Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

*κρήτη: Πρίνος: «Χειρότερα και από τους χοίρους»

Οι κάτοικοι καταγγέλλουν τις επιπτώσεις από τη γιγάντωση της Creta Farm

Τι συμβαίνει όταν μια επιχείρηση γιγαντώνεται χωρίς κανέναν έλεγχο εις βάρος των τοπικών κοινωνιών; Με μαθηματική ακρίβεια οδηγούμαστε στην επιδείνωση της ζωής των κατοίκων και στη δημιουργία απαγορευτικών συνθηκών διαβίωσης στην περιοχή που γειτονεύει με την επιχείρηση αυτή. Τουλάχιστον αυτά καταγγέλλουν οι κάτοικοι της περιοχής του Λατζιμά στο Ρέθυμνο για τις επιπτώσεις που έχει επιφέρει στη ζωή τους η ανεξέλεγκτη μεγέθυνση της Creta Farm.


Ο «Δρόμος» βρέθηκε πριν από μερικές μέρες στην περιοχή και κατέγραψε τις αντιδράσεις των κατοίκων του χωριού Πρίνος, οι οποίοι καταγγέλλουν πως η ζωή τους έχει γίνει πλέον ανυπόφορη. «Όταν πρωτοξεκίνησε η εταιρία στο Ρέθυμνο ήταν πηγή ζωής για την περιοχή. Έδωσε πολλές δουλειές και έγινε δεκτή με ικανοποίηση από τους ντόπιους. Αργότερα όμως ήρθε η γιγάντωση και οι συνεχείς επεκτάσεις της δραστηριότητάς της και πλέον οι επιπτώσεις στην περιοχή είναι πολύ μεγαλύτερες από τα οφέλη» μας λένε οι κάτοικοι του χωριού. Πράγματι, όπως διαβάζουμε στο site της εταιρίας, οι δραστηριότητά της έχει πια περάσει τα σύνορα αλλά και τον Ατλαντικό αφού προμηθεύει με αλλαντικά τις αγορές της Ισπανίας αλλά και των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα έσοδα της εταιρίας ανήλθαν για το 2009 στα 111,2 εκατομμύρια ευρώ σημειώνοντας αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, παρά την οικονομική κρίση. Με ποιο τίμημα όμως:

Επικεφαλής των κατοίκων του Πρίνου είναι ο Νίκος Τουρνάκης, που είναι και πρόεδρος του Τοπικού Διαμερίσματος: «Η κατάσταση που δημιουργήθηκε είναι αφόρητη. Όταν φυσάει αέρας προς το χωριό είμαστε αναγκασμένοι να κλείνουμε τα παράθυρα. Δεν μπορούμε πλέον να ζήσουμε. Καλούμε τους υπευθύνους της νομαρχίας, της πολεοδομίας και όλων των άλλων φορέων απλά να τηρήσουν τους νόμους και να κάνουνε καλύτερη τη ζωή μας από τους χοίρους. Δε μπορεί οι άνθρωποι να ζουν χειρότερα από τους χοίρους της Creta Farm», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο κ. Τουρνάκης μας λέει πως η χοιροτροφική μονάδα βρίσκεται μόλις ένα χιλιόμετρο από τον οικισμό του Πρίνου. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια η μονάδα είχε περιορισμένο μέγεθος. Πρόσφατα, όπως καταγγέλλει, με ψεύτικα τοπογραφικά πήρε άδεια επέκτασης και γιγαντώθηκε εις βάρος των κατοίκων.

Μάρτυρας οι μετρήσεις

Παρών στην επίσκεψή μας στον Πρίνο και ο Στέλιος Λιοδάκης, καθηγητής Εφαρμοσμένης Αναλυτικής Χημείας στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, που κατάγεται από την περιοχή. Μας λέει πως οι επιπτώσεις των χοιροτροφικών μονάδων στο περιβάλλον έχουν γίνει συχνά αντικείμενο της διεθνούς βιβλιογραφίας καθώς έχουν παρατηρηθεί προβλήματα στο νευρικό σύστημα και στην ψυχική υγεία των ανθρώπων αλλά και στο αναπνευστικό σύστημα. Ειδικά για την περιοχή που γειτονεύει με την Creta Farm, ο κ. Λιοδάκης μας λέει πως το τελευταίο διάστημα πραγματοποιεί μια έρευνα σε συνεργασία με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ώστε να διαπιστωθούν οι επιπτώσεις κυρίως των αέριων ρύπων στην υγεία των κατοίκων.

