Στόλος δημοκρατίας

Ο επικείμενος απόπλους τους στόλου της Ελευθερίας ΙΙ για το λιμάνι της Γάζας, εκτός από τη μεγάλη ιδέα που κουβαλά, με βάζει σε σκέψεις περί δημοκρατίας και εκπροσώπησης.
Στον ένα χρόνο που πέρασε από τη δολοφονία εννέα ακτιβιστών στο MAVI MARMARA, ο Βαγγέλης Πισσίας, και η πρωτοβουλία «Ένα καράβι για τη Γάζα» ετοίμαζαν την επόμενη αποστολή.  Στο ίδιο διάστημα όμως, η Ελλάδα «μετακινήθηκε» με πολύ μεγάλα βήματα πιο κοντά στο Ισραήλ.
Σκέφτομαι τι μαθαίνει για την Ελλάδα και το Παλαιστινιακό ο υπόλοιπος κόσμος:
-    Η Ελλάδα υποδέχτηκε τον Νετανιάχου λίγες εβδομάδες μετά τη σφαγή του περυσινού Μαΐου
-    Η Ελλάδα διεξάγει κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Ισραήλ
-    Η Ελλάδα δεν απαίτησε ποτέ να πάρει πίσω τα πλοία και τα εμπορεύματα που παράνομα κατέσχεσαν οι Ισραηλινοί.
-    Η Ελλάδα θα στείλει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Ιούλιο για επίσημη επίσκεψη στο Τελ Αβίβ.
-    Η Ελλάδα προειδοποιεί τους ακτιβιστές της να μην ξεκινήσουν για το νέο ταξίδι τους
-    Η Ελλάδα διάλεξε στρατόπεδο και είναι με τους καταπιεστές.

Έχουμε τόσα πολλά που μας χωρίζουν από τον Γιώργο Παπανδρέου και την κυβέρνησή του. Κι όμως η δημοκρατία είναι εκεί για να σε διαψεύδει. Όπως στα υπόλοιπα θέματα: 

- Η Ελλάδα εφαρμόζει το Μνημόνιο που ψήφισε η εκλεγμένη κυβέρνησή της.

- Η Ελλάδα θα δεχτεί και το Μεσοπρόθεσμο που θα ψηφίσει η ανασχηματισμένη νόμιμη κυβέρνησή της. 
 
Βαριά κουβέντα θα πω, αλλά ετούτη η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, εδώ και καιρό με έχει κάνει να αμφιβάλω για της αρετές της…  
Και επειδή αυτή είναι ακόμα μία περίπτωση που η απόφαση της ηγεσίας είναι τόσο μακριά από τη βούληση της κοινωνίας, γιαυτό, ειδικά φέτος, ο στόλος του Free Gaza δεν έχει μόνο μια σημασία. Κουβαλάει την δημοκρατία που έχει μέσα της η Πλατεία, κουβαλάει την αμφισβήτηση για κυβερνήσεις που ψηφίσαμε και για αποφάσεις τους που δεν εγκρίνουμε.
Για τους Παλαιστινίους είναι στόλος ελευθερίας, για μας είναι στόλος (πραγματικής) δημοκρατίας. Καλό ταξίδι. 

