Νόμος 4000

Μαθαίνω πως για τις σημερινές παρελάσεις ετοιμάζονται γιαουρτώματα στους εκπροσώπους της κυβέρνησης. Ειδικά μετά τη δήλωση του Γιώργου ότι «καμιά διαμαρτυρία δε θα μας κλείσει στα γραφεία μας». (Μη λες μεγάλες κουβέντες θα έλεγα εγώ Γιώργο).
Ίσως να βλέπετε ήδη στις ειδήσεις γιαουρτώματα και (ελάτε παραδεχτείτε το) να το ευχαριστιέστε με την καρδιά σας. Αν κάπως πρέπει να ονομαστεί αυτή η επανάσταση που έρχεται (;) ας είναι να ονομαστεί η επανάσταση του γιαουρτιού. Γιατί όχι. Βλέπω στο facebook να οργανώνονται εδώ και μέρες τάγματα κρούσης με τις τσανάκες ανά χείρας. Υπάρχουν μέχρι και οδηγίες για την εφαρμογή αλλά και συμβουλές για να προτιμηθούν οι μικρές φίρμες ώστε να μην κάνουμε και τζίρους στους Βγενόπουλους και στα καρτέλ του γάλακτος.   
Από αυτή την κυβέρνηση, που φέρνει νόμο για να αφοπλίσει τους «τζαμπατζήδες» των διοδίων, θεωρώ πλέον πιθανή την επαναφορά του Νόμου 4000 που είχε ψηφίσει το 1958 ο Καραμανλής περί τεντιμποϊσμού. Το τι γιαούρτι είχε φύγει τότε δε λέγεται. Και ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1983 που τον κατήργησε. Και θα είναι ο Γιώργος που θα τον επαναφέρει ως τρομονόμο ή κάτι τέτοιο αν το πράγμα επεκταθεί. Γιατί (ας μη γελιόμαστε) αυτό εννοεί ότι καμιά διαμαρτυρία δε θα μας κλείσει στα γραφεία μας. Εννοεί «εμείς θα κλείσουμε μέσα τους διαμαρτυρόμενους». Έχει δώσει κλίμα ήδη ο Πάγκαλος.
Δεν ξέρω αν είναι πολιτική στάση και θέση. Μάλλον δεν είναι. Είναι όμως αποτελεσματική. Στραπατσάρει την εικόνα τους, τη σοβαροφανή, αυτή που λέει στα πάνελ του Πρετεντέρη ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Αυτή που συνεχίζει να λέει μαζί τα φάγαμε, σώζουμε τη χώρα, τζαμπατζήδες, κοπρίτες, αντιεξουσιαστές της εξουσίας, λεφτά υπάρχουν, σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα.
Για αυτό και μόνο είναι αποτελεσματικό το γιαουρτάκι. Υγιεινό και απολύτως αποτελεσματικό. Και δένει τόσο με την εθνική υπερηφάνεια της ημέρας.
Ίτε παίδες. Καλό βόλι

*κρήτη: Απαντά ο Μπόμπολας για την καύση

Απάντηση στο κείμενο για την κινητικότητα στο θέμα της καύσης απορριμμάτων στην Κρήτη έστειλε ο κ. Μπόμπολας μέσω του Τμήματος Δημοσίων Σχέσεων της εταιρίας ΕΛΛΑΚΤΩΡ. Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Δρόμος" στις 19 Μαρτίου. Στην απάντηση η εταιρία υπερασπιζεται την τεχνολογία της διαχείρισης απορριμμάτων με τη συγκεκριμένη μέθοδο, η οποία, όπως λέει, δεν έχει καμία σχέση με την καύση (σ.σ. επισήμως λέγεται ξήρανση) ενώ προειδοποιεί για την άσκηση παντός νόμιμου δικαιώματός της.  

Η απάντηση της εταιρίας: 

