παρουσίασε η οργάνωση «Αρχιπέλαγος» δύτες της οποίας έκανα αυτοψία από τη θάλασσα στο παραλιακό τμήμα ακριβώς κάτω από τη ν Creta Farm. Κατά την έρευνα που έγινε , μέσω παρατήρησης στην παράκτια ζώνη και κατάδυσης σε απόκρημνα σημεία, εντοπίστηκε υπερχείλιση και εξαγωγή ακαθαρσιών μέσα από τα ασβεστολιθικά πετρώματα των βράχων, οι οποίες κατέληγαν στη θάλασσα. Από τα δείγματα που πάρθηκαν από τη θαλάσσια περιοχή του Λατζιμά τα αποτελέσματα των αναλύσεων έδειξαν υψηλή περιεκτικότητα σε ολικά κολοβακτηρίδια (E.Coli), η οποία καθιστά την ποιότητα των νερών επικίνδυνη για την δημόσια υγεία και τα οικοσυστήματα. Παράλληλα, όπως επισημάνθηκε από όλους τους φορείς, η αποπνικτική δυσοσμία στην περιοχή από τα λύματα των χοιροτροφικών μονάδων ενίσχυε ακόμα περισσότερο τις αρχικές υποψίες για την πηγή της ρύπανσης.

Αρχιπέλαγος: Συνηθισμένο στις φουρτούνες

Το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» είναι μία μη-κερδοσκοπική, μη-κυβερνητική περιβαλλοντική οργάνωση, που δραστηριοποιείται από το 1998 σε διάφορες περιοχές των ελληνικών θαλασσών (Ιόνιο Πέλαγος, Κεντρικό Αιγαίο, Λιβυκό Πέλαγος, Ανατολικό Αιγαίο, κα). Από το 2000, το Αρχιπέλαγος διατηρεί κύριες ερευνητικές βάσεις στην Ικαρία και τη Σάμο, ενώ το πεδίο δράσης της Οργάνωσης καλύπτει το σύνολο των ελληνικών θαλασσών και σταδιακά επεκτείνεται στην ευρύτερη περιοχή της ΒΑ Μεσογείου, ενώ στο κέντρο της Αθήνας λειτουργεί συντονιστικό γραφείο διεκπεραίωσης. Με την περιοχή του Λατζιμά και την Creta Farm ασχολήθηκε μετά από σωρεία καταγγελιών από τους κατοίκους του Πρίνου, ενός χωριού που γειτνιάζει με τις εγκαταστάσεις της εταιρίας αλλά και του Πολιτιστικού Συλλόγου Πρίνου – Γεροποτάμου, που άρχισαν να κινούν την υπόθεση προς όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες, χωρίς όμως ανταπόκριση.

Μετά την αγωγή ύψους 1 εκατομμυρίου ευρώ, η ανακοίνωση της οργάνωσης «Αρχιπέλαγος» κάνει λόγο για μια «ιδιότυπη επιχειρηματικής τρομοκρατίας, που επί χρόνια κεντούσε μεθοδικά η Creta Farm, και που απλώνεται σήμερα πάνω από τους πολιτιστικούς και περιβαλλοντικούς συλλόγους της περιοχής, το Αρχιπέλαγος, τον καθηγητή κ. Λιοδάκη, ακόμα και δημοσιογράφους που τολμούν να αγγίξουν το ζήτημα». Στην ίδια ανακοίνωση αφήνονται σαφείς αιχμές για τη λειτουργία των αρμόδιων υπηρεσιών καθώς όπως αναφέρεται «πλήθος καταδικαστικών αποφάσεων για πολεοδομικές και υγειονομικές παραβάσεις εις βάρος της Creta Farm μένουν ανεφάρμοστες και τα πρόστιμα που έχουν επιδικαστεί στη βιομηχανία είτε δεν εισπράττονται είτε διαγράφονται».

Ο κ. Τσιμπίδης τονίζει στο Δρόμο πως είναι πλέον αναγκασμένοι να δημοσιοποιήσουν το θέμα και εκτός συνόρων και ζητά από τους επιθεωρητές περιβάλλοντος να κάνουν άμεσα αυτοψία στην περιοχή ενώ επισημαίνει πως θα το Αρχιπέλαγος θα αγωνιστεί για να λάμψει η αλήθεια στη δικαστική αίθουσα αξιοποιώντας ένα δίκτυο εθελοντών νομικών που θα αποδείξουν τη βασιμότητα των μετρήσεων της οργάνωσης.

Στο Δαφνί

2010-11-15T10:44:00.000+02:00

Την εβδομάδα που πέρασε διάβασα πως υπάρχει ένας αριθμός πολιτών που καταφεύγουν στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο στο Δαφνί προσποιούμενοι τους ψυχασθενείς. Οι περισσότεροι ζητούν μόνο τροφή και στέγη. Κάποιοι μπορεί να θέλουν να ξεφύγουν και από τα χρέη. Το επιβεβαιώνουν οι γιατροί από κει. Ο καθηγητής ψυχιατρικής Νίκος Τζαβάρας δηλώνει στην Ελευθεροτυπία πως πρόκειται κυρίως για άνδρες ηλικίας μεταξύ 40 και 60 ετών.
Κάποιοι απλά «το παίζουν», αλλά ο γιατρός βλέπει να πολλαπλασιάζονται στ’ αλήθεια οι «ήπιας μορφής αντιδραστικές νευρωτικές καταθλίψεις» εξαιτίας της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης.

Και μόνο η λέξη «Δαφνί» έχει συνδεθεί με αισθήματα αποστροφής στο συλλογικό μας υποσυνείδητο. Πιτσιρικάδες κοροϊδεύαμε τα παιδιά που έρχονταν στο σχολείο και ήταν από αυτή την περιοχή. Περνούσαμε στην εθνική οδό έξω από το «τρελάδικο» και κοιτάζαμε με τρόμο στα κάγκελα τους δύστυχους που περιφέρονταν αναζητώντας λίγη συμπόνια από τους περαστικούς.

Μετά έμαθα για την ιστορική Μονή Δαφνίου με τις εντυπωσιακές τοιχογραφίες που ήταν στη γειτονιά μου και για τις μυστηριακές πομπές των Ελευσινίων που περνούσαν από εκείνο το σημείο στην αρχαία Ιερά Οδό. Μετά καταργήθηκε η γιορτή κρασιού γιατί ήταν κακόφημη και μάζευε εκεί άλλους «τρελούς», από την αρρώστια του οινοπνεύματος. Περίεργη ενέργεια είχε πάντα αυτή η περιοχή.
Αργότερα είδα εκείνη την παλιά ταινία με τον αξέχαστο Σταυρίδη το 61 να λέει «Ευτυχώς τρελάθηκα» και να κλείνεται σε τρελοκομείο για να γλιτώσει από τα χρέη, τους δανειστές του, την Εφορία και το ΙΚΑ.