Χρόνια χαμένα

Απορώ ώρες ώρες..
Είναι δυνατόν να είμαστε ακόμα εδώ; Συζητάμε ακόμα για το κίνημα αμφισβήτησης της ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ; Με τον κόσμο να βράζει, συζητάμε ακόμα για τις βαριές κουβέντες που είπε η Βάσω στον πρόεδρο; Είμαστε ακόμα στο 1995. Σα να μην πέρασε ούτε μια μέρα από τότε που η κ. Παπανδρέου σε μια αντίστοιχη συνεδρίαση άφηνε στα χέρια του Ανδρέα το σημείωμα «θέλουμε να μιλήσουμε κι εμείς…».
Σκεφτείτε το λίγο, πέρασαν 15 χρόνια και η ίδια κυρία στέλνει το ίδιο σημείωμα στον γιο του προηγούμενου παραλήπτη. Και εμείς όλα αυτά τα χρόνια εδώ, θεατές, παρακολουθούμε ένα σύστημα που όλο λέγαμε ότι πεθαίνει και όλο ξαναζωντάνευε από τις στάχτες του. Και όλο μεγάλωνε το χρέος και το έλλειμμα. Και όλο άνοιγαν οι τρύπες.
Μου λένε οι γύρω, τι τα θες, και εκλογές να γίνουν πάλι ΠΑΣΟΚ – ΝΔ θα ψηφίσουν...
Όσα έγιναν την Τετάρτη όμως, ήταν πρωτόγνωρα, ήταν ό,τι πιο αισιόδοξο είδε αυτή η χώρα τα τελευταία 30 χρόνια. Ακούω σοκαρισμένους τους τηλεπαρουσιαστές να λένε για τα αβγά στο αυτοκίνητο του Προέδρου της Δημοκρατίας. Κι εκείνος απομεινάρι από την εποχή της αλλαγής και του ζιβάγκο.
Κι εμείς ακόμα εδώ, 15, 20, 30 χρόνια στο ίδιο έργο θεατές. Δεν αλλάξαμε τίποτα. Αργήσαμε.
Και οι ζωές μας πήγαν πίσω. Και αναλωθήκαμε να παρακολουθούμε ανασχηματισμούς και συσχετισμούς και ορκωμοσίες και «νέα ξεκινήματα».
Χορτάσαμε όμως, μπουχτίσαμε από δαύτα διάολε. Πώς είναι δυνατόν να μας κρατάει ακόμα ο σιδερένιος τοίχος στο Σύνταγμα;  
Φωνάξαμε «Να φύγουν», και στην ουσία έχουν ήδη φύγει.
Εμείς μένουμε στις πλατείες. Δεν έπιασαν ούτε οι προβοκάτσιες ούτε τα ασφαλίτικα καδρόνια.  
Λίγο ακόμα θέλει. Είναι εμφανές πια.
Ήδη αναζητείται απάντηση στο «μετά τι;»
Ήδη ζητείται απάντηση στο «κι εκλογές να γίνουν τι θα αλλάξει;»

Έκτακτη εισφορά

Χρειαζότανε ως έννοια η έκτακτη εισφορά και πολύ χαίρομαι που την έβαλε με τόσο σθένος ο πρωθυπουργός. Ένα κάτιτις παραπάνω από όλους μας χρειαζόταν και χρειάζεται, πρέπει να το παραδεχτείτε. Δε μιλώ μόνο για το ποσοστό του εισοδήματός σου που θα κρατήσει η Εφορία (και μάλιστα αναδρομικά από φέτος).  Και αυτό χρειάζεται, όπως λέει ο Παπακωνσταντίνου, στο κοινό μας πιθάρι χωρίς πάτο, όπου μαζεύουμε για να ξεπληρώσουμε τους δανειστές μας.
Μιλώ για την άλλη την εισφορά, τη δική σου, την προσωπική, του χρόνου σου, των ιδεών σου, της αγανάκτησης και της οργής σου.
Μιλώ για την εισφορά σου στις πλατείες, ακόμα και τη μέρα που δεν είχες σκοπό να κατέβεις. Για την υπομονή σου στον κουραστικό διάλογο, ακόμα και στα «πλακώματα» για το οργανωτικό που τόσο μας ταλανίζει.
Μιλώ για την εισφορά σου στην ανταλλαγή πληροφοριών, ιδεών, γνώσεων με σκοπό την στήριξη όλων μας με επιχειρήματα για την πραγματική ζωή μας, έναντι των χαρτογιακάδων που βλέπουν μόνο νούμερα και στόχους εσόδων. 
Μιλώ για την έκτακτη εισφορά σου στη συζήτηση στο γραφείο, στο χώρο δουλειάς, εκεί που έβλεπες τις απολύσεις να πέφτουν βροχή και μέχρι σήμερα δεν έκανες τίποτα. Και θα είναι στ’ αλήθεια «έκτακτη», δηλαδή εξαιρετική και υψηλής ποιότητος, γιατί θα δώσει κουράγιο και στους δίπλα, που κι αυτοί δε μιλούσαν μέχρι σήμερα.
Ξέρω πως έχεις βαρεθεί να δίνεις, αλλά αυτή είναι πραγματική «συν-εισφορά». Και ίσως είναι η μόνη που θα σε γλιτώσει από την άλλη την εισφορά, τη χρηματική.
Και σίγουρα είναι η μόνη που τους κάνει να φοβούνται.

