Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

Viva Italia

Μακάρι μωρέ να ήτανε τόσο εύκολο. Με δυο γκολάκια να τη στείλεις σπίτι της τη Γερμανία και να καθαρίσεις το παιχνίδι από το πρώτο ημίχρονο. Κι ας λένε οι γνωρίζοντες ότι ποδόσφαιρο και πολιτική δεν πρέπει να τα μπλέκεις. Μπλέκονται από μόνα τους και δε ρωτάνε κανέναν. 
Το θέμα όμως είναι να έχεις ομάδα. Να είναι ψυχωμένη, να μπαίνει μέσα και να μασάει σίδερα. Να είναι έτοιμοι να τους φάνε το λαρύγγι, τέτοια χρειάζονται τώρα. 
Εμείς στο ματς κατεβαίνουμε με ομάδα εξ αρχής παραδομένη. Ο Στουρνάρας είναι εκ των συντακτών του μνημονίου. Σα να λέμε το δεξί μας εξτρέμ έχει ήδη υπογράψει μεταγραφή στην απέναντι ομάδα και δεν έχει κανένα σκοπό να τους δυσαρεστήσει.  
Οι δύο από τους τρεις προπονητές έχουν ήδη πουλήσει το παιχνίδι με τις υπογραφές τους ενώ στον Κουβέλη αφήσανε την αριστερή πλευρά του γηπέδου για να φαίνεται πως κάποιος παίζει και εκεί. Στα αριστερά παίζει κι ο Ρουπακιώτης αγναντεύοντας όμως κάπου στα μπακ του Δικαιοσύνης αφού αρνήθηκε να κάτσει κάτω από τα δοκάρια του Εργασίας. Προφανώς επειδή βλέπει ότι η επίθεση των αντιπάλων βγάζει φωτιές και θα φάει εκείνος το γιούχα από την εξέδρα. 
Η ομάδα κατέστρωσε τακτική και πλάνο και την ονόμασε «πλαίσιο προγραμματικής συμφωνίας». Μόνο που οι καλές τακτικές θέλουν και παίκτες να τις υλοποιήσουν. Αλλά η ομάδα δεν το πιστεύει και η ψυχολογία είναι στο ναδίρ. Κάτι ελπιδοφόρες Βερνικο-μεταγραφές αποδείχτηκαν φόλες και ξαναέφυγαν μαζί με τις off shore τους. Στα στόπερ του Αγροτικής Ανάπτυξης ο Ταφτάρης ασχολείται με το μεταλλαγμένο χορτάρι του  γηπέδου και ετοιμάζεται να πάρει την πατέντα και την αντιπροσωπεία ενώ ο γιατρός της ομάδας δεν έχει ούτε ασπιρίνη στο φαρμακείο αφού τα λεφτά που έρχονταν για τον ΕΟΠΥΥ τελικά πήγαν πίσω στους αντιπάλους για τα δάνεια που τους χρωστάμε. 
Και πάνω απ΄ όλους, χάρτινη κούκλα ο γέροντας και κουρασμένος Πρόεδρος της ομάδας, που τον σήκωσαν από τη ραστώνη του για να παραστήσει ξαφνικά τον αρχηγό της ομάδας και να διεκδικήσει δίκαιη μεταχείριση από τον διαιτητή.        
Καμιά ελπίδα λοιπόν, δεν κερδίζονται έτσι τα ματς. Οπότε αφήνουμε να βγάλουν τα κάστανα οι Ιταλοί. 
Με τον Μόντι ή με τον Μπαλοτέλι. 
Εμείς στην κερκίδα, να φωνάζουμε απλά viva Italia και ούνα φάτσα ούνα ράτσα…