Από το 1961 πέρασαν 50 χρόνια για να αποδειχτεί πως είμαστε και πάλι εκεί. Δεν ξέρω ακριβώς αν κάναμε κύκλο και ξαναγυρίσαμε ή μήπως δεν ξεκολλήσαμε ποτέ από εκείνη τη φάση. Αλλά τώρα το λένε και οι γιατροί πως πολύς κόσμος χτυπάει την πόρτα στο Δαφνί όχι για να βγει αλλά για να μπει και να γλιτώσει από την τρέλα του δικού μας κόσμου. «Τρελαμένοι», που δεν μπόρεσαν ακόμα να απαντήσουν αν αυτό που ζουν είναι σοσιαλισμός η βαρβαρότητα...

Περίεργη η ενέργειά μας τούτες τις μέρες, Και ‘μεις ξαναψηφίσαμε ΠΑΣΟΚ γιατί φοβηθήκαμε τις εκλογές. Και επειδή θέλουμε σιγουριά και όχι περιπέτειες. Αναρωτιέμαι καμιά φορά πού είναι οι πιο «τρελοί». Μπροστά ή πίσω από τα κάγκελα….

Δώρο από τον παππού

2010-11-10T10:25:00.003+02:00

Με πόνεσε η προτροπή του Προβόπουλου να κλείσουν τα ΚΑΠΗ επειδή, λέει, κοστίζουν στο κράτος πιο πολλά απ’ όσα προσφέρουν. Με πόνεσε γιατί τυχαίνει να ξέρω, από τον δικό μου παππού και τη γιαγιά. Να έχω δει πόση ζωή τους έδιναν οι εκδρομές και οι εκδηλώσεις του ΚΑΠΗ στο Χαϊδάρι. Τις αφορμές για δημιουργικότητα και συμμετοχή παρά το βάρος των χρόνων στις πλάτες τους.

Ευτυχώς που έφυγε προ δύο μηνών ο παππούς μου και δεν πρόλαβε να στενοχωρηθεί με αυτόν τον απίθανο δούλο των αριθμών και των οικονομικών μεγεθών.

Έγραφε, που λέτε, ο παππούς, έτσι για το κέφι του. Όποτε έβρισκε την αφορμή σκάρωνε στιχάκια χωρίς πολλές λογοτεχνικές περγαμηνές αλλά με τις δικές του αλήθειες. Με το σεισμό του 99 το ΚΑΠΗ στην περιοχή μας σχεδόν έπεσε. Όταν ανακατασκευάστηκε, ένα χρόνο μετά, έφτιαξε και διάβασε τούτο εδώ τη μέρα των εγκαινίων. Νομίζω πως κι εκείνος θα ήθελε να το προσφέρω σήμερα στον Προβόπουλο, δώρο πολύτιμο δίπλα στους ισολογισμούς του. Να τα βάλει δίπλα δίπλα και να μετρήσει κόστη και οφέλη, κέρδη και ζημιές…

Τα εγκαίνια γιορτάζουμε
για μας χαρά μεγάλη
άνθισε το χαμόγελο
σ’ όλων τα χείλη πάλι

Στο κάλεσμά σας ήρθαμε
εμείς αλλού δεν πάμε
εδώ είναι το σπίτι μας
κι όλοι μας τ’ αγαπάμε

Μοιάζει λιμάνι απάνεμο
μα αυτό αντί για πλοία
ανοίγει την αγκάλη του
στην τρίτη ηλικία

Στην αγκαλιά του τη ζεστή
τις μέρες μας περνάμε
κι αν έχουμε προβλήματα
κοντά του τα ξεχνάμε

Σήμερα σας δηλώνουμε
όλοι μας μ’ ένα στόμα
με το ΚΑΠΗ θα ζήσουμε
τα υπόλοιπά μας χρόνια

+ Κωνσταντίνος Μάρκου
1924-2010

*κρήτη: Όσα δεν είπαμε πριν τις Δημοτικές Εκλογές...

2010-11-06T08:29:00.005+02:00

Το "πράσινο νησί" περιμένει ακόμα τα έργα. Και ενώ άκουσε πολλά προεκλογικά είναι βέβαιο πως δεν άκουσε γιατί έμεινε τόσο πίσω στις δημόσιες υποδομές ώστε ακόμα να θρηνεί 100 νεκλρούς το χρόνο στο οδικό δίκτυο. Έχει ενδιαφέρον το πώς οι οι υποσχέσεις των υποψηφίων στην Κρήτη διαψεύδονταν πριν καλά καλά ειπωθούν.

Εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης από όλη την Κρήτη σχολιάζουν την προεκλογική περίοδο στο νησί. Απαντούν αν άνοιξαν τα ζητήματα της Κρήτης, αν υπήρξε ενδιαφέρον από τους πολίτες και αν θα εξαχθούν πολιτικά συμπεράσματα από το αποτέλεσμα των εκλογών. Μιλούν από το Ηράκλειο ο δημοσιογράφος της εφημερίδας ΠΑΤΡΙΣ Αλέκος Ανδρικάκης, από τα Χανιά ο αρχισυντάκτης του τηλεοπτικού καναλιού ΚΥΔΩΝ Μανώλης Κονσολάκης, από το Ρέθυμνο η αρχισυντάκτρια της εφημερίδας ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ Πόπη Παπαδάκη και από το Λασίθι η Πόπη Κοζύρη, διευθύντρια της εφημερίδας Ανατολή.