Θέλουν να «τραμπουκιστούν»

Θα τα παίξει όλα για όλα αυτή η κυβέρνηση με τα πρωτοπαλίκαρά της. Θα το φτάσει μέχρι το τέλος με οποιοδήποτε κόστος και στην πρώτη γραμμή θα έχει τα σκυλιά που γαβγίζουν. Ο κύριος Λοβέρδος παίζει πολύ καλά το παιχνίδι των media και από το βήμα του mega (που αλλού) μας είπε για τραμπούκους που υποκινούνται. Ξέρει που πονάει το μήνυμα των αγανακτισμένων. Θέλει όσο τίποτε άλλο να τραμπουκιστεί για να διασωθεί. Μάλιστα τις τελευταίες μέρες λέει «ψηλά το κεφάλι» στους βουλευτές τους ΠΑΣΟΚ και ζητά συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών για τους «υποκινούμενους  τραμπουκισμούς». Ξέρει καλά το κόλπο...

Μέσα σε όλα τα άλλα όμως, είπε ένα ψέμα για προπηλακισμούς που δέχτηκε στο Ηράκλειο. Στην τελευταία του επίσκεψη όμως τα πράγματα έγιναν πολύ διαφορετικά: 
Ο κ. Λοβέρδος στις 25/5 οργάνωσε σύσκεψη στελεχών της Υγείας (για την παρουσίαση των συγχωνεύσεων) σε παραλιακό ξενοδοχείο πολύ έξω από το Ηράκλειο για να μην τον φτάσουν οι διαδηλωτές. Απέκλεισε με ΜΑΤ δρόμο 1,5 χιλιομέτρου για τρεις ώρες, προσκάλεσε στελέχη και φορείς με επιλεγμένη λίστα 40 ατόμων (εκ των οποίων μόνο ένας δεν άνηκε στο ΠΑΣΟΚ), παρήγγειλε να ψάξουν αστυνομικοί την παραλία πρόσβασης στο ξενοδοχείο, ζήτησε σκύλους να ψάξουν την αίθουσα για εκρηκτικά, είχε 6 φουσκωτούς με όπλα μέσα στη σύσκεψη, ζήτησε να μην επιτραπεί η είσοδος στους δημοσιογράφους (αλλά δεν του κάναμε τη χάρη), έριξε χημικά στους γιατρούς που διαδήλωναν στον πρώτο φραγμό των ΜΑΤ, σε απόσταση 150 μέτρων από την είσοδο του ξενοδοχείου.
Και παρόλο που οι διαδηλωτές δεν κατάφεραν ούτε καν να τον δουν από μακριά, εκείνος καταγγέλλει ότι «προπηλακίστηκε» από τραμπούκους θυμίζοντας και παλαιότερη επίσκεψή του στην πόλη. Απλά λέει ψέματα.

Θέλει τόσο πολύ να δαρθεί, ποντάρουν τόσο πολύ στους προπηλακισμούς, που σχεδόν το εύχονται. Είδαν εκεί το αδύναμο σημείο του ξεσηκωμού που αυτές τις μέρες λαμβάνει χώρα σε όλη τη χώρα. Και ελπίζουν έτσι να αλλάξουν το κλίμα.
Για αυτό θέλει προσοχή η φάση τώρα. Γιατί ξέρουν τον τρόπο να μετατρέψουν σε όπλο τους την δικαιολογημένη οργή μας. Και να διώξουν από τις πλατείες τις μανάδες με τα καροτσάκια.