«Η μελέτη μας περιλαμβάνει αναλύσεις τόσο στον υδροφόρο ορίζοντα και το έδαφος όσο και στον αέρα. Στον αέρα εκπέμπονται κυρίως αμμωνία και υδρόθειο αλλά και ακόμα 330 οργανικές ουσίες μερικές από τις οποίες είναι εξόχως επικίνδυνες όπως οι τοξίνες. Στον υδροφόρο ορίζοντα έχουμε παρατηρήσει πως στις πλησιέστερες γεωτρήσεις υπάρχουν μεγάλες συγκεντρώσεις σε αμμωνιακά, νιτρικά, νιτρώδη, σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις οι ουσίες αυτές βρίσκονται σε συγκεντρώσεις 10 φορές μεγαλύτερες από τις επιτρεπόμενες για πόσιμο νερό. Τέλος στο έδαφος, έχω παρατηρήσει πως παρατηρείται οξίνηση, η οποία προκαλείται από την αμμωνία που σε μεγάλες ποσότητες προκαλεί αλλαγή στη σύσταση του εδάφους. Μάλιστα παρατηρήσαμε πως όσο περισσότερο πλησιάζουμε στη χοιροτροφική μονάδα τόσο αυξάνονται και τα επίπεδα της ρύπανσης», μας επισημαίνει, παρουσιάζοντας τα μέχρι τώρα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει.

Για κατάφορη παραβίαση των διεθνών κανόνων λειτουργίας χοιροτροφικών μονάδων κάνει λόγο ο Μπάμπης Κιαγιάς, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Πρίνου Γεροποτάμου: «Με βάση το μέγεθός της η Creta Farm θα έπρεπε να βρίσκεται σε απόσταση πολλών χιλιομέτρων από κατοικημένη περιοχή και από παραλίες. Η απόσταση από το χωριό Πρίνος είναι σύμφωνα με επίσημες μετρήσεις του ΤΕΕ Δυτικής Κρήτης 1012 μέτρα ενώ από την πιο κοντινή παραλία του Αγίου Νικολάου η μονάδα απέχει μόλις 783 μέτρα. Με αυτά τα δεδομένα, η εταιρία έπρεπε να έχει άδεια για εκτροφή 80 χοιρομητέρων. Σήμερα στην Creta Farm εκτρέφονται 1800 χοιρομητέρες…» μας λέει.

Η ευρύτερη περιοχή είναι ενταγμένη στο δίκτυο NATURA ενώ μία από τις κοντινές παραλίες, η Σκαλέτα, είναι τόπος ωοτοκίας της χελώνας caretta caretta, καθώς παρατηρείται η τρίτη σε μέγεθος συγκέντρωση αυγών σε όλη τη Μεσόγειο. Όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι, η ρύπανση από την χοιροτροφική μονάδα επηρεάζει ολόκληρη την βόρεια ακτογραμμή του Ρεθύμνου, ενώ η ποσότητα των ρύπων αντιστοιχεί στην επιβάρυνση που θα προκαλούσε μια πόλη 80.000 κατοίκων.

Γεωτρήσεις – δηλητήριο


Ο Σύλλογος Πρίνου – Γεροποτάμου και ο κ. Κιαγιάς, μετά από πολύχρονους αγώνες και με πολύ δυσκολία έχουν συγκεντρώσει αρκετά στοιχεί στοιχεία για την επιβάρυνση της περιοχής ενώ κατά καιρούς έχουν δεχτεί και μηνύσεις από την creta farm, όταν παρουσίασαν τα στοιχεία αυτά. Ενδεικτικές είναι οι μετρήσεις στο νερό από τις γεωτρήσεις της περιοχής: «Ακριβώς δίπλα στην Creta Farm πήραμε δείγμα νερού. Οι αναλύσεις έδειξαν περιεκτικότητα 61.000 κολοβακτηρίδια CFU ανά 250ml. Μόνο ένα κολοβακτηρίδιο να βρεθεί στο νερό κρίνεται ακατάλληλο για πόση και σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για 61.000 κολοβακτηρίδια. Ακόμα και το νερό από τη γεώτρηση της ίδιας της Creta Farm, που το χρησιμοποιεί για την παραγωγή των αλλαντικών της έχει κριθεί ακατάλληλο», λέει ο κ. Κιαγιάς.