Το νησί

2010-10-31T11:34:00.001+02:00

Δεν έχω καταφέρει ακόμα να δω τη σειρά αλλά μαθαίνω ότι πέφτει πολύ κλάμα… Βλέπω κόσμο έτοιμο να συγκινηθεί, να βρεθεί την επομένη και να μιλήσει στο γραφείο για το σίριαλ.
Μια συγκίνηση ομαδόν κάθε Δευτέρα βραδύ. Για ανθρώπους και για στίγματα που πλήγωσαν αυτή τη χώρα πριν από δεκαετίες. Αναρωτιέμαι για ποια δικά μας «στίγματα» θα γυρίζουν σειρές το 2070. Ποια δική μας «λέπρα» θα συγκινήσει τους τηλεθεατές εκείνη την εποχή.
Σε ποια νησιά εξορίζονται σήμερα οι ένα εκατομμύριο άνεργοι; Και πόση θλίψη θα βγάλει η σκηνή στη βάρκα που παίρνει εκείνον ή εκείνη στην απέναντι όχθη… Αυτή του ταμείου ανεργίας;
Ποιες ιστορίες αγάπης θα γίνουν θέμα τότε, επειδή δυστυχούν σήμερα περιμένοντας να εκπληρωθούν ανάμεσα σε ελαστικές δουλειές και διαφορετικά ωράρια, επειδή δε φτάνει ο χρόνος να βρεθούν μαζί στο κρεβάτι και επειδή δε το βρήκε έγκαιρα το φάρμακο ο γιατρός λαός στους δρόμους;
Με τρομάζουν οι μαζικές συγκινήσεις. Βλέπω πόσο έτοιμοι είμαστε να δακρύσουμε με το δράμα προ εξήντα ετών αλλά δεν κάνουμε τίποτα για τις μικρές ή μεγάλες δυστυχίες που συναντάμε το επόμενο πρωί κάτω από το σπίτι. Ούτε καν για τις δικές μας.
Και η Αριστερά, βαρκάρης να πηγαινοφέρνει μονάχα με λόγια συμπόνιας τους στιγματισμένους, χωρίς λύση και πολύ χειρότερα, με τις δικές τις τρύπες που μπορεί να σε πάνε στον πάτο μια ώρα αρχύτερα.
Με τρομάζουν οι μαζικές συγκινήσεις γιατί έχω την εντύπωση ότι ξοδεύονται άσκοπα τα αποθέματα του καθενός μας. Γιατί αναπληρώνουν και ένα χρέος ίσως, να συγκινηθώ, να νοιαστώ, για την άτυχη δασκάλα του χωριού.
Κι ας μη δίνω δεκάρα για τον μετανάστη, για τον διαφορετικό, για τον ανήμπορο, για τον διπλανό. Τρελαίνομαι με τη σκέψη πως ο συμπολίτης μου που πάτησε (ναι έγινε κι αυτό) με το αγροτικό τον Πακιστανό, επειδή εκείνος επέμενε να του καθαρίσει τα τζάμια, είναι ο ίδιος άνθρωπος που συγκινήθηκε το προηγούμενο βράδυ με το Νησί μαζί με την οικογένειά του μπροστά στο γυαλί.
Μια γιαγιά από κει, μου λέει πως ακόμα και οι λεπροί επαναστάτησαν κάποτε κι ας μην είχαν πολλή ζωή να ζήσουν μπροστά.. Και σήκωσαν μαύρες σημαίες στη Σπιναλόγκα, για να τα ζήσουν καλύτερα όση χρόνια τους έμεναν.
Ελπίζω όταν το κάνω κι εγώ, να το δει ο σκηνοθέτης και να συγκινηθεί κάποιος μελλοντικός τηλεθεατής…

*κρήτη: Διώχνουν τα πουλιά για να βάλουν κλουβιά

2010-10-20T12:17:00.001+02:00

Κάποιος μας κάνει πλάκα…
(Περιοδικό ΜΟΝΙΤΟΡ - 15 Οκτωβρίου 2010)

Ξύπνησαν μια μέρα οι προύχοντες της πόλης και αναρωτήθηκαν:
- «Τι να φτιάξουμε με 30 χιλιάδες ευρώ;»
Και η απάντηση ήταν έτοιμη από τους μελετητές – συμβουλάτορες:
- «Ένα κλουβί. Ένα μεγάλο κλουβί, από μεταλλικό πλέγμα, γυαλί και μπετόν. Να χωράει πολλά πουλιά μέσα και να περνούν οι διαβάτες να τα χαζεύουν και να υμνούν τους πολυχρονεμένους προύχοντες που το έβαλαν εκεί, να ομορφαίνει τη ζωή τους».
- «Που εκεί;» ρώτησε ο τρελός του χωριού…
- «Στο Πάρκο Γεωργιάδη».
- «Μα εκεί έχει ήδη πουλιά, που πετούν ελεύθερα» είπε ο τρελός…
- «Στο κλουβί θα φαίνονται καλύτερα», είπαν οι προύχοντες, και η προμελέτη προωθήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο. Μέχρι κι ο Βενιζέλος από απέναντι κοίταζε περίεργα προς το πάρκο κι ας ήταν ο μόνος που είχε προσωπικό συμφέρον από την υπόθεση. Ανεχόταν επί χρόνια την ταπείνωση από τις κουτσουλιές, αλλά είχε και κάποια παρέα με τα πουλιά. Έτσι κι αλλιώς κανείς άλλος δεν του δίνει σημασία πια…
Όσοι διάβασαν την προμελέτη του έργου νόμιζαν ότι κάποιος τους κάνει κακόγουστη πλάκα. Η καταστροφή του ενός τρίτου του πάρκου με σκοπό τη δημιουργία υπόγειου παρκινγκ ήταν η «αιτία πολέμου» και οι τεχνικές λεπτομέρειες του έργου έδιναν όλες τις διαστάσεις του παραλογισμού. Μετά το κόψιμο των δέντρων προβλέπεται η εγκατάσταση ενός τεράστιου κλουβιού (κόστος 29.350ευρώ), αλλά και παιχνίδια για τα παιδιά: Ομοιώματα jet ski, scooter και διθέσιου αυτοκινήτου.
«Μα αυτά είναι παιχνίδια που βάζουν τα παιδιά στη λογική του αυτοκινήτου ενώ το πάρκο θα έδινε αφορμή για να έρθουν τα παιδιά πιο κοντά στη φύση», είπε ο τρελός του χωριού, αλλά έτσι κι αλλιώς κανείς δεν τον άκουγε πια.

Συνωστισμός δραστηριοτήτων στο νέο Πάρκο

Η προμελέτη μας ήρθε το 2005 από την Αθήνα. Συγκεκριμένα από τη «Μελετητική ΕΠΕ», του κ. Αλέξανδρου Τομπάζη, με έδρα στο Πολύδροσο Αμαρουσίου. Εκεί φαίνεται πως λείπουν τα πουλιά και μόνο σε κλουβιά μπορούν να τα θαυμάζουν...
Στο κείμενο της προμελέτης προβλέπεται η εγκατάσταση δεκάδων άλλων αντικειμένων και δράσεων σε ένα πάρκο που θα μείνει κατά τα δύο τρίτα σε σχέση με το σημερινό. Εκτός από τους «εξομοιωτές» μηχανοκίνητων μέσων για παιδιά, προβλέπονται ακόμα: εξομοιωτής για αναρρίχηση, περισσότερα τραπεζοκαθίσματα για το υπάρχον αναψυκτήριο, επίπεδο σκάκι, γιγαντοοθόνη (που δε διευκρινίζεται τι ακριβώς θα προβάλλει, ίσως και εκεί πουλιά), ξύλινα όργανα γυμναστικής, πίστες skateboard, γλυπτό μετταλλόφωνο, πιάνο δαπέδου, περίπτερο πληροφόρησης κοινού, μια σβούρα (;), υπαίθριο θέατρο, ποδηλατόδρομος, θέσεις στάθμευσης ποδηλάτων, μια κινητή ρόδα – κάθισμα, ένα φωτιζόμενο συντριβάνι, δύο παραβολοειδή ηχητικά κάτοπτρα (;), ένα ξύλινο τρενάκι, έναν «κόκκινο μύλο», ένα μουσικό περιστρεφόμενο τρίγωνο, μια τσουλήθρα – πύργος αλλά και μία λίμνη 120 τετραγωνικών.
- «Που θα χωρέσουν όλα αυτά στο μισό από το σημερινό πάρκο;» αναρωτήθηκε ο τρελός του χωριού, αλλά μόνο ο Βενιζέλος από απέναντι έδειξε να τον καταλαβαίνει.

