Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Κυρ-Παντελή

Επιτρέψτε μου μια προσωπική αφιέρωση. Στον δημοσιογράφο που κάποτε με υποδέχτηκε στα Νέα ως μαθητή, συντάκτη σχολικής εφημερίδας. Που όταν έφυγα ήθελα να του μοιάσω. Που σήμερα αναλαμβάνει να ντύσει με επιχειρήματα την ανάγκη να περικοπεί ο μισθός ο δικός μου και χιλιάδων άλλων ανθρώπων. Που λέει ότι παίρνω πολλά και δεν είμαι ανταγωνιστικός. Που λέει ότι οι εκλογές είναι επικίνδυνες... Ευτυχώς δεν του έμοιασα (…ακόμα τουλάχιστον). 
  



Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις κατάστημα κάπου στη γη
πουλάς εμπόρευμα, βγάζεις λεφτά
πολλά λεφτά, πολλά λεφτά
Τις Κυριακές πρωί στην εκκλησιά
σταυροκοπιέσε στην Παναγιά



Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη γη
χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς ψωμί,
μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι.
Ο γιος σου μοναχά να 'ναι καλά
ν' αφήσεις τ' όνομα και τον παρά.




Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
σκεύρωσες, σάπισες στο μαγαζί
τη νιότη ξόδεψες και την ορμή
για τη δραχμή, για το πετσί
δίπλα σου τ' όνειρο, η ζωή και το φως
μα εσύ στο κουφάρι σου κλεισμένος εντός.


Ξέρεις πως δώσανε κυρ-Παντελή
άλλοι τα νιάτα τους και τη ζωή
να γίνει τ' όνειρο φέτα ψωμί
να φας και ' συ κυρ-Παντελή;


Κι εσύ τι έδωσες κυρ-Παντελή;
πες μας τι έκανες σ' αυτή τη γη;
πες μας τι άφησες κληρονομιά
που να εμπνέει τη νέα γενιά


Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έντρομε, άβουλε συ φασουλή
βρώμισες τ' όνειρο και την ψυχή
άδειο πετσί χωρίς πνοή.


Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά
θάψτε τους έντιμους μες στα σπαρτά
κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή
σκουλήκι άχρηστο σ' αυτή τη γη.