Οι υπηρεσίες σφυρίζουν αδιάφορα

Ο καθηγητής κ. Λιοδάκης μας τονίζει πως οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων που έχουν υποβληθεί από τη μονάδα και έχουν εγκριθεί από τους αρμόδιους φορείς είναι «επιεικώς ελλιπέστατες» και συμπληρώνει: «Δεν καταγράφεται σε αυτές ούτε η διασπορά των ρύπων, ούτε συνοδεύονται από υδρογεωλογικές μελέτες. Είναι απορίας άξιο πώς αυτές οι μελέτες πέρασαν και εγκρίθηκαν από τους ελεγκτές των αρμόδιων φορέων».

Την απορία αυτή ενισχύει και ο πρόεδρος του συλλόγου: «Οι αρμόδιες υπηρεσίες και κυρίως οι υπηρεσίες της Περιφέρειας, αντί να πραγματοποιήσουν ουσιαστικό έλεγχο, προσπαθούν με κάθε τρόπο να δυσκολέψουν την πληροφόρηση και την πρόσβασή μας στα στοιχεία. Για να λάβουμε τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων της μονάδας έχουμε φτάσει μέχρι τον εισαγγελέα ωστόσο ακόμα δεν καταφέραμε να πάρουμε στα χέρια μας τα πλήρη στοιχεία. Η εταιρία προβάλει συνέχεια προσχώματα με τελευταίο επιχείρημα ότι πρόκειται για απόρρητα προσωπικά δεδομένα και βιομηχανικά μυστικά…» λέει στον Δρόμο ο Μπάμπης Κιαγιάς.

Στεφάνια και λόγοι επισήμων…

Προχωράμε δυτικά από την Creta Farm προς τον Πρίνο. Στο μέσο περίπου της απόστασης βρίσκεται το μνημείο των πεσόντων στη μάχη του Λατζιμά, εκεί που το 1941 είχε διεξαχθεί μια σφοδρή μάχη όταν οι ντόπιοι προσπάθησαν να αποκρούσουν την εισβολή Γερμανών αλεξιπτωτιστών. «Κάθε χρόνο βλέπουμε όλη την πολιτική ηγεσία της Κρήτης να παρελαύνει από το μνημείο στις επίσημες τελετές», λέει ο κ. Κιαγιάς και συμπληρώνει: «Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι από αυτούς έχουν βάλει τη σφραγίδα τους για να αδειοδοτηθεί η γιγάντωση της Creta Farm. Ούτε καν σκέφτονται το κακό που έκαναν στον τόπο μας. Καταθέτουν το στεφάνι τους και φεύγουν ήσυχοι…»


Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ
«Οικοπεδοφάγοι και ψευτο-οικολόγοι»

Με χαρακτηρισμούς όπως «οικοπεδοφάγοι» και «ψευτο-οικολόγοι» προσπάθησε να απαντήσει η Cretas Farm στις πολύ σοβαρές περιβαλλοντικές καταγγελίες των κατοίκων του Πρίνου και της ευρύτερης περιοχής του Λατζιμά στο Ρέθυμνο μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε από σχετικά δημοσιεύματα. (Αναλυτικό ρεπορτάζ είχε δημοσιευθεί και στον Δρόμο στο φ. 8).

Σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου που διοργάνωσαν οι ιδιοκτήτες της Creta Farm, Μανόλης και Κώστας Δομαζάκης, έκαναν λόγο για τοπικά συμφέροντα που θέλουν να κλείσουν την εταιρία και επικαλέστηκαν έγγραφο της τοπικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος, το οποίο χαρακτηρίζει το νερό στην ακτή καθαρό και κατάλληλο για κολύμβηση. Ισχυρίστηκαν επίσης πως η ρύπανση στην περιοχή προκλήθηκε από άλλη κοντινή επιχείρηση αλλά και από τον οικισμό του Πρίνου που δεν διαθέτει βιολογικό καθαρισμό. Ο κ. Κώστας Δομαζάκης επικαλέστηκε και σχετικές μετρήσεις του Πολυτεχνείου Κρήτης στην περιοχή ενώ μίλησε για ψευτοοικολόγους που προσπαθούν να πλήξουν μια εταιρία εξυπηρετώντας συμφέροντα ντόπιων οι οποίοι θέλουν να εκμεταλλευτούν οικόπεδα στην περιοχή, καταφέρνοντας όπως είπε να παραπλανήσουν ακόμα και πολιτικά κόμματα.

Η αλήθεια είναι πως το θέμα έχει έρθει και στη βουλή από τους «παραπλανηθέντες» βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ενώ σχετική ερώτηση έχει κατατεθεί και στο ευρωκοινοβούλιο από τους Οικολόγους Πράσινους. Μιλώντας στον Δρόμο ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Πρίνου – Γεροποτάμου Μπάμπης Κιαγιάς, απάντησε στα έγγραφα που παρουσίασε η εταιρία κάνοντας λόγο για «μετρήσεις που γίνονται κατά παραγγελία όταν έχει σταματήσει επί σειρά ημερών η ρήψη λυμάτων στη θάλασσα» προσθέτοντας: «Η πιο μεγάλη απόδειξη των λεγομένων μας είναι τα μάτια και οι μύτες των ανθρώπων που ζουν εδώ. Πιστοποιούν αυτό που και οι ανεξάρτητες μετρήσεις έχουν δείξει ότι δηλαδή η ζωή μας έχει γίνει αφόρητη από μια εταιρία που γιγαντώνεται εις βάρος του ντόπιου πληθυσμού».

Πάντως, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου όσο και με δηλώσεις τους στα τοπικά μέσα ενημέρωσης οι ιδιοκτήτες της Creta Farm απείλησαν πολλές φορές με μηνύσεις όσους στρέφονται εναντίον ους λέγοντας πως μόνος τρόπος για να προστατέψουν την εταιρία τους είναι πλέον η προσφυγή στη Δικαιοσύνη.

Τα κείμενα δημοσιεύθηκαν στον Δρόμο στις 10 και 30 Απριλίου

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Ανάφη: Ιερές μπουλντόζες καταστρέφουν την παραλία




Φωτογραφίες: Η παραλία πριν και μετά την ιερή παρέμβαση


Οι ιερές μπίζνες στην Ανάφη συνεχίζονται. Η Ιερά Μονή Καλαμιώτισας προκάλεσε την τοπική κοινωνία για ακόμα μία φορά την εβδομάδα που πέρασε προχωρώντας σε ένα οικολογικό έγκλημα, στις Πρασιές, μια από τις ομορφότερες παραλίες του νησιού. Περίπου 20 αρμυρίκια που βρίσκονταν εκεί και χάριζαν τη σκιά τους στους παραθεριστές κόπηκαν από τη ρίζα, από τις μπουλντόζες που φώναξε ειδικά για αυτό το σκοπό ο ηγούμενος της Μονής Δαμασκηνός Γαβαλάς. Ο λόγος είναι ότι στην παραλία αυτή, που βρίσκεται κοντά στη Μονή, ο ηγούμενος δεν θέλει τους «φτωχοτουρίστες» που φέρνουν και «ναρκωτικά». Για εκεί έχει άλλα σχέδια…

Εδώ και περίπου δύο χρόνια, στην Ανάφη συζητείται η πρόθεση της Μονής Καλαμιώτισας (σ.σ. Κατ΄ ουσίαν της Μονής Προφήτη Ηλία που βρίσκεται στη Σαντορίνη και στην οποία υπάγεται διοικητικά η Καλαμιώτισσα) να υλοποιήσει ένα μεγάλο επενδυτικό σχέδιο, που προβλέπει υποδομές εκκλησιαστικού και «ησυχαστικού» τουρισμού με μικρούς ξενώνες, γήπεδα και εστιατόρια, στην παραλία που τυπικά της ανήκει στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού. Μια σειρά καταγγελίες για σωρεία παραβάσεων εις βάρος του αρχαιολογικού χώρου έχουν απλά καθυστερήσει ένα σχέδιο που υλοποιείται με αργά αλλά καλοσχεδιασμένα βήματα.

