Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

Θυμάστε κύριε Μανιτάκη;

Πόσο χαμηλά μπορεί να πέσεις σκύβοντας μπροστά στην Τρόϊκα; 
Τη διάταξη για την κατάργηση των δικαστικών αποφάσεων την πήρε πίσω αλλά αυτό που μένει είναι η κατρακύλα ενός σπουδαίου καθηγητή. 
Και αυτό το ερώτημα: Πόσο χαμηλά άραγε… 
Το εννοώ ότι είναι ένας σπουδαίος καθηγητής. Ανέτρεξα τις τελευταίες ημέρες και στο βιογραφικό του:   
Θεσσαλονικιός, γεννηθείς το 44, τη χρονιά που η πόλη απελευθερώνεται από τους Γερμανούς. Καθηγητής της παλιάς γενιάς. Απόφοιτος της Νομικής και μετέπειτα κοσμήτορας στην ίδια σχολή. Μαθητής και διάδοχος του σπουδαίου συνταγματολόγου Αριστόβουλου Μάνεση, τον οποίο και διαδέχθηκε στην έδρα Συνταγματικού Δικαίου. Αργότερα συνίδρυσε και Πανεπιστημιακό Όμιλο Συνταγματολόγων με το ίδιο όνομα: «Αριστόβουλος Μάνεσης», προς ένδειξη τιμής στον μεγάλο του δάσκαλο. 
Ο Μανιτάκης δίδαξε Δίκαιο στα πανεπιστήμια όλης της Ευρώπης. Βρυξέλλες, Μονπελιέ, Παρίσι, Νάντη, Ρώμη. Το βραβείο «εξαίρετης πανεπιστημιακής διδασκαλίας» από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κοσμεί από το 2007 το γραφείο του.  Πρώην πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και διευθυντής του νομικού περιοδικού «Σύνταγμα». Διευθυντής ως σήμερα στην επιστημονική σειρά του γνωστού οίκου νομικών εκδόσεων Σάκκουλα.
Θιασώτης, υπηρέτης, δάσκαλος και υπερασπιστής του νόμου. 
Α, και αριστερών πολιτικών πεποιθήσεων, για να μην ξεχάσω. 
Προτεινόμενος από τη ΔΗΜΑΡ στο κυβερνητικό σχήμα... 
Και όλα αυτά πάνε στράφι σε μια μέρα για να κάνεις τα χατήρια της Τρόικας; 
Και αυτή η κυρία Ιστορία, που γράφει ολημερίς στις σελίδες της, θα σε αναφέρει ως τον υπουργό που ήθελε να καταργήσει τις δικαστικές αποφάσεις, αφαιρώντας το τελευταίο ίσως όπλο των εργαζομένων πριν την απεργία;  Τι κρίμα αλήθεια. 
Λίγο πριν συλλάβει η Χούντα τον καθηγητή σας, κύριε καθηγητά, ο Αριστόβουλος Μάνεσης είπε σε σας, τους φοιτητές του: «Σε τέτοιες στιγμές, σαν τις τωρινές, το ουσιώδες είναι, πιστέψτε με, να προστατεύσει κανείς τον εαυτό του, όχι από τη δίωξη, αλλά από τον εξευτελισμό. Να περισώσει την αξιοπρέπειά του ως ανθρώπου, ως πολίτη, ως επιστήμονα».
Ελπίζω να το θυμάστε, όταν ξαναφέρετε τη ρύθμιση μετά το Πάσχα.