Το νησί

Δεν έχω καταφέρει ακόμα να δω τη σειρά αλλά μαθαίνω ότι πέφτει πολύ κλάμα… Βλέπω κόσμο έτοιμο να συγκινηθεί, να βρεθεί την επομένη και να μιλήσει στο γραφείο για το σίριαλ.
Μια συγκίνηση ομαδόν κάθε Δευτέρα βραδύ. Για ανθρώπους και για στίγματα που πλήγωσαν αυτή τη χώρα πριν από δεκαετίες. Αναρωτιέμαι για ποια δικά μας «στίγματα» θα γυρίζουν σειρές το 2070. Ποια δική μας «λέπρα» θα συγκινήσει τους τηλεθεατές εκείνη την εποχή.
Σε ποια νησιά εξορίζονται σήμερα οι ένα εκατομμύριο άνεργοι; Και πόση θλίψη θα βγάλει η σκηνή στη βάρκα που παίρνει εκείνον ή εκείνη στην απέναντι όχθη…  Αυτή του ταμείου ανεργίας;
Ποιες ιστορίες αγάπης θα γίνουν θέμα τότε, επειδή δυστυχούν σήμερα περιμένοντας να εκπληρωθούν ανάμεσα σε ελαστικές δουλειές και διαφορετικά ωράρια, επειδή δε φτάνει ο χρόνος να βρεθούν μαζί στο κρεβάτι και επειδή δε το βρήκε έγκαιρα το φάρμακο ο γιατρός λαός στους δρόμους;

*κρήτη: Διώχνουν τα πουλιά για να βάλουν κλουβιά

Κάποιος μας κάνει πλάκα…
(Περιοδικό ΜΟΝΙΤΟΡ - 15 Οκτωβρίου 2010)

 
Ξύπνησαν μια μέρα οι προύχοντες της πόλης και αναρωτήθηκαν:
- «Τι να φτιάξουμε με 30 χιλιάδες ευρώ;»
Και η απάντηση ήταν έτοιμη από τους μελετητές – συμβουλάτορες:
- «Ένα κλουβί. Ένα μεγάλο κλουβί, από μεταλλικό πλέγμα, γυαλί και μπετόν. Να χωράει πολλά πουλιά μέσα και να περνούν οι διαβάτες να τα χαζεύουν και να υμνούν τους πολυχρονεμένους προύχοντες που το έβαλαν εκεί, να ομορφαίνει τη ζωή τους».
- «Που εκεί;» ρώτησε ο τρελός του χωριού…
- «Στο Πάρκο Γεωργιάδη».
- «Μα εκεί έχει ήδη πουλιά, που πετούν ελεύθερα» είπε ο τρελός…
- «Στο κλουβί θα φαίνονται καλύτερα», είπαν οι προύχοντες, και η προμελέτη προωθήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο. Μέχρι κι ο Βενιζέλος από απέναντι κοίταζε περίεργα προς το πάρκο κι ας ήταν ο μόνος που είχε προσωπικό συμφέρον από την υπόθεση.  Ανεχόταν επί χρόνια την ταπείνωση από τις κουτσουλιές, αλλά είχε και κάποια παρέα με τα πουλιά. Έτσι κι αλλιώς κανείς άλλος δεν του δίνει σημασία πια…

ΜΑΤ Tours

Τους βλέπω στα παράθυρα να κραυγάζουν όταν μένει κλειστή η Ακρόπολη. Η εθνική μας ντροπή και τα ξένα δίκτυα που δίνουν σε όλο τον κόσμο την εικόνα του κλειστού αρχαιολογικού χώρου. Και οι τουρίστες.
Κοντεύω να γίνω ρατσιστής με τους ξένους. Όχι με τον Αφγανό και τον Πακιστανό.   Αυτός ξέρει τι θα πει δουλειά, την έχει φάει με το κουτάλι. Και ξέρει τι είναι να σου λείπει…

Με τον Βρετανό τα έχω και με το Γάλλο και με το Βέλγο και τον Γιαπωνέζο. Που ακουμπάνε τόσο καιρό τα χρήματά τους στην Ελλαδίτσα και που αν δούνε κλειστή την Ακρόπολη για μια μέρα δε θα ξανάρθουνε ποτέ. Και θα πούνε και στους φίλους τους να μην ξανάρθουνε για να μας εκδικηθούν. Και θα καταστραφούμε. Και θα φταίνε οι συμβασιούχοι του υπουργείο Πολιτισμού.
Άρα ΜΑΤ και δακρυγόνα και χειροπέδες για να δοθεί άμεση λύση και να προφυλαχτεί η εικόνα της χώρας.

ΜΑΤάδες τουρ οπερέϊτπορς, και φωτογραφικά σουβενίρ με αλυσοδεμένους διαδηλωτές. Αυτή είναι η Ελλάδα και αυτός ο Πολιτισμός της. 