Πολύ πρόσφατη είναι η πλακόστρωση και κατάχωση ενός σημαντικού αρχαιολογικού χώρου, ακριβώς δίπλα από τον εξωτερικό τοίχο της Μονής, καθώς εκεί ακριβώς έκριναν οι μοναχοί πως έπρεπε να δημιουργηθεί ένας χώρος ανάπαυσης των επισκεπτών. Την ίδια στιγμή, ο αρχαίος ναός του Απόλλωνα Αιγλίτη, που βρίσκεται μέσα στον περίβολο της Μονής παραμένει εγκαταλειμμένος στη φθορά του χρόνου, ενώ ακριβώς δίπλα του δημιουργούνται δωμάτια για την υποδοχή τουριστών στο μοναστήρι.

Τελευταίο επεισόδιο ήταν η κοπή των δέντρων. Έκπληκτοι οι κάτοικοι είδαν την παραλία να έχει αλλάξει πλήρως εικόνα. Μήνυση υπέβαλε εναντίον του ηγούμενου ο Κοινοτάρχης Ανάφης Ιάκωβος Ρούσσος. «Αποτελεί έγκλημα για την περιοχή μας. Συνάντησα τον ηγούμενο και το μόνο που είχε να μου απαντήσει για την καταστροφή ήταν πως η παραλία τους ανήκει. Δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να κινηθούμε νομικά εναντίον του», λέει στον Δρόμο ο κοινοτάρχης.

Η αλήθεια είναι ότι η έκταση που περιλαμβάνει και την επίμαχη παραλία ανήκει ιδοκτησιακά στη Μονή Καλαμιώτισσας. Στις αρχές του 2008 αποκαλύφθηκε πως από τα 4.400 στρέμματα που έχει στην ιδιοκτησία της η Μονή είχε νοικιάσει τα 3.300 στον Κύπριο επιχειρηματία Γρηγόρη Μαυρουδή, ο οποίος είχε κάνει αναλάβει αρκετά έργα στη Μητρόπολη Δημητριάδος, τόσο επί Χριστόδουλου όσο και επί του διαδόχου του ενώ και ο ηγούμενος Γαβαλάς, της Ανάφης προέρχεται από την αδελφότητα της Χρυσοπηγής.

Για το θέμα είχε καταθέσει ερώτηση στη βουλή ο Αλέκος Αλαβάνος, παίρνοντας απάντηση από τον τότε υπουργό Πολιτισμού Μιχάλη Λιάπη πως δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για τις σχεδιαζόμενες επενδύσεις προς τις αρμόδιες υπηρεσίες παρότι πρόκειται για σημαντικό αρχαιολογικό χώρο. Ακολούθησαν καταγγελίες για το θέμα στην εισαγγελία Νάξου αλλά απ’ ό,τι φαίνεται η θεϊκή βούληση για μπίζνες είναι υπεράνω κάθε ελέγχου...

Δημοσιεύθηκε στον Δρόμο στις 24 Απριλίου 2010.

Τζανετάκης

«Ευπατρίδης πολιτικός που γεφύρωσε το χάσμα της Αριστεράς και της Δεξιάς». Αυτά είπε ο Σαμαράς για τον Τζανή Τζανετάκη, που έφυγε από τη ζωή προ ημερών. Στο ίδιο πλαίσιο και ο Μητσοτάκης: «Η κυβέρνηση εκείνη θα μείνει στην ιστορία, διότι πέτυχε την εθνική συμφιλίωση και επισφράγισε το τέρμα του Εμφυλίου Πολέμου». Κι αν τα λόγια των επικήδειων οφείλουν εκ των πραγμάτων να είναι γενναιόδωρα, αναρωτιέμαι αν και η μνήμη οφείλει να κάτσει στην άκρη και να ξαποστάσει μια στιγμή όταν ακούγεται το «δεύτε τελευταίον ασπασμόν..»
Ας το κάνει, αλλά για λίγο.