Εκτός από τον τρελό όμως, υπάρχουν κι άλλοι, επιστήμονες, σπουδαγμένοι στα εξωτερικά που λένε ότι το πάρκο θα χαλάσει για ένα σκοπό που δεν αξίζει τόσο, όσο νομίζουν οι προύχοντες. Το πρόβλημα στάθμευσης, που έχει το Ηράκλειο, δε λύνεται στο κέντρο αλλά στην περιφέρειά του. Αν φτιάξεις ένα παρκινγκ στο κέντρο είναι σα να λες σε όλους «Πάρτε το αυτοκίνητό σας και κατεβείτε. Εγώ θα φροντίσω που να το βάλετε». Κι έτσι, όλοι οι υπήκοοι θα κάνουν το ίδιο μια που θα υπάρχει το παρκινγκ. Μα σε λίγο θα γεμίσει κι αυτό και θα χρειάζονται κι άλλα. Και τότε οι προύχοντες θα ψάχνουν το επόμενο πάρκο για να χαλάσουν.

«Άχρηστα τα παρκινγκ στο κέντρο»

Οι συγκοινωνιολόγοι επισημαίνουν πως η διεθνής πρακτική επιβάλει την κατασκευή παρκινγκ έξω από τα κέντρα των πόλεων, περιφερειακά, με παράλληλη ανάπτυξη δικτύων μέσων μαζικής μεταφοράς. Τα παρκινγκ εντός πόλεως «ενθαρρύνουν» την έλευση των αυτοκινήτων στο κέντρο και τελικά λειτουργούν επιβαρυντικά για το κυκλοφοριακό και την αστική ρύπανση. Χαρακτηριστική ήταν η πρόταση που κατέθεσε ο Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων δια του αντιπροέδρου του Πέτρου Κρητικού, το 2008 για το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Θεσσαλονίκης και ειδικότερα ως προς τη χωροθέτηση χώρων στάθμευσης: «Η δημιουργία νέων χώρων στάθμευσης πρέπει να επικεντρωθεί στις παρυφές των κεντρικών περιοχών, όπου θα διασφαλίζεται η ταχεία μετεπιβίβαση στα μέσα μαζικής μεταφοράς». Κι όμως οι προύχοντες του Ηρακλείου δεν ακούν τους ειδικούς. Προβλέπουν παρκινγκ 605 θέσεων ενώ στην ίδια τη «Μελέτη Βιωσιμότητας Υπόγειου Σταθμού Αυτοκινήτων», τον Ιούνιο του 2004 παραδέχονται πως η περιοχή έχει μεγάλη προσέλευση αυτοκινήτων η οποία ενδέχεται να μεγαλώσει ακόμα από την αύξηση των αναγκών των κατοίκων είτε από την προσέλευση επισκεπτών στην περιοχή. Συνεπώς, περιμένουμε όλο και περισσότερα αυτοκίνητα και άρα το παρκινγκ θα είναι επικερδές…

Εκτός από επιβαρυντικά για την κίνηση τα παρκινγκ είναι συνήθως και ακριβά. Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει καμία αναφορά σε πιθανές τιμές στάθμευσης, η μελέτη του Δήμου ακολουθεί το παραδοσιακό μοντέλο χρέωσης με την ώρα σε συνδυασμό με την ενοικίαση ενός μέρους των θέσεων με το μήνα. Το παράδειγμα της Κυψέλης με το τεράστιο πρόβλημα στάθμευσης και τα δεκάδες παρκινγκ της ευρύτερης περιοχής να παραμένουν άδεια, δείχνει πως το κόστος της στάθμευσης είναι τελικά αυτό που καθορίζει τη χρήση του παρκινγκ. Σε κάθε περίπτωση πάντως για οποιαδήποτε συζήτηση βιωσιμότητας η χρέωση των τριών ευρώ ανά ώρα πρέπει να θεωρείται βάση. Το θέμα είναι αν τις τιμές θα τις αντέξει και το πορτοφόλι των Ηρακλειωτών.

Σημείο τριβής αποτελεί και ο τρόπος υλοποίησης του έργου καθώς αυτό πραγματοποιείται με τη μέθοδο της «Μελέτης – Κατασκευής», η οποία εγγυάται πλήρη αδιαφάνεια και αδυναμία ελέγχου, αφού ο εργολάβος θα εκπονήσει την τελική μελέτη στα μέτρα του και αφού ήδη θα του έχει ανατεθεί το έργο. Στις αναθέσεις τέτοιου είδους έχει ήδη αντιταχθεί σθεναρά το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος και ο Δήμος Ηρακλείου έχει ήδη λάβει προειδοποίηση πως αν προχωρήσει με αυτό τον τρόπο θα ασκηθούν ένδικα μέσα για την ακύρωση της δημοπρασίας.

Εξηγήσεις από τον Δήμο

Μετά τις πρώτες αντιδράσεις ο δήμαρχος Γιάννης Κουράκης αλλά και ο πρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτισμού, Τουρισμού και Ανάπτυξης Γιώργος Παρασύρης έδωσαν στο Δημοτικό Συμβούλιο και σε τηλεοπτικές εκπομπές προφορικές δεσμεύσεις πως «στο πάρκο δεν πρόκειται να κοπεί ούτε ένα δέντρο». «Αόριστες» χαρακτηρίζει τις δεσμεύσεις αυτές η Πρωτοβουλία Πολιτών για την προστασία του Πάρκου Γεωργιάδη. Αυτό που έχουμε δει μέχρι σήμερα, λένε, είναι η προμελέτη και εκεί το κείμενο είναι σαφές: «Τα τεχνικά έργα που θα γίνουν για την κατασκευή του Σταθμού Αυτοκινήτων έχουν αποτέλεσμα την κοπή όλων των φυτών που βρίσκονται ανατολικά του κεντρικού διαδρόμου, μέχρι το Ηρώο, αρκετά στη νησίδα πρασίνου νοτιοδυτικά αυτού και όλα τα φυτά του πρανούς βόρεια του πάρκου».

