Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Ρασπούτιν


Στην ψειρού, τελεία και παύλα. Και ύποπτος φυγής είναι και ύποπτος για την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων. Πολύ περισσότερο ο Εφραίμ είναι ύποπτος για την τέλεση του αδικήματος της αποκάθαρσης του πολιτικού συστήματος που τον εξέθρεψε και τον ενδυνάμωσε. Του αδικήματος του συμψηφισμού που λέει ότι αφού δεν πήγαν οι άλλοι φυλακή να μην πάει ούτε αυτός. 
Ε λοιπόν και αυτός και όλοι οι άλλοι. Και ο Μπασιάκος και ο Κοντός και ο Ρουσσόπουλος και ο Καραμανλής. Σε μια δημοκρατία που πασχίζει να αποδείξει τα αυτονόητα, αυτό δηλαδή που ξέρουμε όλοι για τις μπίζνες με το Βατοπαίδι. Σε αυτή τη δημοκρατία χωράνε ακόμα και οι παρεμβάσεις της Ρωσίας που τον θέλει έξω, βλέποντας στα μάτια του τον κοσμοαγάπητο Ρασπούτιν. Μόνο που ο Ρασπούτιν  κανόνιζε μια χαρά την Τσαρίνα ενώ τούτος εδώ ασελγεί στη λογική και την δημοκρατία μας.
Μωρέ μέσα και όσο πιο βαθιά γίνεται. 
Γουστάρω να βλέπω έξαλλες καλόγριες να  φωνάζουν στα κάγκελα του Κορυδαλλού. Έτσι κι αλλιώς κανένα ίχνος σοβαρότητας δε μας έχει απομείνει. Στη χώρα που ακόμα και η ζώνη της Παναγίας έγινε εργαλείο για πολιτική πίεση στα χέρια του Εφραίμ, ας με συγχωρήσει η Μεγαλόχαρη αλλά δεν έχουν το θεό τους και αυτός και όσοι δεν βλέπουν πως προσπαθεί να «πουλήσει» το θρησκευτικό αίσθημα για να γλιτώσει τα σίδερα. 
Μας είπαν ακόμα και ότι τον φυλάκισαν μετά τη θριαμβευτική επιστροφή από τη Ρωσία με τη Ζώνη. Δε σκέφτηκαν ούτε καν μήπως είχε οργανώσει το ταξίδι αφού απολογήθηκε και διαφαινόταν ήδη η προφυλάκισή του. 
Επειδή όμως τα επιχειρήματα σταματούν κάποτε και επειδή εκεί που σταματά η λογική αρχίζει το πολιτικό παίγνιο των Αδώνηδων, των Ρώσων και όλου του εκκλησιαστικού και κοσμικού συρφετού, απλά μέσα και όσο πιο βαθιά γίνεται.  
Στην ψειρού. χωρίς πολλά πολλά και να παίρνουν σειρά και οι επόμενοι.