Θα ήθελα να δω σήμερα εκείνον τον γέρο που είπε στον Γιώργο Παπανδρέου να πάρει τη σύνταξή του για να σωθεί η Ελλάδα. Αν υποθέσουμε πως είναι αληθές το περιστατικό που μας διηγήθηκε ο Γιώργος τον Μάρτιο του 2010, θα ήθελα αυτό τον μπάρμπα να τον δω και να τα λέγαμε με μια ρακή στο καφενείο του χωριού.
Γιατί ο γέρος του είπε πάρε μια σύνταξη και ο Γιώργος πήρε την πρώτη με το κόψιμο των δώρων, πήρε κι άλλη με την αύξηση του ΦΠΑ μέχρι και στον καφέ, πήρε κι άλλη μία με τον ΛΑΦΚΑ, πήρε κι άλλη μια από την περικοπή των επιδομάτων, πήρε κι άλλη με την έκτακτη εισφορά, θέλει κι άλλη μία κάθε χρόνο με το χαράτσι μέσω ΔΕΗ. Και θα τον αφήσει και χωρίς ρεύμα τον γέρο αν δεν έχει να πληρώσει.
Μέχρι την Κρήτη ακούστηκαν τα χειροκροτήματα από τη Θεσσαλονίκη όταν ο πρωθυπουργός έλεγε για την άμεση εξόρυξη των πετρελαίων στο Λυβικό και στο Ιόνιο. Χάρηκαν οι ιθαγενείς. Αναθάρρησε η ψυχή τους, φάνηκε το φως στο τούνελ.
Κι όποιος από σας βρεθεί να αντιμιλήσει, θα είναι μίζερος και δε θα θέλει το καλό της πατρίδας.
Κάτι περιβαλλοντικές ανησυχίες για πιθανά ατυχήματα σαν αυτό στον Κόλπο του Μεξικού αντηχούν παράφωνα και χαλάνε τη γιορτή και το κλίμα ενθουσιασμού. Εδώ μιλάμε για τη σωτηρία του έθνους, που ναι, έχει και ένα ποσοστό ρίσκου. Το λένε καθαρά οι επιστήμονες, που χρόνια τώρα βλέπουν μαύρο χρυσάφι στον πάτο των θαλασσών μας.
Έγραφα την περασμένη εβδομάδα πως είμαστε πίσω στο 60, τότε που φεύγανε οι πατεράδες μας μετανάστες, όπως θα φύγουμε κι εμείς στην Αυστραλία και αλλού. Και μέσα σε μια εβδομάδα πήγαμε ακόμα είκοσι χρόνια πίσω, στο 1946, τότε που για τελευταία φορά ξεκίνησαν τα σχολεία χωρίς βιβλία, όπως και σήμερα. Με τέτοιους ρυθμούς, αν χάνουμε είκοσι χρόνια κάθε εβδομάδα, οδηγούμαστε με ακρίβεια στα βάθη της προϊστορίας, στον άνθρωπο των σπηλαίων.
Κι έτσι θα δικαιωθεί και το δίλημμα περί Σοσιαλισμού και Βαρβαρότητας που μας έβαλε ο Γιώργος, χωρίς από τότε να δίνει απάντηση ο ίδιος. (Δεν ξέρω αν το θυμάστε αλλά ο πονηρός, έθεσε τότε το δίλημμα χωρίς να ξεκαθαρίσει με σαφήνεια ποιο από τα δύο εκπροσωπεί ο ίδιος). Εξάλλου δεν τον ρώτησε κανείς ευθέως. Θεωρούσαν όλοι την απάντηση δεδομένη…
Ναι το άκουσα κι εγώ..
Η κυβέρνηση της Αυστραλίας ανοίγει την πόρτα στους έλληνες να δουλέψουν εκεί, τώρα που έμαθε πως εδώ την περνάμε δύσκολα και πως σε τούτο τον τόπο τη δουλειά τη βλέπεις με τα κιάλια. Και θα μας κάνουν και σεμινάριο λέει, σε λίγες μέρες στην Αθήνα για το πώς μπορούμε να υποβάλουμε αίτηση και όλα τα διαδικαστικά και τα ρέστα.
Τουλάχιστον 10.000 θέσεις εργασίας με προτεραιότητα στους μηχανικούς, ηλεκτρολόγους και εξειδικευμένους εργάτες οικοδομών. Άραγε φιλανθρωπία, εκμετάλλευση ή μήπως οι αμείλικτοι νόμοι της αγοράς. Δεν ξέρω, αλλά καλύτερα να προσέξω πριν πω κάτι κακό.