Προς τον διευθυντή σύνταξης

Το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε επανειλημμένα στην εφημερίδα σας άρθρα και σχόλια που περιλαμβάνουν εσφαλμένες πληροφορίες και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για εταιρείες του ομίλου μας, ενώ εμπλέκουν στις δραστηριότητες μας πρόσωπα που δεν είναι μεταξύ των μετόχων της εταιρείας μας. Τελευταία παραδείγματα δυο άρθρα που περιλαμβάνονται στο φύλλο της 19ης Μαρτίου.
......................................
Το δεύτερο άρθρο σας με τίτλο “Κρήτη: Κατασκευή εργοστασίου καύσης θέλει ο Μπόμπολας” και πάλι κινείται στην ίδια κατεύθυνση δημιουργίας απατηλών εντυπώσεων. Προσπαθείτε να δημιουργήσετε μια οσμή σκανδάλου αναφέροντας ότι γίνονται “ημερίδες, συναντήσεις και συσκέψεις... για το θέμα των σκουπιδιών” με στόχο να προωθηθεί η μέθοδος της καύσης. Πάλι δε καταλήγετε εντέχνως στο συγκρότημα του “Πήγασου”, με το οποίο δεν έχουμε ουδεμία μετοχική σχέση. Όσο για την τεχνολογία της καύσης που αναφέρετε σας ενημερώνουμε ότι η θυγατρική μας Ηλέκτωρ υλοποιεί τα πλέον τεχνολογικά προηγμένα έργα διαχείρισης αστικών απορριμμάτων σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ρωσία και η Κύπρος, τα οποία δεν έχουν ουδεμία σχέση με την τεχνολογία της καύσης και τα οποία μακάρι να υιοθετούσε και η Ελλάδα. Βλέπετε υπάρχουν χώρες όπου προτιμούν τη διαχείριση απορριμμάτων σε σύγχρονες μονάδες, αναγνωρίζουν την τεχνογνωσία και τη φερεγγυότητα των εταιρειών μας και δεν ονομάζουν προστασία περιβάλλοντος την ντροπή των ανεξέλεγκτων χωματερών.
Ελπίζουμε η επιστολή αυτή να φανεί χρήσιμη για την ενημέρωση τόσο τη δική σας όσο και των αναγνωστών σας και επιφυλασσόμεθα για την άσκηση κάθε νομίμου δικαιώματος μας

Το αρχικό κείμενο: 

ΚΡΗΤΗ: Καύση εδώ και τώρα για τα σκουπίδια
Πιέζει για κατασκευή εργοστασίου ο Μπόμπολας 
 
Σε κλίμα βιασύνης ενεργούν οι τοπικοί φορείς της Κρήτης προωθώντας άλλοτε στα κρυφά και άλλοτε στα φανερά την επιλογή της καύσης απορριμμάτων ως λύση για τη συνολική διαχείρισή τους. Το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει εντυπωσιακά οι ημερίδες, συναντήσεις και συσκέψεις αρμοδίων και αναρμοδίων για το θέμα των σκουπιδιών. Και ίσως οι συσκέψεις να μην ήταν κακό πράγμα, αν δεν κατέληγαν όλες στο ίδιο συμπέρασμα για τον ελάχιστο χρόνο που απομένει, για την αναγκαιότητα άμεσης χωροθέτησης και για τη σχετική πρόταση του Πολυτεχνείου που περιλαμβάνει (και) αυτή τη μέθοδο.
Κοινό μυστικό στο Ηράκλειο είναι ότι πίσω από τη βιασύνη βρίσκονται επιχειρηματικά συμφέροντα που εδώ και πολύ καιρό έχουν δει «ψητό» και ο… Πήγασος, αν και άλογο, δεν είναι χορτοφάγος.

Η συζήτηση έχει ανοίξει για τα καλά και ευτυχώς (έστω και για να τηρηθούν τα προσχήματα) κάπου κάπου χωράει και την άλλη άποψη, των περιβαλλοντικών οργανώσεων και των εργαζομένων στην Αυτοδιοίκηση που λένε ότι η καύση θα είναι καταστροφική και ιδιαιτέρως δαπανηρή και προτείνουν έστω και τώρα ενίσχυση της οικολογικής συνείδησης και εφαρμογή καθολικού προγράμματος ανακύκλωσης και κομποστοποίησης. Η συζήτηση τώρα ανάβει στην Κρήτη και αναμένονται νεότερα λίαν συντόμως.

Μ.Δ.

