Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Εμείς, οι νεοδημοκράτες

Προσπαθώ για λίγο να σκεφτώ ως νεοδημοκράτης: Μπορεί να μη με έπεισε ο Τσίπρας ότι θα βρει τα λεφτά, ότι θα μαλακώσει τη Μέρκελ ή ότι θα πετύχει κούρεμα του χρέους.  Μα πιο πολύ δεν μπορεί να έπεισε τους νεοδημοκράτες ο Σαμαράς ότι ο Βορίδης και ο Άδωνις είναι εκφραστές (κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι μάλιστα) του κόμματος που εκφράζει την αστική τάξη στην Ελλάδα.  Ότι οι άνθρωποι της τάξης αυτής, παρόλο που κατέχουν τα  μέσα παραγωγής, παρόλο που θίγονται τα συμφέροντά τους από την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ είναι και ταυτόχρονα έτοιμοι να κάνουν "ό,τι χρειαστεί για να μην παραδοθεί η χώρα στην Αριστερά". Δεν ταιριάζει αυτή η ηθική ούτε στους παραδοσιακούς δεξιούς ψηφοφόρους αυτής της χώρας.
Προσπαθώ για λίγο να σκεφτώ ως νεοδημοκράτης. Αν με πείθει ο χαρακτηρισμός "φλογερός ιεράρχης" όταν απέδωσε με θαυμασμό ο πρωθυπουργός και ηγέτης της παράταξης προς τον φοβικό και μισάνθρωπο Άνθιμο της Θεσσαλονίκης και μάλιστα δύο μέρες πριν τις εκλογές. Αν όντως σιγουρεύουν τη γαλάζια ψήφο μου, οι συνεχείς (σε σημείο αηδίας) αναφορές του Σαμαρά στο Θεό και στην πίστη. Ακόμα και σε μένα, που πιστεύω στο Θεό, χτυπάει άσχημα η συνεχής επιστράτευσή Του στην προεκλογική μάχη.
Προσπαθώ να σκεφτώ ως νεοδημοκράτης, για το αν τα τελευταία χρόνια ταυτίζεται η δική μου κοσμοθεωρία με του Μπαλτάκου, με του Φαήλου, με του Χρύσανθου Λαζαρίδη και του Μουρούτη. Αναρωτιέμαι αν μπορεί να με πείσει ο Σαμαράς με το παραλήρημα περί μουσουλμανικού κινδύνου για την Ελλάδα μετά την επίθεση στο γαλλικό περιοδικό. Προσπαθώ να μην πάρω βαριά πως με αυτή την αφορμή τα γαλλικά ΜΜΕ χαρακτήριζαν τον πρωθυπουργό και ηγέτη της παράταξής μου μαλάκα.
Καταλήγω πως η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει τελικά καλό και στη Νέα Δημοκρατία. Επειδή και εκεί υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που σκέφτονται. Που μπορεί να βρίσκονται στην απέναντι ιδεολογική όχθη, αλλά σκέφτονται. Και κρατούν ψηλά την ηθική τους, που δεν ταιριάζει με την ακροδεξιά παρέα που κάνει κουμάντο στο κόμμα τους.