Σεβαστός πολιτικός ο Τζανετάκης, που η πολιτική του μοίρα του έγραφε να καθίσει ανέλπιστα στον πρωθυπουργικό θώκο. Αλλά αναρωτιέμαι πού είναι σήμερα οι «γέφυρες»; Πότε φτιάχτηκαν, με τι κίνητρα, πόσο κράτησαν και τι άφησαν πίσω τους;
Η Δεξιά έχει κάθε λόγο να τις επικαλείται, να τις επιδιώκει να τις χρησιμοποιεί. Η Αριστερά όμως γιατί τσιμπάει;

Στο μήνυμά του για τον αποβιώσαντα ο Λεωνίδας Κύρκος αναφέρει πως ο εκλιπών «υπήρξε ευγενής πολιτικός που σηματοδότησε την κυβέρνηση σύμπραξης της ΝΔ και του Συνασπισμού το 1989, η οποία δρομολόγησε, παρά τα λάθη της, τη δικαστική εκκαθάριση της υπόθεσης Κοσκωτά».

Αναρωτιέμαι, υπάρχει ένα κομμάτι της Αριστεράς που αναπολεί ακόμα εκείνη τη σύμπραξη; Υπάρχει Αριστερά που ιδιαίτερα σήμερα εν μέσω κρίσης βλέπει συμμαχίες έστω και με αφορμή μια κηδεία; Υπάρχει Αριστερά που δε βλέπει την τεράστια απόσταση μεταξύ αυτών που έφτιαξαν την κρίση και αυτών που την υφίστανται, μεταξύ όσων βλέπουν ως λύση τον περιορισμό των κατακτήσεων και εκείνων που φωνάζουν για να πληρώσουν επιτέλους αυτοί που φταίνε;

Τον Ιούλιο του 89 ήμουν 13 ετών. Δε θυμάμαι και πολλά από τότε. Μερικές εικόνες μόνο στην ολοκαίνουρια ιδιωτική τηλεόραση. Γέφυρες όμως δεν είδα και τώρα που μεγάλωσα. Και ό,τι μοιάζει με γέφυρα είναι ακόμα εκεί για να κρατάει την Αριστερά προσκολλημένη μη τυχόν και γίνει «αυθάδης».

Κι όσο για την επιτυχία της «κάθαρσης» δείτε εκ του αποτελέσματος. Ο Κουτσόγιωργας με θεαματικό θάνατο μπροστά στις κάμερες, ο Ανδρέας αθώος, ο Τσοβόλας αρχηγός κόμματος και ο Πέτσος νομάρχης. Και μετά ήρθε το Χρηματιστήριο, τα δομημένα ομόλογα, το Βατοπέδι, οι Κουμπάροι, η Siemens. Και η Αριστερά ακόμα φωνάζει να πληρώσουν αυτοί που φταίνε για την κρίση…

Καλό ταξίδι στον Τζανή Τζανετάκη.


Δημοσιεύθηκε στον Δρόμο στις 10 Απριλίου 2010

Προς τη δόξα…

Τι μου λέτε; Μαθαίνω πως φέτος η παρέλαση ήταν πιο light.
Να και κάτι καλό που φέρνει αυτή η κρίση. Κατάλαβαν, λέει, πως όταν είσαι βουτηγμένος στα χρέη και στα ελλείμματα είναι μάλλον σπάταλο να κατεβάζεις τα τανκς και τους πυραύλους στην Πανεπιστημίου. Δε βγαίνουμε φέτος αδέρφια για να βάλουμε να πετάξουν τα F-16 πάνω από το Σύνταγμα γιατί καίνε και πολύ τα άτιμα και το πλαφόν δε μας σώζει.