*κρήτη: Souda, the movie…

Θα μπορούσε να είναι σενάριο ταινίας. Μου κάνουν πάντα εντύπωση, αυτά τα παιχνίδια της ειδησεογραφίας. Να, όπως αυτό εδώ με τη Σούδα, που συγκεντρώνει σε μια γωνιά της χώρας όλο τον θίασο του παραλόγου ως προς το μεταναστευτικό και την πολεμική πολιτική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που γεμίζει με πτώματα μεταναστών τις θάλασσες. 
Σε αυτή τη γωνιά λοιπόν, είχαμε σε μία εβδομάδα όλο το σενάριο να εκτυλίσσεται περίπου «μονοπλάνο», που θα λέγανε και οι σκηνοθέτες… 
Σκηνή πρώτη, φτάνει στη Σούδα το καράβι με τους 200 μετανάστες που επιστρέφουν από την Υπατία. Νικητές, με την πρώτη νίκη, όπως λένε οι ντόπιοι αλληλέγγυοι, στην εποχή του Μνημονίου. Οι ίδιοι οι μετανάστες μιλούν για δικαίωση.
Για την ίδια δικαίωση που δεν πρόλαβαν καν να διεκδικήσουν οι δυστυχείς από το Μπαγκλαντές, που τους ξεβράζει η θάλασσα, την ίδια ακριβώς βραδιά, λίγα μόνο μέτρα πιο πέρα. Συνολικά 13 νεκροί και ένας ακόμα αγνοούμενος, από τους άλλους, που ρίσκαραν κι αυτοί τη ζωή τους με έναν πήδο, αλλά έχασαν, αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο αντί του πολέμου στη Λιβύη ή της φτώχειας του Μπαγκλαντές.
Και όλα αυτά, υπό τον συνεχή ήχο αμερικανικών πολεμικών ελικοπτέρων που πετάνε καθημερινά σε σχηματισμούς και με προκλητικό τρόπο πάνω από το κέντρο της πόλης μεταφέροντας στρατιώτες για ασκήσεις στην περιοχή του Μάλεμε. Η περιοχή θυμίζει (και είναι) στρατοκρατούμενο έδαφος και η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στα νατοϊκά σχέδια στη Βόρεια Αφρική, με τη Βάση να βρίσκεται εδώ και μέρες σε πλήρη ετοιμότητα.
Κερασάκι στην τούρτα, οι «κατηφείς» δηλώσεις των αρχών του λιμενικού και της αστυνομίας. Οι αρμόδιοι μιλούν για διάψευση (δυστυχώς) των ελπίδων τους ότι οι μετανάστες ίσως να είχαν μπορέσει να βγουν ζωντανοί στη στεριά. Κι όμως, είναι οι ίδιοι «κατηφείς» που είχαν στήσει ανθρωποκυνηγητό, για να τους συλλάβουν αν τυχόν κανείς είχε καταφέρει να φτάσει στην ξηρά. Υπό μία έννοια όμως, οι δυστυχείς από το Μπαγκλαντές δεν τους έκαναν τη χάρη…
Η ταινία τελειώνει με τροφή για σκέψη για τους προβληματισμένους θεατές.
Σύντομα, σε έναν κινηματογράφο κοντά σας ή και στην επόμενη ειδησεογραφική σας πραγματικότητα…

Ναι, αλλά γιατί;

Βγαίνει κάθε τόσο μια έρευνα για να μας πει τα αυτονόητα. Είμαστε απογοητευμένοι λέει, σε ποσοστό 80%, αλλά δε θέλουμε εκλογές. Κατάντια είναι αυτό. Γιατί κάποτε οι εκλογές φάνταζαν ως λύση ενώ τώρα είναι μπελάς και περιττά έξοδα. Η μία εξήγηση είναι ότι «ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε η ΝΔ μπορούν να τα καταφέρουν». Αυτό λέει ο κόσμος στις δημοσκοπήσεις.
Πάντα είχα ενστάσεις για τις ερωτήσεις των δημοσκοπήσεων αυτών. Θα ήθελα για μια μέρα να είμαι από αυτούς που φτιάχνουν τις ερωτήσεις: Ναι, κανείς από τους δύο δεν είναι ικανός, αλλά εσείς ας πούμε, τί θα ψηφίσετε και κυρίως γιατί;
Ρωτήστε έτσι τον κοσμάκη να πει ελεύθερα «ΠΑΣΟΚ, γιατί ο κουνιάδος της Νίτσας έχει κουμπαριά με τον γραμματέα του υπουργείου. Και τώρα που η Νίτσα τελειώνει και θα ψάχνει δουλειά ίσως κάτι να κάνει ο γραμματέας για να χωθεί κι εκείνη στο υπουργείο».
Άσε το λαό να πει «ΝΔ γιατί τότε είχαμε παραθυράκι και κάναμε το πανωσήκωμα και τώρα βγάζουμε το νοίκι».
Και δυστυχώς όσο βαθαίνει η κρίση και αυξάνεται η ανέχειά μας, αυτά τα «γιατί» γίνονται όλο και πιο σοβαρά. Αυτοί οι λόγοι παίζουν όλο και μεγαλύτερο ρόλο πίσω από το παραβάν. Και το ξέρουν. Αυτά εννοεί ο θρασύς Πάγκαλος όταν λέει «Μαζί τα φάγαμε». Εννοεί κάθε ξεροκόμματο που πέταγε το σύστημα όταν το ίδιο φούσκωνε ώστε να μη χωράει στα έδρανα της Βουλής.
Οπότε σωστά. Τι να τις κάνεις τις εκλογές; Απλά να επιβεβαιώσεις πόσοι περιμένουν  από τη μία και πόσοι από την άλλη…
Μια μέρα μόνο κάντε με δημοσκόπο. Να βάλω σε όλες τις ερωτήσεις από πίσω το «και γιατί», έτσι με αφέλεια παιδική. Δε φτάνουν πια τα νούμερα, θέλω εξηγήσεις. Πρόθεση ψήφου 35% το ΠΑΣΟΚ, 28,5% η Ν.Δ.  Ναι αλλά γιατί;
Δυσαρεστημένος από την κυβέρνηση που ψήφισες; Ναι, αλλά γιατί την ψήφισες; 
Από αυτά «γιατί» μας κρατάνε.
Μόνο κάτι παλληκάρια, που δεν έχουν τίποτα να χάσουν άλλο από την ίδια τους τη ζωή, μόνο αυτοί που δεν περιμένουν κανέναν διορισμό και κανένα χατίρι, μόνο αυτοί κερδίζουν κατά κράτος ένα κράτος που σε λίγο θα μας βάλει όλους να κάνουμε απεργία πείνας. 