*κρήτη: Μεγάλα έργα με… φάπες

(ή το όραμα του αξιότιμου κυρίου Λαμπρόπουλου)

Με κατάπληξη άκουσαν το προηγούμενο Σάββατο οι μηχανικοί της Κρήτης τον γενικό γραμματέα Συγχρηματοδοτούμενων Έργων να ξεδιπλώνει το όραμά του για τον τρόπο εκτέλεσης των δημοσίων έργων στη χώρα: «Θα προσλάβουμε νέους, 30-35 χρονών, που θα έχουν διάθεση, θα θέλουν να μάθουν, θα δουλεύουν και 15 ώρες τη μέρα με ελάχιστα χρήματα, ή και χωρίς χρήματα και θα ανέχονται να φάνε και καμιά φάπα...» Ο κ. Σέργιος Λαμπρόπουλος προσπαθούσε να απαντήσει σε καταιγισμό ερωτήσεων που δέχθηκε στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ηρακλείου για τους όρους και τον τρόπο λειτουργίας της νέας εταιρίας «ΚΡΗΤΗ Α.Ε.» που στα πρότυπα της «ΕΓΝΑΤΙΑΣ Α.Ε.»  θα αναλάβει την υλοποίηση των μεγάλων έργων στο νησί. Η έκπληξη για τους Κρητικούς ήταν μεγάλη. Στην Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα όμως είχαν από καιρό ανοιχτούς λογαριασμούς με τον κ. Λαμπρόπουλο.
Ο σημερινός γραμματέας του υπουργείου Υποδομών, βρέθηκε στη συγκεκριμένη θέση με «ευμενή μετάταξη» αμέσως μετά τις τελευταίες εκλογές. Η προηγούμενη καρέκλα που κατείχε ήταν αυτή του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρίας «Νέα Οδός Α.Ε.», η οποία έχει υπογράψει τις λεόντειες συμβάσεις παραχώρησης εκμετάλλευσης των εθνικών οδών με τις κυβερνήσεις Καραμανλή, την προηγούμενη πενταετία. 

Λοβέρδος

Αυτός ο Λοβέρδος έχει ξεφύγει τελείως. Μας βάζει όρους, λέει, για να παραμείνει στο υπουργείο Υγείας.  Και χάρη μας κάνει που μένει μέχρι σήμερα δηλαδή. Αν δεν οργανωθεί το διπλογραφικό σύστημα στα νοσοκομεία θα φύγει είπε, και ένα βουβό ρίγος πέρασε στα επείγοντα μη τυχόν μας βρει τέτοια καταστροφή.
Είναι πολύ σοβαρό πράγμα η λειτουργία του συγκεκριμένου τομέα του κράτους. Όταν πλήττεται το ΕΣΥ, εκτός από την υγεία και την τσέπη σου, πλήττεται και η αξιοπρέπειά σου.
Γιατί είναι θέμα αξιοπρέπειας να αλλάζουν τα σεντόνια στο κρεβάτι του πόνου, να έχει χαρτί στις τουαλέτες, να φοράνε γάντια ή μάσκες όταν σε πασπατεύουν.
Κι όταν φτάνει να λείπει το χαρτί, μοιάζει γελοίος ένας υπουργός που με απειλεί να παραιτηθεί.

Κάρτα του πολίτη

Εφόσον η τεχνολογία υπάρχει και αφού ξέρω ότι μπορείτε να το κάνετε, θέλω μια χάρη, τώρα που ετοιμάζετε τις κάρτες του πολίτη.
Μια που όταν θα την περνάω από το μηχάνημα θα γράφει τον ΑΦΜ μου, τον αριθμό ταυτότητας και Ασφάλισης,  τον εκλογικό αριθμό και όλες τια αρρώστιες που έχω περάσει από παιδί, κάντε και σεις ένα τσιπάκι παραπάνω να βάλουμε μερικές ακόμα πληροφορίες μέσα… 
 
Θέλω να βλέπει ο υπάλληλος με ποια αισθήματα γιορτάζω τον ένα χρόνο της κυβέρνησης στα χρόνια του Μνημονίου και της Τρόικας. Δε θα χρειάζεται να του πω τίποτα, θα το βλέπει στην οθόνη και θα μου χαμογελάει κρυφά.Νε χτυπήσουν κόκκινο τα μηχανάκια από την απέχθεια για τις συνδικαλιστικές μου ηγεσίες. Για τον Παναγόπουλο που αποφάσισε πως η ΓΣΕΕ δε χρειάζεται να κάνει άλλες απεργίες και για το Σωματείο μου που δεν μπορεί να επιβάλει μια απεργία της προκοπής όταν απολύονται συνάδελφοι δεξιά κι αριστερά μου στα μέσα ενημέρωσης.