Με αυτά τα δεδομένα οι τρελοί του χωριού αρχίζουν να γίνονται περισσότεροι. Η Πρωτοβουλία των Πολιτών, η Οικολογική Παρέμβαση Ηρακλείου, το Τεχνικό Επιμελητήριο, οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης στο Δημοτικό Συμβούλιο και οι χιλιάδες καθημερινοί επισκέπτες του πάρκου βλέπουν πια τον παραλογισμό του σχεδίου. Αναμένεται να το δουν εν καιρώ και οι πολυχρονεμένοι ηγέτες τους…

ΜΑΤ Tours

2010-10-18T11:29:00.000+02:00

Τους βλέπω στα παράθυρα να κραυγάζουν όταν μένει κλειστή η Ακρόπολη. Η εθνική μας ντροπή και τα ξένα δίκτυα που δίνουν σε όλο τον κόσμο την εικόνα του κλειστού αρχαιολογικού χώρου. Και οι τουρίστες.
Κοντεύω να γίνω ρατσιστής με τους ξένους. Όχι με τον Αφγανό και τον Πακιστανό. Αυτός ξέρει τι θα πει δουλειά, την έχει φάει με το κουτάλι. Και ξέρει τι είναι να σου λείπει…

Με τον Βρετανό τα έχω και με το Γάλλο και με το Βέλγο και τον Γιαπωνέζο. Που ακουμπάνε τόσο καιρό τα χρήματά τους στην Ελλαδίτσα και που αν δούνε κλειστή την Ακρόπολη για μια μέρα δε θα ξανάρθουνε ποτέ. Και θα πούνε και στους φίλους τους να μην ξανάρθουνε για να μας εκδικηθούν. Και θα καταστραφούμε. Και θα φταίνε οι συμβασιούχοι του υπουργείο Πολιτισμού.
Άρα ΜΑΤ και δακρυγόνα και χειροπέδες για να δοθεί άμεση λύση και να προφυλαχτεί η εικόνα της χώρας.

ΜΑΤάδες τουρ οπερέϊτπορς, και φωτογραφικά σουβενίρ με αλυσοδεμένους διαδηλωτές. Αυτή είναι η Ελλάδα και αυτός ο Πολιτισμός της.

Ανέκαθεν εξάλλου, το αρχαίο πνεύμα δεν ήταν ανεκτικό με τους στασιαστές. Κι αν οι όμηροι συμβασιούχοι επαναστατήσουν, τότε τους πιάνει όμηρους πραγματικούς η Ελλάδα και τους σπρώχνει κάτω από το χαλί για να μη χαλάνε τη μόστρα.
Αναρωτιέμαι, δε βρέθηκε κανένας από δαύτους τους τουρίστες να ρωτήσει τι γίνεται εδώ και γιατί διαμαρτύρονται αυτοί οι τρελοί Ρωμιοί; Δεν αναρωτήθηκε μήπως έχει και σημερινούς υπηκόους αυτό το προνομιούχο χωράφι, που έτυχε να το καλλιεργούν πολλές χιλιάδες χρόνια πριν. Το λένε, είμαι σίγουρος, αλλά δε φτάνουν τέτοιες ερωτήσεις μέχρι τα παράθυρά σας…

Χωρίς πλάκα, αναδεικνύονται σε νούμερο ένα εχθρό της χώρας και των πολιτών οι τουρίστες. Χωρίς να το ξέρουν οι καψεροί αλλά ζουν ανάμεσά μας και μας υπονομεύουν. Όταν πας να αντιδράσεις είναι εκεί και προσφέρουν ένα πλάνο για το δελτίο των 9, μόνο και μόνο για να ντύσει το σπικάζ που λέει για απογοήτευση και για κακή εικόνα.

Ευτυχώς, όσο φουντώνει ο παρουσιαστής κατά των απεργών, τόσο ακούω και γύρω μου να έρχεται η απάντηση. Στα καφενεία στα σπίτια και παντού. Απάντηση πιο μεστή και πιο καίρια από όσα γράφω εγώ σε μια στήλη. Με μια φράση μόνο, που σπάει κόκκαλα στο διακαναλικό ελληνικό σύμπαν:

- «Άει στο διάλο πια με τους τουρίστες…».

*κρήτη: Μεγάλα έργα με… φάπες

2010-10-14T11:41:00.003+02:00

(ή το όραμα του αξιότιμου κυρίου Λαμπρόπουλου)

Με κατάπληξη άκουσαν το προηγούμενο Σάββατο οι μηχανικοί της Κρήτης τον γενικό γραμματέα Συγχρηματοδοτούμενων Έργων να ξεδιπλώνει το όραμά του για τον τρόπο εκτέλεσης των δημοσίων έργων στη χώρα: «Θα προσλάβουμε νέους, 30-35 χρονών, που θα έχουν διάθεση, θα θέλουν να μάθουν, θα δουλεύουν και 15 ώρες τη μέρα με ελάχιστα χρήματα, ή και χωρίς χρήματα και θα ανέχονται να φάνε και καμιά φάπα...» Ο κ. Σέργιος Λαμπρόπουλος προσπαθούσε να απαντήσει σε καταιγισμό ερωτήσεων που δέχθηκε στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ηρακλείου για τους όρους και τον τρόπο λειτουργίας της νέας εταιρίας «ΚΡΗΤΗ Α.Ε.» που στα πρότυπα της «ΕΓΝΑΤΙΑΣ Α.Ε.» θα αναλάβει την υλοποίηση των μεγάλων έργων στο νησί. Η έκπληξη για τους Κρητικούς ήταν μεγάλη. Στην Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα όμως είχαν από καιρό ανοιχτούς λογαριασμούς με τον κ. Λαμπρόπουλο.
Ο σημερινός γραμματέας του υπουργείου Υποδομών, βρέθηκε στη συγκεκριμένη θέση με «ευμενή μετάταξη» αμέσως μετά τις τελευταίες εκλογές. Η προηγούμενη καρέκλα που κατείχε ήταν αυτή του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρίας «Νέα Οδός Α.Ε.», η οποία έχει υπογράψει τις λεόντειες συμβάσεις παραχώρησης εκμετάλλευσης των εθνικών οδών με τις κυβερνήσεις Καραμανλή, την προηγούμενη πενταετία.

Με τη Νέα Οδό βρίσκονται ήδη στα δικαστήρια, ακτιβιστές του κινήματος «Δεν πληρώνω» κατά των διοδίων σε όλη την Ελλάδα και ο κ. Λαμπρόπουλος αποτελούσε ήδη προ των εκλογών το «κόκκινο πανί» ειδικά για τη Συντονιστική Επιτροπή Φορέων & Κατοίκων Β.Α. Αττικής, που βλέπουν τα διόδια να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια γύρω από τα σπίτια τους.

Σέργιος κερνά, Σέργιος πίνει...

Ο τότε βουλευτής της αντιπολίτευσης Γιάννης Μαγκριώτης κατακεραύνωνε τις συγκεκριμένες συμβάσεις λέγοντας πως «η κυβέρνηση της ΝΔ μεταθέτει στις πλάτες των πολιτών το κόστος για τα δημόσια έργα». Σήμερα, το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν κατήργησε τις συμβάσεις αυτές, αλλά στη θέση του υφυπουργού Υποδομών είναι ο ίδιος ο κ. Μαγκριώτης που ασφαλώς τις ανέχεται και στη θέση του γενικού γραμματέα διορίστηκε ο (προφανώς κατάλληλος άνθρωπος) Σέργιος Λαμπρόπουλος.
Η υπόθεση ξεπερνά τα όρια της κοροϊδίας στην περίπτωση του νέου σχεδίου για ηλεκτρονικά διόδια στους κόμβους Λυκόβρυσης, Καλυφτάκη, Βαρυμπόμπης και Αγίου Στεφάνου. Στην περίπτωση αυτή το Δημόσιο (δηλαδή ο κ. Λαμπρόπουλος) ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να απαγορεύσει την εγκατάσταση διοδίων γιατί δεσμεύεται από τη σύμβαση που υπέγραψε επί Νέας Δημοκρατίας με τη Νέα Οδό (δηλαδή με τον κ. Λαμπρόπουλο). Σε διαφορετική περίπτωση η εταιρία της οποίας ο διευθύνων σύμβουλος (δηλαδή ο κ. Λαμπρόπουλος) υπέγραψε τότε τη σύμβαση έχει το δικαίωμα να κινηθεί νομικά κατά του Δημοσίου (δηλαδή κατά του κ. Λαμπρόπουλου)...