*κρήτη: Τι είδε ο Κινέζος

Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Δρόμος" το Σάββατο 5/3. Τα ξημερώματα της Κυριακής, 49 "απεγλωβισμένοι" από το Μπαγκλαντές πήδηξαν από το πλοίο πριν τους βγάλουν στη Σούδα. Τρεις από αυτούς είναι νεκροί και 11 αγνοούνται.   

Τις μέρες που πέρασαν, η Κρήτη βρέθηκε στο επίκεντρο του Παγκόσμιου ενδιαφέροντος «φιλοξενώντας» πάνω από 15.000 ανθρώπους που έφευγαν από τη Λιβύη. Η μεγάλη «ανθρωπιστική» επιχείρηση απεγκλωβισμού των Κινέζων (και άλλων) πολιτών έχει μερικές διαστάσεις που δεν έφτασαν ποτέ μέχρι τον αφρό της επικαιρότητας. Ας καταγραφούν λοιπόν και αυτά, τα οποία έτυχε να δω από κοντά:  

- Πολλοί από τους ανθρώπους που ήρθαν στην Κρήτη δεν «φιλοξενήθηκαν» αλλά κρατήθηκαν στα ξενοδοχεία. Ειδικά οι πολίτες που είχαν καταγωγή από τις Φιλιππίνες, τη Σρι Λάγκα, το Βιετνάμ, το Μπαγκλαντές. Οι εντολές ήταν σαφείς: «Να μην απομακρυνθούν από τα ξενοδοχεία», τα οποία βρίσκονταν υπό διακριτική μεν αλλά συνεχή φύλαξη. 

- Στην Κρήτη ξέσπασε ακόμα ένας «εμφύλιος» μεταξύ Χανίων και Ηρακλείου για τα ξενοδοχεία που θα έπαιρναν τους κινέζους και άρα και το ζεστό παραδάκι. Τις περισσότερες φορές παρασκηνιακά αλλά τις τελευταίες ημέρες και ανοιχτά η Δυτική Κρήτη κατηγόρησε την Ανατολική ότι τη ρίχνει στη μοιρασιά. Ήταν πολλά τα λεφτά. 

- Οι τρεις ναυτιλιακές εταιρίες που ενεπλάκησαν έβγαλαν περισσότερα από 18 εκατομμύρια ευρώ μέσα σε δέκα περίπου μέρες. 

- Ο ανθρωπισμός μας κινείται μόνο με σκληρό καύσιμο. Αλλιώς δεν εξηγούνται τα κρούσματα οδηγών και εταιριών πούλμαν που αρνούνταν να μεταφέρουν τους ταλαιπωρημένους από το λιμάνι του Ηρακλείου στα ξενοδοχεία αν πρώτα δεν εξασφάλιζαν την πληρωμή τους. 