Στην ουσία κατάλαβαν πως είναι πρόκληση να δαπανήσεις τόσα λεφτά όταν έχεις κόψει τον 14ο μισθό, όταν φορολογείς τις αποζημιώσεις των απολυμένων, και αυξάνεις τον ΦΠΑ. Κατάλαβαν πως είναι πρόκληση να σου πετούν στα μούτρα τα λεφτά σου, που έγιναν εξοπλισμοί. Άστα, σου λέει, καλύτερα κρυμμένα στα υπόστεγα τα κανόνια γιατί με τόσες «κανονιές» τώρα τελευταία, οι συνειρμοί δε θα κάνουν καλό στα νεύρα. Ακόμα και αυτού του ηλίθιου που πήγε και είπε στον Γιώργο «για την πατρίδα και τον μισθό μου δίνω», κι αυτός ακόμα με τις πέτρες θα τους έπαιρνε..

Χαίρομαι από τη μια, αλλά και λυπάμαι..
Γιατί η (καλή) αυτή εξέλιξη μου φωνάζει ότι πρέπει να φτάσεις στον πάτο της κρίσης για να βάλεις μυαλό. Και όχι οποιασδήποτε κρίσης. Στον πάτο της κρίσης που ακουμπά την τσέπη.
Γιατί δεν καταργούμε επιτέλους και τις μαθητικές παρελάσεις; Εκεί δεν την βλέπουμε την κρίση που έχει έρθει από καιρό; Στα πιτσιρίκια που νομίζουν ότι διασκεδάζουν χάνοντας μάθημα αφού από καιρό το σχολείο δεν το αγαπάνε. Που μάθανε να μπαίνουν στη σειρά σα στρατιωτάκια από την εποχή του Μεταξά, που μάθανε να μισούν το αλβανάκι που ήρθε πρώτο στα μαθήματα και τους παίρνει τη σημαία.
Δεν την ακούμε την κρίση εκεί;

Δε γράφω αφ’ υψηλού. Κι εγώ έκανα παρέλαση στο σχολείο. Καμαρωτός χαβαλές, γραβατωμένος, με μπόλικη φιγούρα στα κορίτσια και μια εσάνς εθνικής υπερηφάνειας για να δέσει το πατριωτικό γλυκό.
Τώρα η κρίση μας έσπασε τον τσαμπουκά και το καμάρι, η γραβάτα έγινε αλγεινό σύμβολο των golden boys και η εθνική υπερηφάνεια έγινε εθνική μοναξιά για να την τραγουδάει ο Μητροπάνος. Ακόμα και τα κορίτσια πιο απλά πράγματα ζητούν (ευτυχώς).

Αναρωτιέμαι αν θα γίνει μόνιμη η αλλαγή. Μπας κι έγινε η αρχή για να καταργηθούν εντελώς οι παρελάσεις. Αλλά ξέχασα, το ρητό λέει «και ξανά προς τη δόξα τραβά…»

Δημοσιεύθηκε στον Δρόμο στις 27 Μαρτίου 2006

«Πάμε, λεφτά υπάρχουν…»

Τα λόγια είναι δικά Του. Το έχω κρατήσει εκείνο το «Πάμε» από το τηλεοπτικό σποτάκι. Και μετά θριαμβευτικά, με βραχνή, σπασμένη φωνή κάτω από τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, το βράδυ της νίκης.

«Πάμε…»
Μια παράξενη συνήθεια η συλλογή από ηχογραφημένες πράσινες ατάκες.
Όπως εκείνο το «Έρχονται καλύτερες μέρες», ή το άλλο το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» ή ακόμα καλύτερα το «Ισχυρή Ελλάδα»…
Και το «Πάμε» με δόξα και τιμή παίρνει τη θέση του στο αρχείο.

Πήγαμε Γιώργο, φτάσαμε..
Τώρα το σύστημα δουλεύει και πάλι πολύ καλά…
Τώρα δε μ’ ακούει κανείς όταν φωνάζω πως δεν την έφτιαξα εγώ την κρίση και να τα πάρετε από εκείνους που με κλέβουν τόσα χρόνια. Κι αφού είναι έτσι, τελικά, τα βάζω κι εγώ με όποιον μπορώ…
Με τον βενζινά που δε θέλει να κόβει αποδείξεις…
Με τον ταξιτζή που δε θέλει να κρατάει βιβλία…
Με τον διπλανό, που ξέρω ότι παίρνει το επίδομα ανεργίας στη ζούλα. Στην Αμερική, λέει, υπάρχει γραμμή για αντίστοιχες καταγγελίες και περιμένω να έρθει και εδώ το σύστημα για να του την ανάψω μια και καλή.