Το όραμα για την Κρήτη

Για την Κρήτη ο κ. Λαμπρόπουλος επιφυλάσσει ακόμα καλύτερη τύχη. Η εξαγγελία της «ΚΡΗΤΗ Α.Ε.» είχε από καιρό «θολά» σημεία τα οποία ο κ. Λαμπρόπουλος φρόντισε πλέον να ξεκαθαρίσει. Θα βασιστούμε σε έναν «μικρό πυρήνα δημοσίων υπαλλήλων και πολλούς εξωτερικούς συνεργάτες που θα ελέγχουν τα έργα προσυμβατικά αλλά και κατά την παράδοση» ενώ κάπου εκεί προσέθεσε και το σχέδιο για τους νέους μηχανικούς που θα ανέχονται να δουλεύουν τσάμπα και να τρώνε φάπες…
«Ένα τέτοιο σχήμα θα λειτουργήσει ως εγγυητής της διαπλοκής και όχι ως εγγυητής της διαφάνειας» τονίζει στον Δρόμο η Βάνα Σφακιανάκη μηχανικός και μέλος της παράταξης των Αυτόνομων Μηχανικών Ανατολικής Κρήτης και συμπληρώνει: «Ο κ. Λαμπρόπουλος μας εξέπληξε όταν είπε ότι η «Κρήτη Α.Ε.» θα εκπονήσει ολοκληρωμένο σχέδιο για τις υποδομές της Κρήτης με ιεράρχηση αναγκών και με χρονοδιάγραμμα της υλοποίησης των έργων. Μας εξέπληξε, όχι μόνο γιατί δεν θεώρησε αναγκαίο να το συσχετίσει με τον όποιο χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό υπάρχει ή με την περίφημη αποκέντρωση, αλλά κυρίως γιατί μια τέτοια αναγκαιότητα που χρόνια τώρα τονίζουμε και επιζητούμε έρχεται να συνδεθεί με τις δυνατότητες και τα προαπαιτούμενα μιας Ανώνυμης Εταιρείας, τη στιγμή που έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί προτεραιότητα του δημόσιου τομέα κι αυτό σε εφαρμογή συγκεκριμένης πολιτικής των κυβερνήσεων»,

Καστέλι: Διαβούλευση σε ανώμαλη προσγείωση

Το νέο αεροδρόμιο Καστελίου αποτελεί αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο δημόσιο επενδυτικό σχέδιο της Κρήτης αλλά και ολόκληρης της χώρας. Η φιλολογία γύρω από την αναγκαιότητά του στηρίζεται κυρίως στην αδυναμία κάλυψης των αυξημένων τουριστικών αναγκών από το υπάρχον αεροδρόμιο στην Ν. Αλικαρνασσό. Το θέμα ανακινείται συνήθως πριν από κάθε εκλογική διαδικασία χωρίς ωστόσο μέχρι σήμερα να έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένες πληροφορίες ή στοιχεία για το έργο. Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι άλλαξε η μελέτη κατασκευής του αεροδρομίου κάτι που αυτομάτως θα σήμαινε και αναθεώρηση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για τη γύρω περιοχή.

Στη σύσκεψη του περασμένου Σαββάτου ο κ. Λαμπρόπουλος ρωτήθηκε από τους μηχανικούς της Κρήτης τι προβλέπει η νέα Μελέτη Κατασκευής, τι θα γίνει με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που αφορούσε στην παλιά μελέτη, τι θα γίνει με τις προσφυγές, με τα αναπάντητα ερωτήματα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης αλλά και τι θα γίνει με την περίφημη «διαβούλευση» γύρω από το έργο. Σε όλα αυτά τα ερωτήματα η μόνη απάντηση που πήραν από τον κ. Λαμπρόπουλο ήταν: «Η διαβούλευση έχει τελειώσει»…

Λοβέρδος

2010-10-13T11:21:00.000+02:00

Αυτός ο Λοβέρδος έχει ξεφύγει τελείως. Μας βάζει όρους, λέει, για να παραμείνει στο υπουργείο Υγείας. Και χάρη μας κάνει που μένει μέχρι σήμερα δηλαδή. Αν δεν οργανωθεί το διπλογραφικό σύστημα στα νοσοκομεία θα φύγει είπε, και ένα βουβό ρίγος πέρασε στα επείγοντα μη τυχόν μας βρει τέτοια καταστροφή.
Είναι πολύ σοβαρό πράγμα η λειτουργία του συγκεκριμένου τομέα του κράτους. Όταν πλήττεται το ΕΣΥ, εκτός από την υγεία και την τσέπη σου, πλήττεται και η αξιοπρέπειά σου.
Γιατί είναι θέμα αξιοπρέπειας να αλλάζουν τα σεντόνια στο κρεβάτι του πόνου, να έχει χαρτί στις τουαλέτες, να φοράνε γάντια ή μάσκες όταν σε πασπατεύουν.
Κι όταν φτάνει να λείπει το χαρτί, μοιάζει γελοίος ένας υπουργός που με απειλεί να παραιτηθεί.
Τον θυμάμαι πριν από μήνες να μου λέει πόσο άσχημα αισθανόταν όταν υπέγραφε το Μνημόνιο. Και λίγο νωρίτερα όταν μου έλεγε «δώστε μου την ευκαιρία να διαπραγματευτώ με την Τρόικα». Να στη δώσουμε, έλεγα τότε, αλλά έτσι και δεν τα καταφέρεις, να σου δώσουμε και την ευκαιρία να πας σπίτι σου;
Τελικά έμεινε.
Μανούλα στην επικοινωνία ο Λοβέρδος. Έτσι κυβερνιόμαστε, με «επικοινωνία» και τρικάκια μαγικά. Τι τρικ να κάνεις όμως για να κρύψεις τις κλειστές εντατικές, τις τεράστιες ελλείψεις σε υλικά, τις ανύπαρκτες εφημερίες, τα παιχνίδια των εταιριών που σε αφήνουν χωρίς φάρμακα μέχρι να ακριβύνει και η ανάγκη σου και να χρειάζεσαι περισσότερα για να την καλύψεις.
Αυτά γιατί δεν τα βάζει ως όρους για να παραμείνει;
Νοσοκομεία μετράνε τα αποθέματά τους μέρα με τη μέρα. Εγχειρίσεις επείγουσες αναβάλλονται λόγω έλλειψης υλικών. Μέχρι και οι ιατροδικαστές έχουν ελλείψεις και το Σαββατοκύριακό οι υπηρεσίες μένουν κλειστά. Μπορείτε πλέον να πεθαίνετε από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή και κατά προτίμηση σε ώρες γραφείου..
Είπε θα φύγει ε; Δυστυχώς δεν ελπίζω πια ούτε να φύγει.
Γιατί αν φύγει θα έρθει κάποιος άλλος...