- Πολύ γρήγορα διαπιστώθηκε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Κινέζων που βρέθηκαν στην Κρήτη ήταν απλοί εργάτες κυρίως κατασκευαστικών εταιρών που προφανώς δε θα βρουν ποτέ τα λεφτά για να κάνουν ένα ταξίδι ως τουρίστες στην Κρήτη ή αλλού στην Ελλάδα. Επομένως, μετά την πρώτη φουρνιά χαλάρωσαν και οι επισημότητες υποδοχής και εξαφανίστηκαν τα κρητικά κουλουράκια και οι συσκευασίες με το λαδάκι για να μη μπαίνουμε και σε άσκοπα έξοδα…  

- Τις ημέρες της «ανθρωπιστικής βοήθειας» έγινε γνωστό ότι περνούν κρίση και τα κινεζικά μαγαζιά που είχαν ανοίξει με νόμιμο τρόπο στην Ελλάδα. Στο Ηράκλειο παρουσιάστηκαν ρεπορτάζ με χαιρέκακες δηλώσεις εκπροσώπων της ντόπιας αγοράς οι οποίοι δήλωναν ανοιχτά ότι προσδοκούν οφέλη από αυτή την εξέλιξη. Γιατί καλοί οι Κινέζοι όχι όμως και τα κινέζικα…

Κάτι μου λέει ότι αν για κάποιο λόγο χρειαζόταν να εκκενωθεί η Ελλάδα από τους Κινέζους εμείς θα τους πετάγαμε στη θάλασσα και δε θα προλάβαινε κανείς να έρθει να τους σώσει…

Απόσυρση

Το καλύτερο που μας συμβαίνει αυτή την περίοδο ως χώρα είναι η απόσυρση. Τους βλέπω σαν τρελούς να ψάχνουν να ξεφορτωθούν το σαραβαλάκι και να γλιτώσουν τέλη ταξινόμησης (δηλαδή φόρους προς το κράτος) από το καινούριο αυτοκίνητο. Οι αντιπροσωπείες μάλιστα στήνουν και «φάμπρικα» αφού το δικαίωμα μεταβιβάζεται και αρχίζουν να πουλάνε αυτοκίνητα μαζί με τα δικαιώματα που κάποιοι άλλοι παραχώρησαν παίρνοντας το κατιτίς τους.

Γουστάρουμε αυτοκίνητο. Κάτι παθαίνουμε.

Θα αρχίσει λοιπόν να κινείται και η αγορά αυτοκινήτου ξανά. Το επιδοτεί το κράτος αυτό. Παραχωρεί ένα μέρος από τα έσοδά του για να ωφεληθεί κάποιος που θα έκανε ένα έξοδο για την αγορά αυτοκινήτου. Και θα επιβιώσουν και οι οικογένειες αυτών που δουλεύουν στον κλάδο και αυτό βέβαια είναι καλό.

Αλλά δε μου το βγάζεις από το μυαλό ότι κάποιος είναι εκεί από πίσω, ή μάλλον εκεί απ’ έξω, και περιμένει να τα πουλήσει τα ρημάδια. Και τώρα με την απόσυρση βρήκε τα καλύτερα κορόιδα. Γιατί ασφαλώς, η απόσυρση ισχύει μόνο για να αγοράσεις καινούριο και όχι μεταχειρισμένο. Και ερωτώ: Ένα μεταχειρισμένο πενταετίας ρυπαίνει; Όχι. Στην αγορά του μεταχειρισμένου δε δουλεύει πολύς κοσμάκης; Ναι!

Άρα γιατί μόνο για τα καινούρια; Άρα κάποιος είναι εκεί και θέλει να αγοράσουμε τα αυτοκίνητά του. Τώρα βάλτε εσείς κάτω, από ποιες κυρίως χώρες αγοράζουμε αυτοκίνητα και ποιος επωφελείται κτλ κτλ.

Εγώ αναλαμβάνω το ρίσκο να πέφτω έξω. Και σε λίγες μέρες να ανακοινωθεί το ποσό που θα μας χαρίζει το κράτος από την απόσυρση χιλιάδων άλλων πραγμάτων για χάρη της οικολογίας και των θέσεων εργασίας. Πόσο φόρο θα γλιτώνω αν παραδίδω κάθε μήνα τα ανακυκλώσιμα σκουπίδια μου; Πόσο λιγότερο φόρο θα πληρώσω για τα καινούρια μου έπιπλα αν παραδίδω κάθε τόσο μερικά από τα παλιά μου;

Εν τέλει, αυτή η τόσο αγαθή και επιδοτούμενη από το κράτος ανακύκλωση γιατί γίνεται μόνο σε μια κατηγορία προϊόντων που δεν παράγονται στην Ελλάδα;

Ή μήπως αυτό εννοούσε ο Γιώργος ότι θα ξεπληρώσουμε μέχρι και το τελευταίο σεντς των δανείων και προφανώς με κάθε πρόσφορο τρόπο;