Τα βάζω με όσους είναι έτοιμοι να βγουν στο δρόμο αν φορολογήσουν τα ακίνητα της Εκκλησίας και ας ξέρουν πως το κράτος θα εισέπραττε 4 δις κάθε χρόνο.
Τα βάζω μ’ αυτούς που είναι έτοιμοι να βγουν στο δρόμο αν το κράτος απαιτήσει εδώ και τώρα τα 80 εκατομμύρια που χρωστάνε μόνο για τα τελευταία δύο χρόνια οι ποδοσφαιρικές ομάδες.

Έχω μπερδευτεί. Δεν ξέρω με ποιον να θυμώσω, νομίζω πως με αδικούν και σίγουρα κάποιοι εκεί έξω νομίζουν πως τους αδικώ εγώ.

Την τελευταία εβδομάδα ο θυμός πηγαίνει προς εκείνους που Τον πίστεψαν όταν έλεγε πως «λεφτά υπάρχουν». Τα δικά τους εννοούσε.. Και τώρα λέει, μερικοί από αυτούς Τον πλησιάζουν συγκινημένοι στο δρόμο και Του λένε «για την Ελλάδα δίνω και το μισθό μου…»
Να μην πετύχω καλύτερα κανέναν από δαύτους, στην κατάσταση που είμαι…

Δημοσιεύθηκε στον Δρόμο, στις 6 Μαρτίου 2010

Μυρμήγκια

Όταν ήμασταν πιτσιρικάδες παίζαμε με τα μυρμήγκια και τον μεγεθυντικό φακό. Ρίχναμε το φως του ήλιου συσσωρευμένο πάνω τους και αυτά τρελαίνονταν από τη ζέστη και τον πόνο και έτρεχαν πανικόβλητα εδώ κι εκεί. Τελικά έπιαναν φωτιά κι εμείς ηδονιζόμασταν αποχαιρετώντας για πάντα το χάρισμα να λένε για μας «αυτός δεν πειράζει ούτε μυρμήγκι»…

Σήμερα τα παιδιά έχουν άλλο παιχνίδι. Μαθαίνω για τα 15χρονα που προσπάθησαν να κάψουν ζωντανούς τους μετανάστες στη Σπάρτη, για τα πιτσιρίκια που έβαλαν πολλά μαζί τη δύναμή τους και χάραξαν αγκυλωτούς σταυρούς σε μια δασκάλα στα Χανιά. Θυμάμαι πως μεταξύ αυτών που άνοιγαν κεφάλια πριν ένα μήνα στην Πανόρμου ήταν και μαθητές του διπλανού σχολείου.

Κάτι γίνεται με τους πιτσιρικάδες και αργούμε να το πάρουμε χαμπάρι…
Κάποιος τους έπεισε να βάλουν κάτω από το μεγεθυντικό φακό της κρίσης, της απόγνωσης των πατεράδων τους, του αβέβαιου μέλλοντός τους, τους πιο αδύναμους, τα μυρμήγκια. Απολαμβάνοντας (ποιος ξέρει) την ηδονή ότι υπάρχει πάντα και κάτι πιο κάτω. Την ηδονή να είσαι έστω λίγο πριν τον πάτο και να έχεις την εξουσία επάνω σε έναν τουλάχιστον άνθρωπο, σε ένα τουλάχιστον μυρμήγκι…

Δεν ξέρω τι φταίει. Ίσως και ‘γω χαραμίζω μελάνι εδώ αντί να κάνω κάτι ουσιαστικό για να αλλάξουν τα παιδιά. Το μόνο που μπορώ σίγουρα είναι να λυπάμαι. Όπως λυπόμουνα και τότε (το θυμάμαι καλά) τα μυρμήγκια και ας τα έκαιγα…

Μόνο που εδώ δεν ξέρω ποιος από τους δύο «καίγεται» πραγματικά.
Τα μυρμήγκια ή τα παιδιά…

Δημοσιεύθηκε στοιν Δρόμο στις 27 Φεβρουαρίου 2010