Κάρτα του πολίτη

2010-10-02T11:11:00.000+02:00

Εφόσον η τεχνολογία υπάρχει και αφού ξέρω ότι μπορείτε να το κάνετε, θέλω μια χάρη, τώρα που ετοιμάζετε τις κάρτες του πολίτη.
Μια που όταν θα την περνάω από το μηχάνημα θα γράφει τον ΑΦΜ μου, τον αριθμό ταυτότητας και Ασφάλισης, τον εκλογικό αριθμό και όλες τια αρρώστιες που έχω περάσει από παιδί, κάντε και σεις ένα τσιπάκι παραπάνω να βάλουμε μερικές ακόμα πληροφορίες μέσα…

Θέλω να βλέπει ο υπάλληλος με ποια αισθήματα γιορτάζω τον ένα χρόνο της κυβέρνησης στα χρόνια του Μνημονίου και της Τρόικας. Δε θα χρειάζεται να του πω τίποτα, θα το βλέπει στην οθόνη και θα μου χαμογελάει κρυφά.Νε χτυπήσουν κόκκινο τα μηχανάκια από την απέχθεια για τις συνδικαλιστικές μου ηγεσίες. Για τον Παναγόπουλο που αποφάσισε πως η ΓΣΕΕ δε χρειάζεται να κάνει άλλες απεργίες και για το Σωματείο μου που δεν μπορεί να επιβάλει μια απεργία της προκοπής όταν απολύονται συνάδελφοι δεξιά κι αριστερά μου στα μέσα ενημέρωσης. Να τα δείξει η οθόνη όλα αυτά κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου.
Ούτως ή άλλως θα τις έχω. Ξέρανε ήδη από καιρό τι σκέφτομαι. Ας το βλέπουν κι όλας στην οθόνη.
Αν είναι να διευκολυνθεί η επαφή μου με το κράτος, ας μην κουράζομαι τουλάχιστον. Να γράφει από μόνη της η κάρτα ότι τα χω πάρει τώρα που θυμάμαι που μου έλεγαν «λεφτά υπάρχουν». Να ξέρει πώς νιώθω για τον Πάγκαλο που λέει ότι τα φάγαμε μαζί. Να ξέρει η κάρτα ότι είμαι με τους φορτηγατζήδες τώρα που όλοι τους βρίζουν. Να γράφει η κάρτα στη μνήμη όλες τις φορές που έκλεισα εγώ το δρόμο και ζητούσα κατανόηση, όταν ήμουνα αγρότης, έμπορος ή λιμενεργάτης και να μη με αφήνει να τσακώνομαι σήμερα με αυτούς που παλεύουν για το μεροκάματο.
Να θυμάται η άτιμη η καρτούλα του πολίτη. Κυρίως να θυμάται. Αυτό είναι το σημαντικότερο. Να έχει καταγράψει τι κέρδισα και τι έχασα και εγώ και οι πατεράδες μου ακόμα, από διασπάσεις και αριστερές πολυγλωσσίες .
Και κυρίως να προβλέπει. Να βάζει κάτω όλα μου τα δεδομένα και να ξέρει ποιος πολίτης θα είμαι αύριο μπας και το μάθω και γω και με βρω περισσότερο προετοιμασμένο…

Πετραίωση….

2010-09-28T11:05:00.001+02:00

Με προβλημάτισε ο μπαγάσας ο Πάγκαλος.

Είπε ότι τα λεφτά τα φάγαμε όλοι μαζί σε αυτή τη χώρα και ξεπετάχτηκαν οι ερινύες από τα ντουλάπια που τις είχα κλειδαμπαρώσει. Και άρχισα τους λογαριασμούς:

Για τα «μαύρα» κι άραχνα που έπαιρνα επί χρόνια σε διάφορα μαγαζιά της δημοσιογραφίας.

Για το φοιτητικό πάσο που είχα για καιρό, ακόμα και όταν τελείωσε η ιδιότητα του φοιτητή.

Για τα εισιτήρια του αστικού, που έσβηνα με τη γόμα το μελάνι που είχε πάνω από το πρώτη ακύρωση, όταν είχα αφραγκιές κι έπρεπε να πάρω το λεωφορείο.

Για όλες τις συναυλίες που μπήκα χωρίς εισιτήριο από τα βραχάκια, μέχρι και για μια ξύστρα στη δευτέρα Δημοτικού, που τη λιμπίστηκα και τη βούτηξα από τον Βσιλάκη τον διπλανό μου.

Sorry ρε Βσιλάκη. Αλλά ήσουν κι συ προκλητικός με την ξύστρα - αυτοκινητάκι. Κι εκείνη εκεί, ολοκόκκινη, απροστάστευτη και πρόθυμη να πέσει στη χούφτα μου.

Και τώρα ήρθε η ώρα να πληρώσουμε, λέει ο Θόδωρος…

Ωραία.

Βάλτε κάτω ξύστρες , συναυλίες, πάσο, εισιτήρια και στείλτε μου το λογαριασμό.

Μετά βάλτε του Πάγκαλου κάτω και υπολογίστε: Το ένα εκατομμύριο του Τσουκάτου για το ΠΑΣΟΚ, τα λεφτά που χάθηκαν το Χρηματιστήριο, ή και στα pampers ακόμα. Τα λεφτά που έφυγαν γενικώς για τη siemens. Τα λεφτά των προμηθειών από τα εξοπλιστικά προγράμματα. Τα 10 σπίτια πρώην υπουργών του ΠΑΣΟΚ και τόσα άλλα…

Σήμερα λέει δεν έχουν υλικά στα νοσοκομεία και αναβάλλονται τα χειρουργεία. . Ποιος φταίει λες περισσότερο από τους δυο μας;

Θόδωρε, δε βγαίνουν…

Δεν πατσίζουμε με τίποτα. Δε σας φτάνω εκεί στο ΠΑΣΟΚ και επειδή με έχετε ρίξει πολύ σε σχέση με τιε δικές μου παρανομίες σου προτείνω να κάνουμε μια περαίωση τώρα στα γρήγορα. Γιατί αλλιώς έρχεται η «πετραίωση»…

Και θα μου ζητάς πάλι να καταδικάσω τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται…

Τροπάρια για ...τζούρες

2010-09-20T10:57:00.000+02:00

Δεν καπνίζω πολύ. Αραιά και που, έτσι, καμιά φορά το βράδυ με καλό κρασί και καλούς φίλους. Άρα, μάλλον δεν μπορώ να καταλάβω τον νταλκά που νιώθουν όσοι αντιδρούν στην καπνο-απαγόρευση που επιβάλλει η κυβέρνηση.

Η υπόθεση όμως σηκώνει τσιγάρο όταν μερίδα του καλλιτεχνικού – πνευματικού κόσμου της χώρας συντονίζει τις δυνάμεις της για να ανατρέψει τον άδικο (κατά τα λεγόμενά τους) νόμο. Δε λέω, επί της ουσίας μπορεί να έχουν δίκιο. Όμως, άλλο είναι εκείνο που με πνίγει εμένα (εκτός από το ντουμάνι που προκάλεσαν στον Ιανό την Τετάρτη…)

Είναι που ενώ με βλέπουν τόσο καιρό να βουλιάζω στα σκατά του ΔΝΤ και του Μνημονίου, εκείνοι μάχονται να μου εξασφαλίσουν το δικαίωμα για ένα τσιγάρο. Φροντίζουν να πάρω την τελευταία ρουφηξιά πριν από την τελευταία ανάσα.

Πόσο περίμενα τον Θάνο Μικρούτσικο να μιλήσει δε λέγεται. Να πάρει παραμάσχαλα το Σταυρό του Νότου, τη Φουέντε Οβεχούνε και τα Τροπάρια για Φονιάδες και να τους τα τρίψει στη μούρη όταν ψήφιζαν το μνημόνιο και την περικοπή των συντάξεων (ίσως και της δικής του).

Και τη συγγραφέα Ζηράνα Ζατέλη και τον ποιητή Δημήτρη Αρμάο και τον Σταμάτη Κραουνάκη με τα «κόκκινα» γυαλιά του. Πόσο τους περίμενα όλους αυτούς να μιλήσουν, να πούνε «φτάνει», να πάρουν θέση ρε αδερφέ, έστω κι αν δεν έβγαινε τίποτα…

Αλλά και τον καθηγητή και πρώην υποψήφιο Γιάννη Πανούση και τον εκδότη της Ινδίκτου Μανώλη Βελιτζανίδη. Από όλους αυτούς περίμενα πολλά.

Και τώρα τα έφερε έτσι ο καιρός και η ιστορία και συνωμότησε το καλλιτεχνικό, συγγραφικό, ποιητικό, πανεπιστημιακό σύμπαν υπέρ του δικαιώματός μου να καπνίζω.

Διαβάζω μάλιστα πως την εκδήλωση διοργάνωσε το συντονιστικό της συμπαθούς τάξης των Επαγγελματιών Καφέ Μπαρ Εστιατορίων, οπότε προφανώς, ο σκοπός ήταν ιερός…

Άκουσα τον Μικρούτσικο να λέει πως δεν επιτρέπει σε κανέναν να τον σώσει. «Ούτε στην κυβέρνηση ούτε σε κανέναν. Να δοθεί η δυνατότητα της επιλογής, ώστε όλοι να έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε τα λάθη μας. Πρόκειται για μέτρο απολυταρχικό, μέτρο φασιστικό» είπε. Νόμιζα πως μιλούσε για την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης των γυναικών, για την απελευθέρωση των απολύσεων, για την κατάργηση του 13^ου μισθού έστω...

Αγαπητοί, μην ενοχλείστε… Σας χαίρομαι όταν παρεμβαίνετε. Σημαίνει πως είστε εκεί. Ίσως κάποτε να είστε και όταν σας χρειάζομαι πραγματικά...

Πάμε να κάνουμε μια τζουρίτσα τώρα μαζί…

Ο γυρισμός από την εκδρομή

2010-09-13T10:36:00.000+02:00

Πριν από δυόμισι χρόνια, τον Μάρτιο του 2008, δημοσίευα το κείμενο που ακολουθεί. Τότε που φύσαγε πολύ ο «δημοσκοπικός» αέρας. Ανέτρεξα σε αυτό τώρα, μετά τις τελευταίες εξελίξεις. Τώρα που ζόρισαν περισσότερο παρά ποτέ τα πράγματα. Τώρα που θα με καλέσουν 5 ή 6 υποψήφιοι από τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς και της Οικολογίας να στείλω μέσω αυτών μήνυμα κατά του Μνημονίου.

Το ξαναδιάβασα και το ξαναδημοσιεύω.

Έτσι, για να θυμηθώ πόσο όμορφα ένιωθα τότε.

(Εκδρομή - 18/3/2008)

Στην Πανελλαδική Σύσκεψη του Σύριζα πηγαίνω με μεγάλες ελπίδες αλλά και με κάποια ανησυχία. Όχι λόγω των δημοσκοπήσεων, ή όχι μόνο λόγω αυτών.

Κυρίως εξαιτίας αυτής της μυρωδιάς που τον τελευταίο καιρό μας έχει κατακλύσει. Ένα αεράκι δυνατό που μερικές φορές μπορεί και να σε φοβίζει μη τυχόν και δυναμώσει απότομα και δε σε βρει έτοιμο να το αισθανθείς και να το απολαύσεις.
Η κατάσταση μου θυμίζει εκδρομή με το αυτοκίνητο. Στην Εθνική με μεγάλη ταχύτητα. Εσύ στο πίσω κάθισμα κι άλλοι τέσσερις μέσα. Και να καπνίζουν όλοι σα φουγάρα. Και συ να λες «ανοίξτε βρε παιδιά κάνα παράθυρο, θα σκάσουμε».

Όταν όμως το ανοίγει ο μπροστινός, σου ‘ρχεται τόσος αέρας στα μούτρα, που μετά την πρώτη ανακούφιση, δεν μπορείς να πάρεις ανάσα.
Και λες άστο, κλείσ’ το.
Και αφού πάρεις μια τζούρα από θυμάρι και ρίγανη της εξοχής, ξαναγυρνάς στο ντουμάνι και συμβιβάζεσαι με τον εξαερισμό στα πόδια των μπροστινών.
Δεν έχει φιλοδοξίες πολιτικής ανάλυσης αυτό το σημείωμα, αλλά μου φαίνεται πως αυτός ο αέρας δυναμώνει πολύ. Και δυναμώνει εξαιτίας αυτών που αδόκιμα «εντάσσουμε» στους «ανένταχτους». Που άκουσα, από αυτούς που ξέρουν, ότι είναι πια περισσότεροι από τους «ενταγμένους».
Αυτοί είναι οι τύποι με τις μηχανές, που μέχρι τώρα προσπερνούσαν ελεύθεροι κι ωραίοι. Και έχουν ήδη κάνει την καρδιά τους πέτρα για να δοκιμάσουν να μπουν στο αυτοκίνητο και να ανέχονται το ντουμάνι του καθενός.
Αλλά μετά πάλι λες, δε βαριέσαι. Αφήστε όλα τα παράθυρα ανοιχτά και ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει…

ΥΓ: «Κι όποιος αντέξει», θα έγραφα σήμερα.

Από όλες τις εκδρομές όμως, κάποτε γυρίζεις…

Ίσως για να ετοιμάσεις την επόμενη. Τι άλλο μας μένει εξάλλου;